III SA/Po 511/18

Dnia 18 października 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi I. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości (k. 2 akt sądowych oraz k. 2-3 załącznika do akt – prawo pomocy). Wpis od skargi to 400zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Na utrzymaniu małżonków pozostają trzy małoletnie córki. Rodzina zamieszkuje w lokalu o pow. 80 mkw. Mieszkanie zostało sfinansowane kredytem na kwotę 230.000 zł. Według oświadczenia rodzina osiąga dochody z trzech źródeł - dwie umowy o prace męża wnioskodawczyni (łącznie 3.060 zł netto miesięcznie) oraz zasiłek macierzyński wnioskodawczyni do sierpnia 2018 roku (5.600 zł netto miesięcznie). Zobowiązania i stałe wydatki zostały określone na kwotę 3.284 zł miesięcznie (kredyt hipoteczny na działkę – 787,25 zł; kredyt hipoteczny na mieszkanie – 746,43 zł; media; energia elektryczna, woda i gaz – 700 zł; ubezpieczenia - 150 zł; koszt paliwa – 900 zł). Na dzień złożenia wniosku o prawo pomocy skarżąca posiadała oszczędności w kwocie 9.000 zł oraz samochód VW Sharan z 2003 roku o wartości około 8.000 zł. W celu uzupełnienia złożonego oświadczenia majątkowego strona została zobowiązana do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, pierwotnie pismem z dnia 21 sierpnia 2018 roku (doręczone w dniu 28 sierpnia 2018 roku) oraz ponownie pismem z dnia 17 września 2018 roku (doręczone w dniu 20 września 2018 roku), poprzez: - udokumentowanie rodzaju posiadanych źródeł przychodu, a także wysokości przychodu i kosztów jego uzyskania za 2016, 2017 oraz 2018 rok, w tym także odnośnie domowników, - przedłożenie spisu posiadanych rachunków bankowych oraz przedłożenie wyciągów bankowych dokumentujących operacje finansowe wykonane na tych rachunkach od dnia 01 stycznia 2018 roku, w tym także odnośnie domowników, - wyjaśnienie czy rodzina skarżącej pobiera świadczenia wychowawcze na dzieci (tzw. 500 plus) oraz udokumentowanie wysokości pobranych świadczeń za okres od stycznia 2018 roku, - przedłożenie odpisu umowy o kredyt hipoteczny na działkę oraz odpisu umowy o kredyt hipoteczny na mieszkanie, - udokumentowanie kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego poprzez przedłożenia kserokopii rachunków lub faktur za trzy ostatnie miesiące, - wykazanie tytułu prawnego posiadania, rodzaju oraz ilości składników majątkowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, a ponadto udokumentowanie tytułu prawnego rozdysponowania składników majątkowych, które skarżąca wykorzystywała w zlikwidowanych stałych punktach prowadzenia tej działalności. Skarżąca nie wykonał wezwania. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy może być jedynie pełne i rzetelne oświadczenie majątkowe. Skoro strona uchyla się od przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd (referendarz sądowy) nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Brak współpracy ze strony wnioskodawczyni skutkuje uznaniem, iż nie wykazała ona zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania jej prawa pomocy. W zasięgu możliwości płatniczych wnioskodawczyni pozostaje sfinansowanie kosztów sądowych na poziomie około 600 zł. Uiszczenie wskazanych kosztów może nastąpić ze zgromadzonych oszczędności, a więc bez zachwiania sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie będzie ona w stanie zapewnić sobie i członkom rodziny minimum warunków socjalnych. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia