III SA/Po 510/11

Dnia 29 czerwca 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 postanawia zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. M. zawarła wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej. Na tej podstawie została ona wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu dla osób fizycznych (PPF), który w zakreślonym terminie został przesłany do sądu. We wniosku M.M. wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 900,00 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła we wniosku, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Jak wynika jednak z akt sprawy wnioskodawczyni toczy spór o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dotyczący użytkowania działki rolniczej o powierzchni 6,21 ha. Zgodnie z przepisem art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane ze świadczenia emerytalnego w wysokości 900,00 zł. Tak niskie dochody umożliwiają pokrycie jedynie wydatków zapewniających utrzymanie na poziomie minimum socjalnego. W takiej sytuacji nie jest możliwe dokonanie przez wnioskodawczynię dodatkowych wydatków związanych z poniesieniem pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tej sytuacji należy uznać za zasadny jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.