III SA/Po 491/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D N na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... 2012 r. nr .... w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... 2012 r., nr ... , w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu powyższego wniosku strona wskazał, że w związku z narastającym kryzysem, który dotarł także do branży reklamowej – firma skarżącego ponosi znaczne straty i z trudem utrzymuje płynność finansową. Z załączonego do skargi zaświadczenia biura rachunkowego skarżącego wynika, że już w samym IV kwartale 2012 r. strata firmy "D" wyniosła ... zł. Zapłata kwoty ... zł będzie skutkowała nieodwracalnymi dla skarżącego skutkami w postaci utraty płynności finansowej i konieczności likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Orzeczenie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2013 r., przekazującym sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W orzeczeniu tym Sąd odwoławczy wskazał, iż Sąd pierwszej instancji powinien odnieść się do wskazanych w uzasadnieniu wniosku okoliczności, ocenić, czy świadczą one o zaistnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i czy przemawiając za przyznaniem stronie ochrony tymczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu w niniejszym przypadku zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. W ocenie Sądu, w niniejszym przypadku skarżący uprawdopodobnił zaistnienie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem postanowienia objętego wnioskiem jest niewątpliwie należność o charakterze pieniężnym, która w przypadku ewentualnego wyeliminowania rozstrzygnięcia z obrotu prawnego będzie podlegać zwrotowi. Nie w każdym jednak przypadku sama możliwość odzyskania uiszczonej należności oznaczać będzie, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Nie sposób pominąć, że kara pieniężna w niniejszej sprawie została ustalona na kwotę ... złotych. Niewątpliwie jest to kwota, której zapłata może spowodować ograniczenie działalności gospodarczej strony oraz doprowadzić do powstania dalszych strat finansowych, co w konsekwencji może powodować ograniczenie i tak już zachwianej płynności finansowej skarżącego, niezbędnej mu do prawidłowego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zatem uiszczenie tak wysokiej kwoty, względnie ściągnięcie jej w drodze egzekucji administracyjnej, może narazić stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków. Ze względu na fakt, iż w sprawie zachodzi jedna z przesłanej zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonanie zaskarżonego postanowienia za zasadny. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.