III SA/Po 499/17

Dnia 17 stycznia 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 stycznia 2018 roku wniosku o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 roku nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości z tytułu braku zwrotu kwoty dofinansowania otrzymanej w ramach W. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013; postanawia przyznać adwokatowi A. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć 20/100), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Na mocy postanowienia referendarza sądowego, w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości z tytułu braku zwrotu kwoty dofinansowania otrzymanej w ramach W. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, A. K. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym także ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w P. na pełnomocnika skarżącej wyznaczyła adwokata A. K. (k. 69 akt sądowych). Wskazana na pełnomocnika reprezentowała skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części (k. 75 akt sądowych). Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Ustalenia wysokości wynagrodzenia adwokata należy dokonać zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2016, poz. 1714 ze zm.). Przedmiot rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji nie dotyczył ustalenia kwoty podlegającej zwrotowi. Sprawa zainicjowana skargą A. K. obejmowała ocenę legalności decyzji dotyczącej określenia odpowiedzialności skarżącej za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu braku zwrotu dofinansowania przyznanego spółce. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2015, poz. 613 ze zm.). W konsekwencji wynagrodzenie adwokata wyznaczonego na pełnomocnika z urzędu należało ustalić z uwzględnieniem stawki podstawowej określonej w §21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego powyżej rozporządzenia. Stawka wynagrodzenia w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Wysokość opłaty w tej stawce odpowiada nakładowi pracy adwokata w niniejszej sprawie. Obliczoną w ten sposób kwotę wynagrodzenia, zgodnie z §4 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.