III SA/Po 490/14

Dnia 20 maja 2014 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uprawnień do kierowania pojazdami postanawia zwolnić B.B. od kosztów sądowych W skardze z dnia 24 marca 2014 roku B. B. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy, a na wezwanie Sądu przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawca oświadczył, że ma problemy zdrowotne - do dnia [...] przebywał na zasiłku rehabilitacyjnym, a po tym dniu nie otrzymał zasiłku chorobowego. Wnioskodawca w chwili obecnej nie posiada żadnych dochodów i poszukuje pracy, ale jest to utrudnione ze względu na stan zdrowia. Jednocześnie zaznaczył, że wydanie uprawnień do kierowania pojazdami mogłoby ułatwić znalezienie przez niego zatrudnienia. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych i.t.p.), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000,00 euro. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2012 roku, poz. 270), dalej jako P.p.s.a. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca nie posiada obecnie żadnych dochodów (zakończył pobieranie zasiłku rehabilitacyjnego i nie uzyskał zasiłku chorobowego). Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku z którego mógłby uzyskać dodatkowe dochody na pokrycie bieżących kosztów utrzymania. W aktualnej sytuacji wnioskodawca nie jest w stanie ponieść dodatkowych wydatków. W efekcie należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Za uzasadniony należy zatem uznać jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.