III SA/Po 510/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędzia WSA Barbara Koś (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2009 r. przy udziale sprawy ze skargi J. R. T. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 września 2008r. nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Nr [...] Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 21 kwietnia 2008 r. w części odmawiającej przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, II. zasądza od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/M. Ławniczak /-/M. Lorych – Olszanowska /-/B. Koś Sygn.. akt III SA/Po 510/08 UZASADNIENIE Decyzją Nr [...] z dnia 21 kwietnia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał J. T. płatności do gruntów rolnych na rok 2007, w tym jednolitą płatność obszarową oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił w odniesieniu do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca), że powierzchnia deklarowana kwalifikowana do przyznania tej płatności oraz powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wynosi 3,62 ha. Na podstawie informacji zawartych w rejestrze zwierząt oznakowanych i w rejestrze koniowatych wyliczona liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosi 0,00 DJP. Po uwzględnieniu warunków przyznania płatności zwierzęcej, o których mowa w § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13.03.2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.) powierzchnia, co do której została naliczona płatność wynosi 0,00 ha, a w konsekwencji kwota płatności zwierzęcej wyliczona w oparciu o stawkę tej płatności, która w 2007 r. wynosiła 438,76 zł do 1 ha uprawy, wynosi 0,00 zł. J. R. T. złożył odwołanie od powyższej decyzji w części dotyczącej płatności zwierzęcej, podnosząc że przedłożona do wniosku dokumentacja potwierdza iż posiada konie od 2002 r. Hoduje je w swoim gospodarstwie już od 1997 r,, co mogą potwierdzić świadkowie. Wielkopolski Związek Hodowców Koni nie nadążał z wydawaniem paszportów zatem przedłożone dokumenty powinny wystarczyć dla uwzględnienia wniosku. Ponadto w piśmie z dnia 30 czerwca 2008 r. adresowanym do organu odwoławczego strona wskazywała, że w okresie referencyjnym, to jest od 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. posiadała klacz G, wpisaną do części głównej księgi stadnej; wałacha H., posiadającego paszport Nr [...] oraz konia A, którego kupiła w dniu 23marca 2005 r, posiadającego paszport Nr POL [...]. Powołane dokumenty wraz z oświadczeniami dwóch świadków: M. Z. i B. S. strona złożyła do akt. Decyzją z dnia 24 września 2008 r. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Poznaniu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm. ) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności ( Dz. U. Nr 46, poz, 309 ze zm. ) tzw. płatność zwierzęca przysługuje rolnikowi w danym roku kalendarzowym, jeżeli: o rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; o na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub traw na gruntów ornych. Zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej, w przypadku ubiegania się o przyznanie płatności uzupełniającej do powierzchni uprawy roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych rolnik będący posiadaczem koni dołącza do wniosku, o którym mowa w § 1 pkt lit.b zaświadczenie o liczbie koni wpisanych lub zgłoszonych przez niego do rejestru koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, wydawane przez podmiot prowadzący ten rejestr, spełniające wymagania określone w przepisach w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności. Z dołączonego do wniosku o przyznanie płatności zaświadczenia z dnia 23 kwietnia 2008 r. wynika, że skarżący posiadał wpisane lub zgłoszone do rejestru koniowatych 2 konie w okresie od 15 lutego 2007 r. do 23 kwietnia 2007 r. Ze zgromadzonych dowodów wynika, że odwołujący się nie był posiadaczem zarejestrowanych zwierząt od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. Mając na uwadze, że w myśl art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z art. 4 ustawy o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej ( Dz. U. Nr44, poz. 262 ) ciężar dowodu spoczywał na wnioskodawcy pismem z dnia 13 czerwca 2008 r. wnioskodawca został wezwany do przedłożenia dowodów świadczących o posiadaniu koni w okresie referencyjnym. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca złożył pismo z dnia 30 czerwca 2008 r. ( opisane wyżej ). Ponadto w odpowiedzi na wezwanie Dyrektora Wielkopolskiego OR ARiMR Wielkopolski Związek Hodowców Koni w Poznaniu pismem z dnia 18 sierpnia 2008 r. poinformował, że J. T. we wskazanych w zaświadczeniu okresach referencyjnych posiadał 2 sztuki koni, tj. klacz G (zarejestrowaną 15 lutego 2007 r.) oraz klacz L, a pozostałe konie w posiadaniu których był J. T. nie zostały zgłoszone w wymaganych okresach referencyjnych; koń A zakupiony przez J. T. 15 maja 2005 r. został przerejestrowany dopiero 29 marca 2007 r., koń B – zakupiony 7 kwietnia 2006 r. przerejestrowany 29 marca 2007 r., koń S zgłoszony do rejestru 4 września 2007 r., a koń H – zarejestrowany 8 czerwca 2006 r. przez właściciela konia K. B. Ze zgromadzonych dowodów wynika bezsprzecznie, że J. T. nie był posiadaczem zarejestrowanych zwierząt w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r., a tym samym nie spełnił przesłanki z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wymagającej aby rolnik w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec lub kóz lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych Przedstawione przez odwołującego oraz przez Wielkopolski Związek Hodowców Koni dokumenty świadczą, że wszystkie posiadane przez producenta rolnego zwierzęta zostały zarejestrowane po okresie referencyjnym. J. R. T. złożył skargę na powyższą decyzję. Podniósł, że w wymaganym okresie był posiadaczem 3 koni, o czym świadczą przedłożone przez niego dokumenty. Zarzucał, że faktycznym rejestrem dla klaczy G jest księga stadna koni rasowych, do której została wpisana i na podstawie której wydano świadectwo wpisania konia do części głównej księgi stadnej wystawione 21 sierpnia 2002 r. ze wskazaniem skarżącego jako właściciela; wałach H urodzony 6 maja 2002 r. został zarejestrowany w oparciu o świadectwo urodzenia źrebięcia będące drukiem ścisłego zarachowania, na podstawie którego wystawiono paszport dnia 5 lipca 2006 r.; wałach A został zakupiony przez skarżącego dnia 23 marca 2005 r. i wprawdzie przerejestrowany został 29 marca 2007 r., lecz paszport miał wydany dnia 15 maja 2005 r. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Poznaniu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sądy administracyjne badają zgodność zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa – materialnego i przepisami postępowania administracyjnego ( art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. W związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a. ). Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Poza sporem jest, że kluczowe znaczenie dla każdego postępowania ma należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy, tylko bowiem wówczas możliwe jest prawidłowe ustalenie zakresu praw i obowiązków strony takiego postępowania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy stwierdzić w pierwszej kolejności należy, że właściwe zastosowanie powołanych w decyzjach organów obu instancji przepisów prawa materialnego ( art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm. ) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności ( Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm. ) jest uwarunkowane prawidłowymi ustaleniami w zakresie stanu faktycznego. Skarżący we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 ubiegał się o przyznanie płatności do grupy upraw JPO o powierzchni 7,01 ha, do grupy upraw UPO o pow.3,39 ha oraz do grupy Pz ( w ramach UPO powierzchnia gruntów przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych – płatności zwierzęce ). Po zweryfikowaniu wniosku organ I instancji uwzględnił żądanie skarżącego w zakresie upraw JPO do powierzchni 6,87 ha, przyznając z tego tytułu kwotę [...] zł; w zakresie upraw UPO do powierzchni grupy upraw podstawowych do 3,13 ha, przyznając ostatecznie kwotę [...] zł ( wyliczoną kwotę [...] zł pomniejszono o kwotę [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości ). Natomiast odmówił przyznania tzw. płatności zwierzęcej ze względu na fakt, że na podstawie informacji zawartych w rejestrze zwierząt oznakowanych i w rejestrze koniowatych liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosi 0,00 DJP. Organy administracyjne obu instancji przyjęły w rozpoznawanej sprawie, że skarżący nie spełnia przesłanek określonych w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. Nr...35, poz.217 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności ( Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm. ) ponieważ nie był posiadaczem zarejestrowanych zwierząt w okresie referencyjnym tj. od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. Ustalenie to skarżący kwestionuje, domagając się uznania siebie jako posiadacza w okresie referencyjnym trzech koni, zarejestrowanych we właściwych rejestrach: klaczy G co do której przedstawił świadectwo wpisania konia do części głównej księgi stadnej z dnia 21.08.2002 r., nr [...], wałacha H, który jest synem klaczy G urodzonym w jego gospodarstwie w dniu 6.05.2002 r., i został zarejestrowany na podstawie świadectwa urodzenia w Wielkopolskim Związku Hodowców Koni oraz posiada paszport z dnia 5.07.2006 r. oraz wałacha A, którego kupił jako roczniaka w dniu 23.03.2005 r. lecz przez nieuwagę przerejestrował dopiero w dniu 29.03.2007 r; koń ten posiada paszport od dnia 15.05.2005 r. Wszystkie te konie jako rasowe wpisane są do księgi stadnej koni danej rasy w części głównej. Spór zatem dotyczy okoliczności faktycznych sprawy istotnych dla rozstrzygnięcia. W ocenie sądu ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego jest pobieżna i dowolna co narusza zasady postępowanie wyrażone w przepisach art. art. 7, 8, 9 ,77 i 80 kpa. O ile trafne jest stanowisko organów administracji, że w związku z tym, iż J. R. T. składał wniosek o przyznanie płatności obszarowych również w roku 2006 to dla uzyskania płatności zwierzęcej na 2007 r. winien był wykazać, że w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był po pierwsze: posiadaczem koni, a po drugie: były to konie, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, to już ustalenie, że takie fakty nie zostały wykazane budzi wątpliwości i jest przynajmniej przedwczesne. W myśl przepisu § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej ( Dz. U. Nr 46, poz. 310 ), w przypadku ubiegania się o przyznanie płatności uzupełniającej do powierzchni uprawy roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych rolnik będący posiadaczem koni dołącza do wniosku, o którym mowa w § 1 pkt b zaświadczenie o liczbie koni wpisanych lub zgłoszonych przez niego do rejestru koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, wydawane przez podmiot prowadzący ten rejestr, spełniające wymagania określone w przepisach w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności. Dla rozpoznawanej sprawy są to powoływane już wcześniej przepisy rozporządzenia Ministra ( Dz. U. z 2007 r. Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin... - Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm. ), które w § 4 ust. 5 stanowi, że zaświadczenie to zawiera dane dotyczące rolnika oraz wykaz koni, które były wpisane lub zostały zgłoszone przez rolnika do rejestru koniowatych w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. z podaniem okresu posiadania tych koni przez rolnika. Zatem na podstawie wyżej powołanych przepisów wnioskodawca zobowiązany był załączyć do wniosku zaświadczenie wydane na stosownym formularzu przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych ( czyli zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 2. kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - Dz. U. Nr 91, poz. 872 ze zm. - w zw. z art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich - Dz. U. Nr 133, poz. 921 ze zm.- przez związek hodowców lub inny podmiot prowadzący księgę hodowlaną i na podstawie wpisów do tej księgi ) zawierające jego imię, nazwisko, adres, PESEL oraz wykaz koni, które były wpisane lub zostały zgłoszone przez rolnika do rejestru koniowatych w okresie referencyjnym. Zaświadczenie to nie może być zastąpione zeznaniami świadków ani innymi dokumentami w postaci np. paszportu konia. Takim zaświadczeniem jest w niniejszej sprawie załączone do wniosku zaświadczenie z dnia 23 kwietnia 2004 r. wystawione przez Wielkopolski Związek Hodowców Koni w Poznaniu, dotyczące klaczy G nr identyfikacyjny [...] oraz klaczy L ( nie objętej niniejszym postępowaniem ). Według interpretacji dokonanej przez organy obu instancji z zaświadczenia nie wynika aby J. R. T. posiadał konie w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. W związku z powyższym w pierwszej kolejności należy wskazać, że obowiązujące od dnia 1 maja 2004 r. ( z tym, że art. 34 od 30.04.2004 r., a art. 14 ust. 6 pkt 2 i ust. 7 od 1.01.2005 r. ) przepisy ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt ( Dz. U. nr 91, poz. 872 ze zm. ), do których odwołuje się art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności, definiują w art. 2 ust. 1 pkt 11, że posiadaczem zwierzęcia w odniesieniu do koniowatych jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, władająca zwierzęciem nawet tymczasowo. Następnie w art. 5 powołanej ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wskazano, że rejestry koniowatych prowadzą a/ w przypadku koniowatych hodowlanych – właściwy podmiot prowadzący księgę lub rejestr w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich b/ w przypadku pozostałych koniowatych – właściwy podmiot prowadzący księgę koni rasy polski koń zimnokrwisty w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich. Rejestrowi koniowatych poświęcony jest rozdział 3 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt ( art. 13 – 16 ). W art. 13 ust. 1 tej ustawy wskazano, że w rejestrze koniowatych gromadzi się dane dotyczące posiadaczy koniowatych oraz koniowatych. Szczegółowy zakres danych zamieszczanych w rejestrze koniowatych określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 maja 2004 r. ( Dz. U. nr 122, poz.1280 ) wydane na podstawie art. 13 ust.2 ustawy, obowiązujące od 14.06.2006 r. To rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17.06.2003 r. Przepisy powołanej wyżej ustawy z 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich rozróżniają pojęcia księgi hodowlanej – książka, kartoteka lub......( art. 2 pkt 13 ), i rejestru – książka, kartoteka....... ( art. 2 pkt 19 ). Zatem w myśl postanowień art. 2 pkt 13 ustawy koniowate są wpisywane i jednocześnie rejestrowane w księgach hodowlanych prowadzonych przez związek hodowców lub inny podmiot. Przepis art. 52 tej ustawy stanowi, że wpisy zwierząt do ksiąg zwierząt hodowlanych lub rejestrów zwierząt hodowlanych prowadzonych na podstawie dotychczasowych przepisów uważa się za wpisy dokonane zgodnie z przepisami niniejszej ustaw, a dokumentację hodowlaną wydaną przed wejściem w życie ustawy uważa się za dokumentację hodowlaną wydaną zgodnie z przepisami tej ustawy. W dacie wydania świadectwa dotyczącego klaczy G, to jest w dniu 21 sierpnia 2002 r. obowiązywała ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich ( Dz. U. nr 207, poz.1762 ze zm., uchylona przez wcześniej wymienioną ustawę - art.58 ), która również regulowała w analogiczny sposób prowadzenie ksiąg hodowlanych i rejestrów, to jest rejestrowanie koniowatych w księdze zwierząt hodowlanych. Stanowiła ona mianowicie, że księga zwierząt hodowlanych, to książka, kartoteka lub inny nośnik danych, prowadzone przez upoważniony związek hodowców lub inny podmiot, w którym są wpisywane, a w przypadku koniowatych również są rejestrowane zwierzęta wraz z informacją o ich hodowcach, właścicielach, pochodzeniu oraz wynikach oceny wartości użytkowej lub hodowlanej ( art. 2 pkt 19 ), natomiast rejestr zwierząt hodowlanych, to książka, kartoteka lub inny nośnik danych, prowadzone przez upoważniony związek hodowców lub inny podmiot, w którym są wpisywane zwierzęta wraz z informacją o ich hodowcach, właścicielach, pochodzeniu oraz wynikach oceny wartości użytkowej lub hodowlanej ( art. 2 pkt 20). Wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 20 kwietnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia ksiąg i rejestrów zwierząt hodowlanych oraz wymagań, jakie powinien spełniać program hodowlany, obowiązujące do dnia 30 września 2002 r. przewidywało między innymi prowadzenie księgi stadnej dla koni, księgi głównej oznaczanej symbolem – G i księgi wstępnej oznaczanej symbolem – W ( § 4 ), określało treść wpisu w księgach oraz rejestrach (§ 30 ) i wskazywało, że numer wpisu w księdze koni powinien zawierać symbol oznaczający księgę, kolejny numer wpisu do księgi i dwuliterowy symbol nadany przez prowadzącego księgę (§ 31 ). Organy nie oceniły przedłożonego przez stronę świadectwa wpisania konia G do części głównej Księgi stadnej Nr [...] i wskazującego R. T. jako właściciela co do tego czy spełnia ono wymogi wskazane w tych przepisach, a w konsekwencji czy koń G jest koniem wpisanym do rejestru koniowatych przynajmniej od 21 sierpnia 2002 r. Przedstawienie przez stronę takiego dokumentu, jak też oświadczenie hodowcy o nieprzerwanym posiadaniu klaczy do dnia dzisiejszego wymagało jego skonfrontowania z treścią zaświadczenia z dnia 23 kwietnia 2007 r. Pismo Wielkopolskiego Związku Hodowców Koni z dnia 18 sierpnia 2008 r. ( zał. nr 21 do akt administracyjnych ) nie odnosi się do powyższego świadectwa i nie wyjaśnia powstałych w tym zakresie wątpliwości. Nie wiadomo zwłaszcza nadal, czy wystawione przez związek zaświadczenie z dnia 23 kwietnia 2007 r., potwierdza, że hodowca R. T. we wskazanych w nim obu okresach referencyjnych (1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. i 15 września 2006 r. do 14 marca 2007 r.) posiadał klacz G, na co zdaje się wskazywać sformułowanie "...że hodowca we wskazanych okresach referencyjnych posiadał konie, które zostały ujęte w zaświadczeniu..." czy też posiadał je tylko w okresie od 15.02.2007 r. do 23.04.2007 r. jak przyjęły organy orzekające w sprawie. Skarżący podaje w skardze, że data 15.02.2007 r. jest datą wydania paszportu dla tej klaczy. Organ winien tę kwestię wyjaśnić, mając na uwadze fakt, że data wydania paszportu koniowatego jest wpisywana do rejestru koniowatych ( por. § 1 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 maja 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zamieszczanych w rejestrze koniowatych ( Dz. U. Nr 122, poz. 1280 ) ale nie może być utożsamiana z datą zarejestrowania konia, chociaż oczywiście nie można wykluczyć przypadków kiedy te dwie daty będą się pokrywać. Brak stanowiska organów orzekających w powyższej kwestii stanowi naruszenie nie tylko art. 107 § 3 kpa i nałożonego w art. 77 kpa obowiązku rozpatrzenia całego materiału dowodowego ale w rezultacie stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające wpływ na wynik sprawy skoro spowodowało ustalenie, że skarżący nie posiadał wpisanego do rejestru koniowatych żadnego zwierzęcia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji będą zobowiązane rozpatrzyć wszystkie zebrane dowody z zachowaniem granic swobodnej oceny dowodów ( art. 80 kpa ). Skarżący nie dołączył natomiast do wniosku analogicznego zaświadczenia dotyczącego pozostałych koni, to jest H i A wobec czego organy administracji prawidłowo uznały, że nie wykazał iż był posiadaczem tych koni w okresie referencyjnym w rozumieniu powołanych i omówionych wyżej przepisów. Z pisma Wielkopolskiego Związku Hodowców Koni z dnia 18 sierpnia 2008 r. wprost wynika, że R. T. w okresie referencyjnym nie posiadał pozostałych koni, m. in. A i H wobec czego nie zostały one ujęte w wystawionym zaświadczeniu. Ubocznie wyjaśnić należy, że w świetle przepisu § 1 wymienionego wyżej rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia ksiąg i rejestrów hodowlanych oraz.... ( obowiązującego w dacie urodzenia źrebięcia ) wpis do zwierząt hodowlanych następował na wniosek hodowcy, a nie automatycznie na podstawie świadectwa urodzenia jak twierdzi skarżący. Przepisy obowiązującej w okresie od 15.12.1997 r. do 31.04.2004 r. ustawy z dnia 24.04.1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej ( Dz. U. z 1999 r. nr 66, poz. 752 ze zm. ) zobowiązywały posiadacza zwierzęcia hodowlanego do zgłoszenia faktu urodzenia konia hodowlanego właściwemu podmiotowi prowadzącemu księgę lub rejestr w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich przed opuszczeniem przez zwierzę gospodarstwa, nie później niż 6 miesięcy od daty jego urodzenia. Po otrzymaniu zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5, podmiot, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 lub 2, nadaje koniowi numer identyfikacyjny i wydaje zgłaszającemu paszport zwierzęcia w ciągu 60 dni od daty otrzymania zgłoszenia ( art. 7 ust. 5 i 6a ). Podmioty te prowadziły rejestry koni zaopatrzonych w paszporty ( art. 7 ust. 8a ). Wskazać należy, że paszport dla konia H został wystawiony dopiero w dniu 5 lipca 2007 r. a więc już po okresie referencyjnym i długo po dacie urodzenia zwierzęcia. Oznacza to, że hodowca nie dokonał zgłoszenia w stosownym czasie, a koń nie znalazł się we właściwym rejestrze, a każdym razie skarżący dotąd tego nie wykazał. W przypadku wałacha A skarżący przyznaje, że przerejestrowanie konia nastąpiło dopiero w dniu 29 marca 2007 r. przez jego nieuwagę. Na dzień dzisiejszy zatem i w tym przypadku skarżący nie wykazał, że był posiadaczem tego konia zgłoszonego lub wpisanego do rejestru koniowatych w stosownym okresie referencyjnym. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 135, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). /-/ Mirella Ławniczak /-/ Maria Lorych-Olszanowska /-/ Barbara Koś D.W.d