III SA/Po 494/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi P. sp. j. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 maja 2016 r. spółka "Pol-Mag" D. G., M. G. sp. z o.o. w G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej. Spółka wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej, za zasadnością uwzględnienia tego wniosku przemawia realne zagrożenie dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Skarżąca spółka wskazała, że wspólnicy spółki w 2013 r. osiągnęli dochody w wysokości [...] zł miesięcznie, w 2014 r. dochód wyniósł [...] zł miesięcznie, a w 2015 r. sytuacja finansowa uległa pogorszeniu i miesięczny dochód przypadający na wspólnika wyniósł [...] zł rocznie. Skarżąca wskazała również, że jest stroną umowy kredytu, a comiesięczna rata wynosi [...] zł. Spółka wynajmuje również dwa lokale, co kosztuje ją około [...] zł miesięcznie. Podkreślono, że zapłata kary pieniężnej na tym etapie postępowania doprowadzi do pogorszenia sytuacji finansowej skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (orzeczenia.nsa.gov.pl), "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy podkreślić, że do strony skarżącej należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wniosek złożony przez skarżącą Spółkę nie zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja przedstawiona przez skarżącą Spółkę nie przemawia bowiem za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że skarżąca Spółka nie wykazała aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Za takie nie można bowiem uznać sytuacji finansowej podmiotu. Uszczuplenie stanu finansowego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I OZ 737/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać należy również, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2014 r., I OZ 173/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zapłata kary pieniężnej jest ze swej istoty czynnością odwracalną. Wobec tego w razie uwzględnienia skargi środki te zostaną skarżącemu zwrócone, zatem nie ma mowy o nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji z tego powodu można rozważać jedynie wówczas, gdyby uprawdopodobnione zostało, iż uprawniony na podstawie postanowienia podmiot znajdowałby się w sytuacji finansowej (np. trwała niewypłacalność), która zagrażałaby możliwości skutecznego dochodzenia zwrotnego wypłaconych kwot. Takich okoliczności skarżąca spółka jednak nie wykazała. Spółka wprawdzie przedstawiła deklaracje podatkowe, z których wynikała wysokość jej dochodów, jednak powtórzyć należy, że pogorszenie sytuacji finansowej nie jest samoistną przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto na podstawie deklaracji podatkowych i umowy kredytowej oraz faktury za najem nie jest możliwa pełna ocena sytuacji majątkowej spółki, m.in. w zakresie posiadanych składników majątku, czy też środków pieniężnych na rachunku bankowym. Podkreślić przy tym trzeba, że każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych powoduje dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadniałaby zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.