III SA/Po 512/06

Dnia 4 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska as. sąd. Małgorzata Bejgerowska (spr.) Protokolant ref. staż. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2006 roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę /-/M.Bejgerowska /-/W. Długaszewska /-/M. Kosewska EW WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...], Burmistrz K., działając na podstawie art. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027) i § 19 Rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zatwierdził ustalone protokołem granicznym z dnia [...] czerwca 2004 r. granice działki nr [...], położonej w K., przy ulicy [...], stanowiącej własność P. K. z granicami działek: nr [...] - stanowiącej własność I. J. , nr [...] - należącej do M. i Z. małż. C. oraz nr [...] - stanowiącej drogę gminną własności Miasta i Gminy K. . W punkcie drugim powyższej decyzji Burmistrz K. umorzył postępowanie rozgraniczeniowe działki nr [...] na odcinku z działką nr [...], stanowiącą własność E.S. i przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi. W uzasadnieniu decyzji organ administracji pierwszej instancji wskazał, że w toku postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonych w K. protokolarnie ustalono przebieg granic między działkami o numerach: [...],[...],[...] i [...]. Jednocześnie z opinii geodety dołączonej do protokołu granicznego wynika, że właściciel działki nr [...] - E.S. nie zgadza się z przebiegiem granicy z działką nr [...] (ustaloną linią łączącą punkty 4-3-2) i dlatego powyższego protokołu nie podpisał. W związku z powyższym zgodnie z wnioskiem geodety, w oparciu o art. 34 ust. 2 wskazanej na wstępie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, Burmistrz K. umorzył w tej części sprawę i przekazał z urzędu do rozpatrzenia sądowi. W odwołaniu od powyższej decyzji E.S. podniósł, że nie zgadza się z nią, albowiem czuje się pokrzywdzony czynnościami przeprowadzonymi przez geodetę, w wyniku których jeden z punktów w linii granicznej został przesunięty o 11 metrów na niekorzyść odwołującego się. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. motywach tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji znajduje oparcie w przepisach art. 34 ust. 1 i 2 powołanej wcześniej ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie bowiem z powyższymi przepisami w razie sporu co do przebiegu linii granicznych i nie zawarcia w tej sprawie ugody organ pierwszej instancji zobowiązany jest umorzyć administracyjne postępowanie rozgraniczeniowe i przekazać sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu E.S. zaskarżył decyzje organu pierwszej i drugiej instancji, powtarzając twierdzenia zawarte w odwołaniu i piśmie je uzupełniającym z dnia [...] marca 2006 r., dotyczące działania na niekorzyść skarżącego. Ponadto złożył wniosek o powołanie "niezależnego biegłego" w niniejszej sprawie. Skarżący uznał za niezrozumiałą sytuację, w której został pouczony przez Burmistrza K. o możliwości złożenia odwołania do organu drugiej instancji, podczas gdy sprawa z urzędu jest przekazywana do sądu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), a także art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) bada, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a w szczególności czy przy jej wydawaniu doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów postępowania, dającego podstawę do jego wznowienia, względnie mającego istotny wpływ na wynik tego postępowania (art. 145 powyższej ustawy). Do takich naruszeń prawa materialnego, względnie procesowego w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, nie doszło. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie są natomiast uprawnione do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy. Wobec powyższego Sąd nie przeprowadza postępowania dowodowego i może rozpoznać wniosku dowodowego skarżącego w przedmiocie powołania biegłego. Organ administracji prawidłowo ustalił, iż w niniejszej sprawie zachodzi spór co do przebiegu linii granicznych między działkami o numerach [...] i [...], albowiem między stronami postępowania nie doszło do zawarcia ugody lub nie było podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1 powołanej ustawy, tj. o rozgraniczeniu przedmiotowych nieruchomości. W takiej sytuacji, w myśl art. 34 ust. 1 tej samej ustawy, geodeta był zobowiązany do tymczasowego utrwalenia punktów granicznych według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznaczając je na szkicu granicznym, a następnie sporządził opinię i całość dokumentacji przekazał burmistrzowi. Prawidłowo zatem organy administracji wskazały, na gruncie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, iż skoro w niniejszej sprawie strony nie doszły do porozumienia w przedmiocie przebiegu linii granicznych, istnieje obowiązek umorzenia postępowania administracyjnego w tej części i przekazania sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi. Podniesiona przez skarżącego okoliczność, iż w wyniku rozgraniczenia ustalonego przez geodetę w oparciu o dokumenty został pozbawiony części swojej działki oznacza, w świetle przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego (art. 34 ust. 1 ustawy) jedynie tyle, że organy administracji nie są uprawnione do dalszego prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego. Zakładając nawet, że ustalenie przedmiotowej granicy byłoby dla skarżącego niekorzystne, jak twierdzi, to rozstrzygnięcie sporu w kwestii przebiegu granic należy obecnie do kognicji sądu powszechnego. Zaskarżone decyzje mają swoją podstawę prawną w art. 34 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego i zostały wydane dopiero po wykazaniu spełnienia przesłanek wymienionych w art. 34 ust. 1 powołanej ustawy. Umorzenie postępowania administracyjnego i przekazanie z urzędu sprawy o rozgraniczenie sądowi nastąpiło prawidłowo po jednoznacznym wyeliminowaniu możliwości ustalenia przez organ przebiegu granicy na podstawie zebranych dowodów, zgodnych oświadczeń stron i niemożności przy tym nakłaniania stron do ugody. Od decyzji umarzającej postępowanie administracyjne i przekazującej sprawę o rozgraniczenie z urzędu sądowi, wydanej na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego (patrz uchwała 5 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPK 32/02, ONSA 2003/4/123). Kontrola w trybie odwoławczym zasadności umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 34 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego zapobiega przedwczesności przekazywania sprawy do sądu powszechnego. Mając na uwadze powyższe oraz uwzględniając zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego strona skarżąca została prawidłowo pouczona o prawie do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż skarga nie mogła zostać uwzględniona, wobec czego podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 powołanej wcześniej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/M. Bejgerowska /-/W. Długaszewska /-/M. Kosewska EWd