III SA/Po 495/17

Dnia 23 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Izabela Paluszyńska Protokolant: ref. staż. Marta Chocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2017 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z [...] sierpnia 2015 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 w pomniejszonej wysokości. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono następujące uzasadnienie faktyczne i prawne. W dniu 14 maja 2013 r. na podstawie § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 15 marca 2013 r., poz. 361 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem rolnośrodowiskowym z 13 marca 2013 r.", M. P. na wniosku o przyznanie płatności na rok 2013 wystąpił o przyznanie kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej, załączając deklarację pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007-2013 i 9 załączników graficznych. W dniu 29 maja 2014 r. strona złożyła zmianę do wniosku. Na podstawie wniosku i jego zmiany ustalono, że strona deklaruje m. in. realizację pakietu 4 - ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 w wariancie 4.1 ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 63,97 ha. Do płatności w ramach powyższego pakietu zadeklarowano działkę rolną leżącą na działce ew. nr [...] położoną w województwie [...] w gminie [...] w obrębie [...]. Gospodarstwo rolne strony wytypowano do kontroli na miejscu w sprawie płatności rolnośrodowiskowej. Przeprowadzono ją od 5 do 7 listopada 2013 r. Ze sporządzonego raportu nr [...] wynika, że stwierdzono m. in., że działka rolna oznaczona we wniosku literą [...], na której zadeklarowano łąkę trwałą (wariant 4.1) na działce ew. nr [...] na obszarze 21,78 ha, została zmierzona i według sporządzonego raportu z czynności kontrolnych stwierdzono, że wielkość działki jest większa od powierzchni stwierdzonej, tj. 18,39 ha. Kontrolerzy na przedmiotowej działce zastosowali kod DR 13+ (zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej), kod DR 50 (granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku) i kod DR 52 (stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania). Ponadto wykonano fotografie (nr 16-47 i 77-80) obrazujące stan faktyczny na działce [...] na dzień przeprowadzenia kontroli oraz jej szkice sporządzone na podkładach ortofotomapy, obrazujących jej lokalizację. W dniu [...] sierpnia 2015 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. W przedmiotowej decyzji przyznano płatność za realizację m. in. wariantu 4.1 - ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 60,08 ha z zastosowaniem sankcji związanej z przedeklarowaniem powierzchni powyżej 3%. W odwołaniu od powyższej decyzji strona zakwestionowała przyjętą przez organ powierzchnię faktycznie użytkowaną rolniczo dla działki rolnej [...] jako 18,39 ha, podczas gdy jej powierzchnia wynosi 21,78 ha. Organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podniósł, że kontrolę przeprowadzono na podstawie art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25, z 28.01.2011, str. 8), zwanego dalej "rozporządzeniem 65/2011" oraz art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2016 r., poz. 1387 ze zm.). Strona była obecna podczas kontroli i nie zgłosiła wtedy uwag. Ponadto, 4 lutego 2014 r. doręczono jej kopię raportu z kontroli. Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 sierpnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania kontroli na miejscu i wizytacji w miejscu w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1493), zwanego dalej "rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 31 sierpnia 2007 r.", podmiot kontrolowany może zgłaszać na piśmie zastrzeżenia przed podpisaniem raportu, w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, zwracając jednocześnie uprzednio otrzymany raport (ust. 2). Zgłoszone zastrzeżenia są poddawane przez kontrolujących analizie (ust. 3). Kontrolujący podejmują dodatkowe czynności w ramach kontroli na miejscu lub wizytacji w miejscu, jeżeli z analizy zastrzeżeń wynika potrzeba ich podjęcia (ust. 4). Jeżeli zgłoszone zastrzeżenia są zasadne, w całości albo w części, kontrolujący zmieniają lub uzupełniają w tym zakresie raport. Do zmiany i uzupełnienia raportu przepisy § 7 stosuje się odpowiednio (ust. 5). Jeżeli zastrzeżenia nie zostaną uwzględnione, w całości albo w części, kontrolujący przekazują podmiotowi kontrolowanemu pisemną informację zawierającą wskazanie przyczyn nieuwzględnienia tych zastrzeżeń (ust. 6). Informację, o której mowa w ust. 6, przekazuje się podmiotowi kontrolowanemu niezwłocznie, gdy zastrzeżenia nie zostały uwzględnione w całości, a jeżeli zostały uwzględnione w części - wraz z raportem zmienionym lub uzupełnionym w sposób określony w ust. 5 (ust. 7). O powyższych uprawnieniach pouczono wnioskodawcę na str. 23 raportu. Brak uwag do raportu stanowi przesłankę do przyjęcia tezy, iż producent rolny zgodził się z ustalonym stanem faktycznym wskazanym w raporcie. Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących działki ew. nr [...] wyjaśniono, że do powierzchni stwierdzonej wliczono wszystkie części działki uznane za spełniające wszystkie kryteria otrzymania płatności. W przypadku działki rolnej [...] z raportu wynika, że kontrolę przeprowadzono w sposób pozwalający określić faktyczną powierzchnię, na której spełniono podstawowe warunki udzielenia pomocy finansowej - obszar zatwierdzony. Obszar ten, jako spełniający wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy, zdefiniowano w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 r.), zwanego dalej "rozporządzeniem 1122/2009". Fotografie przedstawiające stan działki [...] na 5 listopada 2013 r. (fotografie nr 16 do 47) i 6 listopada 2013 r. (fotografie nr 77 do 80), "ślad", tj. naniesione granice pomiaru widoczne na obrazie ortofotomapy z naniesionymi miejscami i kierunkami wykonanych zdjęć, są dowodami, w oparciu o które można stwierdzić prawidłowość określenia powierzchni faktycznie użytkowanej rolniczo. Widoczne na zdjęciach powierzchnie w dobrej kulturze rolnej zakwalifikowano do płatności, zaś wyłączono z niej powierzchnie zadrzewione i zakrzaczone. Powierzchnia stwierdzona dla działki rolnej [...] wyniosła 18,39 ha. Zastosowanie m. in. kodu DR50 wskazuje na to, że powierzchnia stwierdzona działki rolnej leży na działkach ew. niezadeklarowanych we wniosku. Płatność powinna zostać przyznana na podstawie powierzchni stwierdzonej działki rolnej, pomniejszonej o powierzchnie położone na działkach ew. niezadeklarowanych we wniosku. Wykluczanie części powierzchni działki rolnej znajdujących się poza zadeklarowanymi działkami ew. przeprowadza się manualnie za pomocą powierzchni udowodnionej, opierając się na podstawie tabeli załączonej do wniosku w zakresie danej działki rolnej. W przypadku zastosowania kodu DR50 dokumentację przekazano do pracownika Biura Powiatowego, który utworzył zestawienie powierzchni zlokalizowanych w granicach działki rolnej [...], na których jest położona działka rolna: - nr [...] - brak powierzchni deklarowanej - powierzchnia w granicach niezadeklarowanych granic: 0,0410 ha; - nr [...] - brak powierzchni deklarowanej - powierzchnia w granicach niezadeklarowanych granic: 0,3753 ha; - nr [...] - powierzchnia deklarowana 21,78 ha; - nr [...] - brak powierzchni deklarowanej - powierzchnia w granicach niezadeklarowanych granic: 0,55 ha; - nr [...] - brak powierzchni deklarowanej - powierzchnia w granicach niezadeklarowanych granic: 0,0004 ha. W przypadku działki rolnej [...], pierwotnie zadeklarowanej na powierzchni 21,78 ha, inspekcja terenowa po przeprowadzeniu pomiarów stwierdziła mniejszą powierzchnię użytkowaną rolniczo, tj. 18,39 ha (6,48% przedeklarowania), stąd zastosowano kod DR 13+. Pomiar wskazuje na położenie działki rolnej [...] w części na działkach ew., które nie zostały zadeklarowane we wniosku: nr [...], [...], [...] i [...]. Potwierdza to "ślad" (naniesione granice pomiaru) widoczny na sporządzonych szkicach. Płatności przyznaje się zaś jedynie do działek zadeklarowanych we wniosku. Dla działki rolnej [...] zatem płatność przyznano do powierzchni 18,39 ha. Zgodnie z art. 16 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia 65/2011 pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru pomniejszonego o podwojoną różnicę, którą stwierdzono, jeżeli różnica ta przekracza albo 3% albo dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. Jeśli wspomniana różnica przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie przyznaje się pomocy. Przedeklarowanie powierzchni w ramach płatności rolnośrodowiskowej dla wariantu 4.1 - ochrona siedlisk lęgowych ptaków obliczono na podstawie wyników z wykonanej kontroli na miejscu oraz kontroli administracyjnej: powierzchnia deklarowana: 63,97 ha; powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli: 60,08 ha; procent przedeklarowania powierzchni: 6,48%. Płatność rolnośrodowiskową za realizację wariantu 4.1 - ochrona siedlisk lęgowych ptaków na rok 2013 obliczono więc w następujący sposób: 60,08 ha x 1 200 zł - (3,89 ha x 2 x 1 200 zł) = 62 760 zł. Odnosząc się do dokumentacji załączonej do odwołania w postaci pomiarów uprawnionego geodety organ wskazał, że weryfikacja danych obszarowych działek rolnych wskazanych we wniosku producenta rolnego o przyznanie płatności, nie następuje tylko na podstawie danych zawartych w ewidencjach i rejestrach, lecz przede wszystkim na podstawie kontroli na miejscu. Pozostaje to w związku z definicją działki rolnej określonej w art. 2 pkt. 1 rozporządzenia 1122/2009. W art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. L 30 z 31.1.2009, str. 16), zwanego dalej "rozporządzeniem 73/2009", zdefiniowano grunty rolne kwalifikujące się do płatności bezpośrednich. Definicja ta różni się od definicji użytków rolnych określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454 ze zm.), na podstawie której określane są powierzchnie użytków rolnych w ewidencji gruntów, stanowiące m. in. podstawę do ustalenia wymiaru podatku rolnego. Powierzchnie użytków rolnych określone w ewidencji gruntów nie stanowią więc powierzchni referencyjnej dla przyznania płatności. Producent rolny deklaruje bowiem we wniosku o przyznanie płatności dane dotyczące działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym, bez względu na dane zawarte w ewidencji gruntów. Nie można utożsamiać pojęcia działki ew. z pojęciem działki rolnej. Powierzchnia działek ew. wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, a powierzchnia działek rolnych znajdujących się na tych działkach ew. nie musi być taka sama. Ilość działek rolnych, sposób ich wykorzystania, a także ich powierzchnia może się zmieniać przy niezmienionych danych zawartych w ewidencji gruntów co do działek ew., ich powierzchni, rodzaju użytków rolnych na tych działkach i sposobu ich użytkowania. Dla potrzeb przyznania płatności podstawowe znaczenie ma więc rzeczywisty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona określona uprawa. Do odwołania dołączono opinię biegłego geodety z 29 kwietnia 2015 r. i aneks do umowy dzierżawy. Powyższa opinia ogranicza się do informacji o przeprowadzeniu 29 kwietnia 2015 r. pomiaru na działce ew. nr [...], jaką metodą i wyniku pomiaru. Oznaczona na dokumentacji geodezyjnej działka rolna [...] leży poza polem odniesienia działki ew. nr [...], co powoduje, że powierzchnia użytkowa działki ew. nie wynosi 20,9953 ha, jak wskazano w piśmie, lecz 19,0753 ha. Analiza tego pomiaru z naniesionymi granicami pomiaru widocznymi na szkicu wykonanym przez inspektorów wskazuje, że pomiar uprawnionego geodety nie odbiega od pomiarów wykonanych przez inspektorów w trakcie kontroli na miejscu. Jedynie w przypadku działki rolnej oznaczonej na dokumencie geodezyjnym [...] ma większy pomiar niż stwierdzili kontrolerzy. Jednakże pomiar załączony jako dowód jest z roku 2015, natomiast kontrola na miejscu miała miejsce w roku 2013. Uwzględniając fakt, iż działka ew. nr [...] jest uprawiana jako łąka, na której - jak wskazują fotografie wykonane w trakcie kontroli - występują liczne obszary wyłączone ze względu na występowanie zakrzaczeń, pomiar z roku 2015 nie może przedstawiać obszaru użytkowanego w roku 2013. Różnica czasowa między pomiarami wynosi bowiem 2 lata i przez ten czas powierzchnia użytkowana rolniczo mogła się zmienić. Z kolei, odnośnie do dołączonego do odwołania aneksu do umowy dzierżawy z 10 czerwca 2005 r. wskazano, że podstawowym obowiązkiem producenta rolnego jest podanie faktycznie powierzchni użytkowanych rolniczo. Definicja działki rolnej określona w art. 2 pkt 1 rozporządzenia 1122/2009 w 2013 r. stanowiła, że "działka rolna" oznacza zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw. Zadaniem kontroli na miejscu jest zaś weryfikacja, czy dane podane we wniosku znajdują odzwierciedlenie w terenie. Organ nie podważa powierzchni działek ew., za które strona opłaca podatek rolny, ale miarodajne dla przyznania płatności jest faktyczne uprawianie gruntu, bez względu na podstawę prawną władania gruntem. Obowiązkiem kontroli na miejscu jest przy tym ustalenie stanu faktycznego na dzień kontroli. Podczas czynności kontrolnych sporządzany jest raport, fotografie i szkice działek z miejscami i kierunkami wykonania fotografii. Dokumentacja wykonana podczas kontroli z 5 i 6 listopada 2013 r. przedstawia stan faktyczny na dzień przeprowadzenia kontroli. Zastosowane w przypadku działki ew. nr [...] pomniejszenie zasięgu pola zagospodarowania ma odzwierciedlenie w wykonanych przez inspektorów zdjęciach oraz szkicach pomiarowych. Ze zgromadzonego materiału wynika, że na części działki nie ma łąki, lecz niekwalifikujące się do płatności zakrzaczenia i zadrzewienia. Te części działki zostały wykluczone, ponieważ - jak dowodzą tego fotografie i ortofotomapa - nie była tam prowadzona działalność rolnicza. W skardze na decyzję organu odwoławczego zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7, 8, 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przez niedokonanie wnikliwej i pełnej analizy wszystkich okoliczności sprawy i zgromadzonych dokumentów skutkujące błędnymi ustaleniami faktycznymi polegającymi na przyjęciu, że powierzchnia faktycznie użytkowana rolniczo dla działki [...] położonej na działce nr [...] wynosi 18,39 ha, podczas gdy: 1. dla tej samej działki ten sam organ w decyzji nr [...] w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ustalił płatność ONW na rok 2012 za obszar 21,78 ha; 2. z aneksu do umowy dzierżawy nieruchomości rolnej z 10 czerwca 2010 r. między wydzierżawiającym [...] a dzierżawcą - M. P., oddającej temu ostatniemu działkę ew. nr [...] w dzierżawę do 14 marca 2017 r. wynika, że na sporną działkę o łącznej powierzchni składają się: łąki trwałe o powierzchni 21,56 ha, rowy o powierzchni 0,38 ha, nieużytki o powierzchni 9,66 ha i grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi o powierzchni 0,80 ha; 3. z opinii uprawnionego geodety z 29 kwietnia 2015 r. i kolejnej opinii przedłożonej do sprawy, na podstawie oględzin i opomiarowania, po obliczeniu powierzchni działki nr [...] wynika, że ma ona powierzchnię użytku wyższą aniżeli przyjął organ; 4. strona domagała się ponownego przeprowadzenia kontroli i weryfikacji wymiarów działki nr [...], ustalonych podczas kontroli 7 listopada 2013 r.; 5. w decyzji nr [...] i decyzji nr [...] Kierownik Biura Powiatowego w C., po weryfikacji przedłożonej przez stronę dokumentacji pomiarowej wykonanej przez uprawnionego geodetę, o której mowa powyżej, stwierdził, że działka nr [...] została wcześniej wyznaczona niepoprawnie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji. Z uwagi na jego zreferowanie, powtarzanie go byłoby zbędne. Kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia jest powierzchnia faktycznie użytkowana rolniczo na działce ew. nr [...]. We wniosku strona zadeklarowała m. in. realizację pakietu 4 - ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 w wariancie 4.1 ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 63,97 ha. Do płatności w ramach powyższego pakietu zadeklarowano działkę rolną [...] jedynie jako działkę ew. nr [...] o powierzchni 21,78 ha. Oznacza to po pierwsze, że do płatności nie mogą być uwzględnione działki ew. niezadeklarowane we wniosku, w tym działki ew. nr [...], [...], [...] i [...], mimo, że zgodnie z wykonanym pomiarem leżą one w ramach działki [...]. Potwierdzają to naniesione na szkice granice działek. Po drugie, wysokość płatności jest uzależniona od powierzchni faktycznie użytkowanej rolniczo na działce ew. nr [...]. Wynika to z art. 124 ust. 1 i 2 rozporządzenia 73/2009. W oparciu o dokumentację, w tym fotograficzną, zgromadzoną w trakcie kontroli terenowej w listopadzie 2013 r. organ zasadnie przyjął, że wynosi ona nie 21,78 ha, jak wskazano we wniosku, lecz 18,39 ha. Biorąc pod uwagę całkowitą powierzchnię działek zgłoszonych do pakietu 4.1, tj. 63,97 ha oraz powierzchnię stwierdzoną w trakcie kontroli, tj. 60,08 ha, procent przedeklarowania powierzchni wyniósł 6,48%, stąd na podstawie art. 16 ust. 5 rozporządzenia 65/2011 obliczono wysokość płatności na podstawie zatwierdzonego obszaru pomniejszonego o podwojoną różnicę, którą stwierdzono, jeżeli różnica ta przekracza albo 3% albo dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. Skoro przedeklarowanie powierzchni w ramach płatności rolnośrodowiskowej dla wariantu 4.1 - ochrona siedlisk lęgowych 6,48%, zasadnie płatność rolnośrodowiskową za realizację wariantu 4.1 - ochrona siedlisk lęgowych ptaków na rok 2013 obliczono w następujący sposób: 60,08 ha x 1 200 zł - (3,89 ha x 2 x 1 200 zł) = 62 760 zł. Oznacza to, że słusznie ją pomniejszono o wskazaną wyżej część. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że dla rozstrzygnięcia nie ma znaczenia: 1. powierzchnia przedmiotowej działki przyjęta na potrzeby ustalenia wysokości płatności, jaką strona otrzymała na rok 2012, z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW); jak bowiem już wyżej wskazano, przedmiotowa płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana jedynie w odniesieniu do powierzchni działki faktycznie użytkowanej rolniczo, zaś podstawą do przyznania płatności ONW są inne kryteria; poza tym, płatność z tytułu ONW, jak wskazuje skarżący, przyznano na rok 2012, zaś w niniejszej sprawie płatność przyznano na rok 2013; 2. uwidoczniona w aneksie do umowy dzierżawy nieruchomości rolnej z 10 czerwca 2010 r. powierzchnia łąk (21,56 ha) ani inne niewykorzystane rolniczo części przedmiotowej działki; podstawą bowiem do ustalenia powierzchni faktycznie użytkowanej rolniczo działki, relewantny dla ustalenia wysokości płatności, jest w niniejszej sprawie materiał zgromadzony w wyniku dokonanej w listopadzie 2013 r. kontroli terenowej, w trakcie której stwierdzono na miejscu powierzchnię rolniczo użytkowaną 18,39 ha; 3. dokument z 29 kwietnia 2015 r. sporządzony przez geodetę ani inne dokumenty wykazujące powierzchnię użytku rolniczego na działce nr [...] wyższą aniżeli przyjął organ; dokumenty te były bowiem sporządzone co najmniej 1,5 roku po kontroli w terenie z listopada 2013 r.; zasadnie zaś wskazał organ, że przedmiotowa powierzchnia mogła się z upływem czasu zmienić; właściwym punktem odniesienia do stwierdzenia obszaru zatwierdzonego są więc materiały wytworzone ówcześnie w trakcie kontroli w listopadzie 2013 r.; 4. czy strona domagała się ponownego przeprowadzenia kontroli i weryfikacji wymiarów działki nr [...], ustalonych podczas kontroli 7 listopada 2013 r., mających wpływ na ustalenie wysokości płatności; z materiału zgromadzonego w sprawie wynika jednak, że żądania takiego, np. w trybie § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 31 sierpnia 2007 r., nie wniosła; 5. ewentualne przyjęcie w innych wydanych przez organ pierwszej instancji decyzjach (skarżący podał numery decyzji [...] i [...]), po weryfikacji przedłożonej przez stronę dokumentacji pomiarowej wykonanej przez uprawnionego geodetę, o której mowa powyżej, że powierzchnię działki nr [...] wcześniej wyznaczono niepoprawnie; jak wskazano bowiem uprzednio, dla ustalenia powierzchni użytkowanej rolniczo w 2013 r. znaczenie mogą mieć jedynie dokumenty odzwierciedlające aktualny ówcześnie (tj. w 2013 r.) stan zagospodarowania działki. Nieuzasadnione są więc zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, 8, 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Organ podjął wszelkie niezbędne czynności mające na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (art. 7 K.p.a.), nie naruszając ustawowych reguł prowadzenia postępowania, prawidłowo gromadząc materiał dowodowy, pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia (art. 75 § 1 i art. 77 § 1 K.p.a.). Dowody oceniono z poszanowaniem zasad logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego, a ocenę poparto przekonującą argumentacją. Ocena dowodów, jakiej dokonano w tej sprawie nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.). Dokonanie ustaleń faktycznych w sposób odbiegający od oczekiwań strony nie może być automatycznie utożsamiane z naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów administracji publicznej (art. 8 K.p.a.). Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).