III SA/Po 492/07

Dnia 19 maja 2009 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2009 roku wniosku T.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K., B. J. i S. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], [...] w przedmiocie określenia kwoty dług celnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. /-/R. Talaga Dnia 24 kwietnia 2007 roku T.K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], która została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Po 492/07. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 358,00 zł T. K. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2007 roku referendarz sądowy przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 16 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zarządził połączenie sprawy o sygnaturze III SA/Po 492/07 ze sprawą o sygnaturze III SA/Po 493/07 w celu ich łącznego rozpoznania pod sygnaturą III SA/Po 492/07. Wyrokiem z dnia 12 lutego 2009 roku, sygn. akt III SA/Po 492/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargi T. K. i B. J. i S.J. na tę samą decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...]. Dnia 13 maja 2009 roku pełnomocnik T. K. złożył skargę kasacyjną w przedmiotowej sprawie wraz z wypełnionym na urzędowym formularzu wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w takim samym zakresie w jakim T. K. został zwolniony od kosztów sądowych na podstawie wniosku złożonego w sprawie o sygnaturze III SA/Po 492/07. Wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest możliwie jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia kosztów. Strona, której przyznane zostało prawo pomocy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, od których została zwolniona prawomocnym postanowieniem (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Brak takiego obowiązku powoduje, że żądanie ponownego zwolnienia od kosztów sądowych jest nieuzasadnione, a wydanie orzeczenia uwzględniającego taki wniosek zmierzałoby do uchylenia obowiązku, który został już zniesiony (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). W tej sytuacji należy uznać, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w tym samym zakresie w jakim prawo pomocy zostało już wcześniej przyznane. Techniczne połączenie spraw ze względu na ekonomię procesową nie pozbawiło bowiem odrębnego i samodzielnego charakteru sprawy skarżącego, a tym samym nie pozbawiło go przyznanego wcześniej zwolnienia od kosztów sądowych, które objęło całe postępowanie sądowe oraz egzekucyjne. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/R. Talaga