III SA/Po 513/15

Dnia 4 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M A, K K na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 19.01.2015 r. Skarga została wniesiona pismem z dnia 13.04.2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Strona podniosła, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi był błąd pracownika spółki odpowiedzialnego za pocztę, który nie przekazał decyzji II instancji niezwłocznie po jej doręczeniu przez pocztę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Zaznaczyć trzeba, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). Zawinione zaniechania pracownika skarżącej spółki i to odpowiedzialnego za pocztę w zakresie niedochowania terminu dokonania czynności procesowej obciążają samą stronę skarżącą. Od profesjonalnych podmiotów gospodarczych ( przedsiębiorców ) wymaga się szczególnej staranności w takim zorganizowaniu pracy i podziału zadań w swoim przedsiębiorstwie, by nie doprowadzać do zawinionego niedochowania terminu dokonania danej czynności procesowej. Zdaniem Sądu w stanie faktycznym niniejszej sprawy strona skarżąca nie wykazała, że wniesienie skargi po wyznaczonym 30 dniowym terminu nie było spowodowane jej zawinionym zachowaniem. Zaniechanie osoby odpowiedzialnej za pocztę w terminowym przekazaniu decyzji organu II instancji obciąża stronę skarżącą jako profesjonalnego przedsiębiorcę. Mając powyższe na względzie, Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.