III SA/Po 489/08

Dnia 10 marca 2009 roku. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ R. Talaga Dnia 23 września 2008 roku M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [..], nr [...] w przedmiocie wymeldowania M. M. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego położonego w P. przy ulicy [...]. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł, M.M. złożył pismo, w którym zwrócił się z prośbą o rozłożenie na raty kwoty wpisu. Na tej podstawie został pouczony o przysługującym prawie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a następnie złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku M. M. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo rodzinne, nie posiada żadnych dochodów, ani żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Aby wyjaśnić rzeczywistą sytuację wnioskodawcy został on wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: wskazanie źródeł bieżącego utrzymania oraz udokumentowanie wszystkich dochodów stałych jak i dorywczych (np.: umowa, zaświadczenie, przelew), podanie szczegółowego spisu miesięcznych kosztów bieżącego utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy oraz ich udokumentowanie oraz przedłużenie kserokopii zeznania podatkowego wnioskodawcy za 2007 rok. W odpowiedzi M.M. zwrócił się z prośbą o wyznaczenie kolejnego terminu do uzupełnienia niezbędnych dokumentów objętych przesłanym wezwaniem, gdyż, jak wskazał, jest w trakcie uzupełniania dokumentów (zwrócił się do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o przesłanie niezbędnych dokumentów, ale jeszcze ich nie otrzymał), a dodatkowo przebywa w areszcie śledczym i nie ma możliwości osobistego załatwienia sprawy. Następnie złożył kserokopię zeznania podatkowego za 2007 rok, z którego wynika, że w tym okresie uzyskał łączny przychód w wysokości [...] oraz zaświadczenie z Aresztu Śledczego w Z., z którego wynika, że przebywa tam od [...] i uzyskuje niewielkie dochody (we wrześniu 2008 roku – [...]zł, w październiku – [...]zł, w listopadzie – [...]zł). W odpowiedzi na kolejne wezwanie M.M. wskazał, że stawka dzienna kosztów jego utrzymania wynosi 4,50 zł, a on w grudniu 2008 roku nie uzyskał żadnych dochodów, a w styczniu 2009 roku jego dochód wyniósł [...]zł. Natomiast z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. wynika, że napłata w kwocie [...]zł wynikająca z zeznania podatkowego PIT -37 została zwrócona dnia [...], przekazem pocztowym na adres domowy M. M. Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja wnioskodawcy jest rzeczywiście trudna. Obecnie przebywa on w areszcie śledczym i nie posiada stałej pracy, ale od września 2008 roku uzyskuje znikome dochody z tytułu pracy wykonywanej w kuchni aresztu śledczego na 1/2 etatu. Taka sytuacja pozwala na zaliczenie M.M. do grona osób najuboższych, dla których uiszczenie nawet niewielkiej kwoty tytułem opłat sądowych może stanowić znaczny wysiłek finansowy. Tym samym należy uznać, że w jego obecnej sytuacji nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga D.W.d