III SA/Po 495/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/B. Koś M. L. wniósł skargę do tutejszego Sądu na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2008 r. w przedmiocie zameldowania T. L. na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w B. Wraz ze skargą M. L. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc iż zameldowanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zatem zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się spełnienia powyższych przesłanek. Skarżący, wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził że zameldowanie T. L. spowoduje trudne do odwrócenia skutki, których nie skonkretyzował. Skarżący nie powołał żadnych okoliczności, które pozwalałyby przyjąć, że skutki prawne zaskarżonej decyzji stwarzają niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wyjaśnić, że z przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.) wynika jednoznacznie, iż zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu. Zameldowanie nie jest tożsame z nabyciem uprawnień do lokalu. Zameldowanie T. L. w lokalu, do którego skarżący posiada tytuł prawny nie ogranicza więc uprawnień skarżącego do lokalu, ani nie pozbawia go możliwości przedsięwzięcia środków zmierzających do ochrony posiadania, z czego zresztą – jak wynika z akt administracyjnych, skarżący skorzystał. Jednocześnie sam fakt zameldowania nie rodzi po stronie osoby zameldowanej uprawnień do lokalu, zaś w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi bądź w razie zmiany okoliczności sprawy skutki prawne decyzji o zameldowaniu mogą bez przeszkód ulec zmianie. Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/B. Koś