III SA/Po 517/16

Dnia 15 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi x na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną dotyczącą odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ( j.t. – Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ) odmówił [...] przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez [...], decyzją z dnia [...] utrzymał powyższą decyzję w mocy. Orzeczenie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który oddalił skargę [...] wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. wydanym w sprawie o sygnaturze I SA/Po 1248/14. Pismem z dnia [...] r. [...] wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Następnie pismem z dnia [...] r. [...] złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o przedłużenie zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa wielkopolskiego, powołując się na wyrok TSUE z dnia 11 czerwca 2015 r. sygn. akt C-98/14. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej odmówił [...] wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia[...] r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie zakończyło się postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą [...] na decyzję z dnia [...] r. Zdaniem organu, jest to przeszkoda formalna do wznowienia postępowania. W odwołaniu od decyzji [...] wniosła o jej uchylenie i zmianę poprzez wznowienie postępowania w przedmiocie przedłużenia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. W ocenie strony w sprawie doszło do naruszenia art. 240 § 1 O. p. poprzez jego niezastosowanie. Nie ma bowiem formalnych przeszkód, by wznowić postępowanie, a następnie je zawiesić do czasu rozpatrzenia skarg wniesionych do sądu administracyjnego. [...] wniosła także, w toku prowadzonego postępowania, o jego zawieszenie, do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny od wyroku wydanego przez Sąd I instancji w dniu 20 maja 2015 r. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia[...] na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 i art. 243 § 3 O. p. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ wskazał, że po wniesieniu skargi na decyzję ostateczną do sądu administracyjnego nie można wznawiać postępowania zakończonego tą decyzją i zawieszać postępowania do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Nie jest to bowiem zagadnienie wstępne względem postępowania z wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją ostateczną w rozumieniu art. 201 § 1 pkt. 2 O. p. W ocenie organu, z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wynika, że zasadniczo wyklucza się jednoczesne prowadzenie postępowania sądowego i administracyjnego postępowania w trybie nadzwyczajnym. Po wniesieniu skargi do sądu prowadzenie postępowania przez organ podatkowy jest dopuszczalne jedynie w granicach określonych przez art. 54 § 3 p.p.s.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu [...] wniosła o uchylenie decyzji z dnia [...] r., podnosząc zarzut naruszenia art. 240 § 1 O. p. poprzez jego niezastosowanie i nie wznowienie postępowania. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia[...] odmawiającą skarżącej [...] wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Wniosek o wznowienie postępowania złożony został przez skarżącą [...] w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie o syg. akt C – 98/14. W świetle stanowiska organu przedstawionego we wskazanych wyżej decyzjach oraz zarzutów skargi, istotą sporu jest to, czy po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną możliwe jest skuteczne wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego taką decyzją. Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wpływ na treść wydanej decyzji. Z przepisu art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., na który powołuje się organ podatkowy, wskazując jako przeszkodę do wznowienia postępowania wynika, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W myśl zaś art. art. 54 § 3. p.p.s.a organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Ze wskazanych przepisów jednoznacznie wynika, że organ może korygować ostateczne rozstrzygnięcie w dopuszczonych obowiązującymi przepisami formach, jednak wyłącznie do czasu złożenia skargi na to rozstrzygnięcie i podjęcia przez sąd jego kontroli. Jednocześnie jednak, z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej wynika, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wpływ na treść wydanej decyzji. Przy tym, w myśl art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 8 lub 11 następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca odpowiednio od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Mając zatem na uwadze całość przedstawionych wyżej regulacji, należy uznać, że toczące się postępowanie sądowe mające na celu zbadanie legalności określonej decyzji nie stoi na przeszkodzie uruchomieniu na podstawie art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej postępowania mającego na celu wznowienie postępowania w sprawie zakończonej kontrolowaną przez sąd decyzją, niezależnie od etapu, na jakim znajduje się postępowanie sądowoadministracyjne. Z zastrzeżeniem jednakże obowiązku zawieszenia postępowania nadzwyczajnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Zważywszy bowiem na zakaz dwutorowości postępowania, ewentualne postępowanie nadzwyczajne może toczyć się dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego. Merytoryczne rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, co do decyzji dotychczasowej, w postępowaniu wznowieniowym, będzie możliwe zatem dopiero po wydaniu przez sąd prawomocnego orzeczenia, które w tym przypadku ma charakter zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby, wskutek upływu terminu, do nieuzasadnionego pozbawienia strony prawa skorzystania z instytucji procesowej umożliwiającej wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji. ( por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.01.2016 r. syg akt II GSK 404/14 , z dnia 24 lipca 2014 r. sygn.. I GSK 607/13, z dnia 24 stycznia 2008 r. o sygn. akt I FSK 153/07 cbois.nsa.gov.pl/doc , oraz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. 5, s. 204, Komentarze LexisNexis). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni poczynione wyżej rozważania i jednocześnie również to, że Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 17 listopada 2016 r. wydał wyrok w sprawie o sygn.. II GSK 2551/15 oddalający skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 maja 2015 r. sygn.. I SA/Po 1248/14. Postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące decyzji organu II instancji z dnia [...] r. zostało zatem prawomocnie zakończone. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.