III SA/Po 516/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. i S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. J. i S. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [ ... ] Nr [ ... ] Nr [ ... ] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia oddalić wniosek /-/M. Górecka Wpis w sprawie ustalono w kwocie [ ... ] zł. B. J. i S. J. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych ( zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ). Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu postanowieniem z dnia 03 sierpnia 2007 r. sygn. III SA/Po 516/07 odmówił wnioskodawcom przyznania prawa pomocy. W przewidzianym ustawą terminie sprzeciw od postanowienia referendarza wnieśli skarżący za pośrednictwem pełnomocnika. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), postanowienie przeciwko któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym wymaga wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału oraz nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentów ustalono, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe uzyskując z tytułu świadczeń emerytalnych i umów o pracę dochód miesięczny w kwocie [ ... ] Skarżący wyjaśnili, że prowadzona działalność nie przynosiła dochodów, a pochłaniała duże koszty. Z kserokopii nadesłanych zeznań podatkowych wynika jednak, że [ ... ] W oparciu o nadesłane dokumenty ustalono, że wnioskodawcy posiadają jeden czynny rachunek bankowy, na który w okresie [ ... ] wpłynęły środki finansowe w wysokości [ ... ] zł, czyli średnio miesięcznie kwota [ ... ] zł. Z rachunku nie jest prowadzona egzekucja, a zgromadzonymi środkami dysponują skarżący. W konsekwencji, złożone przez B. J. i S. J. celem uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenia nie są wiarygodne i nie potwierdzają istnienia przesłanek przemawiających za uwzględnieniem ich wniosku, choćby w części. Ponieważ skarżący posiadają stałe źródło dochodu i nie jest znana rzeczywista wysokość dochodów uzyskiwanych przez nich obecnie ( a to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa ), w świetle przedstawionych okoliczności wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/M. Górecka