III SA/Po 508/11

Dnia 21 czerwca 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2011 roku wniosku G. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. Do skargi został natomiast załączony wypełniony przez G. J. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku G. J. wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną. Wnioskodawca zaznaczył, że w jego małżeństwie obowiązuje wspólność majątkowa małżeńska, a jego żona nie posiada majątku odrębnego. Jednocześnie stwierdził, że nie stać go na uiszczenie opłaty od skargi, gdyż jest rencistą prowadzącym działalność gospodarczą i nie posiada majątku poza prowadzonym przedsiębiorstwem. W skład przedsiębiorstwa wchodzi 8 ciągników siodłowych, w tym 5 marki Renault, 2 marki Mercedes, 1 marki Volvo (każdy o wartości 150.000,000 zł). Ponadto do przedsiębiorstwa należą: jeden ciągnik marki Mercedes o wartości 20.000,00 zł oraz jeden ciągnik marki Mercedes o wartości 35.000,00 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, itp.). Na miesięczne dochody wspólnego gospodarstwa domowego składają się: dochody wnioskodawcy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 3.333,33 zł, renta wnioskodawcy w wysokości 1.092,67 zł oraz wynagrodzenie za pracę jego żony w wysokości 1.682,00 zł. Z załączonego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 wynika, że G. J. uzyskał w tym okresie dochód w wysokości 40.288,87 zł, wykazując przychód w wysokości 1.873.880,091 zł oraz koszty uzyskania przychodu na poziomie 1.833.592,04 zł. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że G. J. prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z miesięcznych dochodów w łącznej kwocie 6.108,00 zł. Oznacza to, że środki finansowe pozostające do faktycznej dyspozycji rodziny wnioskodawcy przewyższają całkowite koszty niniejszego postępowania sądowego. Zdolności płatniczych wnioskodawcy nie ogranicza również obowiązek poniesienia kosztów sądowych w innych sprawach (wnioskodawca złożył do sądu 3 skargi, w których ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; łączna kwota wpisów we wszystkich sprawach nie przekracza 700,00 zł.). W takiej sytuacji dochód na jedną osobę pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym, który wynosi 3.000,00 zł miesięcznie pozwala przyjąć, że uiszczenie wpisów od skarg nie spowoduje zachwiania sytuacji materialnej i bytowej rodziny wnioskodawcy w sposób uniemożliwiający zapewnienie minimum warunków socjalnych. W efekcie należy stwierdzić, że w granicach możliwości finansowych wspólnego gospodarstwa domowego wnioskodawcy pozostaje poniesienie kosztów sądowych w rozpatrywanej sprawie. Szczególnie w sytuacji, gdy strona posiada obiektywną zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych na opłacenie kosztów postępowania sądowego ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą, która charakteryzuje się uzyskiwaniem przychodów na znacznym poziomie. W takiej sytuacji zwolnienie od kosztów sądowych prowadziłoby do ochrony prywatnego majątku wnioskodawcy naruszając przez to obowiązek ponoszenia publicznoprawnych powinności na rzecz Skarbu Państwa. Reasumując nie można przyjąć, iż wnioskodawca wykazał brak możliwości uiszczenia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.