III SA/Po 499/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości z tytułu braku zwrotu kwoty dofinansowania otrzymanej w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 postanawia 1. zwolnić A. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić dla A.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca A. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Zarządu Województwa wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym od opłaty od skargi oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. We wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołała się na bardzo trudną sytuację materialną i niski dochód, zajęcie komornicze obciążające świadczenia pochodzące z ubezpieczenia społecznego rolników, liczne zadłużenia, zły stan zdrowia, który uniemożliwia podjęcie zatrudnienia, nawet pracy dorywczej. Nadto skarżąca oświadczyła, że nie ma żądnego majątku, ani oszczędności oraz nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania. Trudna i skomplikowana sprawa wymaga pomocy adwokata, a skarżącej nie stać na opłacenie jego wynagrodzenia prywatnie. Wnioskodawczyni, nadto oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe tylko z mężem. Nie posiadają żadnych nieruchomości, czy wartościowych ruchomości. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń z KRUS - renty skarżącej w wysokości [...] zł, emerytury jej męża w wysokości [...] zł miesięcznie. Skarżąca wyszczególniła stałe miesięczne zobowiązania i wydatki: zajęcie komornicze [...] zł, kara grzywny [...] zł, czynsz najmu [...] zł, lekarstwa [...] zł, prąd [...] zł, woda [...] zł, wywóz ścieków [...] zł, śmieci [...] zł, gaz [...]zł, telefon [...] zł. Pozostałą kwotę przeznaczają na żywność, odzież i artykuły chemiczne. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy dodatkowo wyjaśniła, że poza świadczeniami z KRUS ani ona, ani jej mąż nie podejmują żadnych prac dorywczych i nie uzyskują z tego tytułu żadnego innego dochodu. Nie posiadają żadnego rachunku bankowego, nie mają żadnego samochodu, jak również nie użytkują pojazdów mechanicznych. Skarżąca powtórzyła spis miesięcznych stałych kosztów utrzymania na łączną kwotę [...]zł. Nadto przedłożyła kserokopie przekazów pocztowych świadczeń z KRUS na łączną kwotę [...]zł miesięcznie, oświadczenie córki, że wynajmuje rodzicom pokój z kuchnią i łazienką za[...]zł miesięcznie i pobiera należności za media w łącznej kwocie [...] zł miesięcznie. Skarżąca dołączyła swój PIT-40A za 2016r., z którego wynika łączny dochód w wysokości [...]zł oraz PIT-40A za 2016r. męża, z którego wynika łączny jego dochód w wysokości [...]zł oraz kopie faktur za leki. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej i jej rodziny pozwala na przyznanie prawa pomocy w całości. Skarżąca prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe wraz z mężem. Rodzina utrzymuje się jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego rolników w łącznej wysokości do wypłaty [...]zł miesięcznie. Skarżąca z uwagi na stan zdrowia nie ma możliwości podjęcia dodatkowego dorywczego zatrudnienia. Wysokość uzyskiwanego dochodu pozwala jedynie na opłacenie podstawowych i bieżących kosztów koniecznego utrzymania mieszkania oraz rodziny. Nadto skarżąca ponosi zwiększone wydatki związane z leczeniem i zakupem leków. Jej stan zdrowia istotnie ogranicza wykorzystanie możliwości zarobkowych i podjęcie chociażby pracy dorywczej, a brak wartościowych składników majątkowych, czy oszczędności nie pozwala na uzyskanie jakichkolwiek dodatkowych środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów niniejszego postępowania, chociażby w części. Łączna kwota uzyskiwanego dochodu wskazuje, że skarżąca nie jest w stanie ponieść najmniejszych nawet kosztów sądowych niniejszej sprawy, a tym bardziej wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało skarżącej prawo pomocy w całkowitym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.