III SA/Po 52/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 08 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ M. Ławniczak S. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] wzywającą go do uiszczenia łącznych należności celnych i podatkowych w kwocie 29.555,00zł. Przy skardze został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki i niepowetowane straty niemożliwe już do odzyskania. Kwestionowana decyzja jest jedną z wielu, co do których skarżący pozostaje w sporze z organem celnym. Przesądza to o realnym zagrożeniu dla codziennej egzystencji wnoszącego skargę. W Wydziale III tutejszego Sądu zostało zarejestrowanych 47 skarg S. S. na decyzje w sprawie ustalenia wartości celnej towaru, kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług. Łączna kwota wymagalnych (wynikająca z decyzji ostatecznych) należności publicznoprawnych tylko w czterech sprawach (sygn. akt III SA/Po 437/06, 531/06, 632/06, 633/06) zamyka się kwotą 631.181,00zł. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w sprawie zachodzą ustawowe przesłanki dla orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania w trybie art. 61 p.p.s.a. wymaga rozważenia zarówno prawnych, jak i faktycznych skutków wykonania zaskarżonego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, iż dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu wystarczające jest realne prawdopodobieństwo, przewidywalna możliwość, wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Wykonanie świadczenia pieniężnego z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżący zawsze bowiem posiada roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami. Jednakże wykonanie świadczenia pieniężnego ma także swoje następstwa faktyczne, choć co do rodzaju zależne od okoliczności konkretnej sprawy. Przy czym nie zawsze pełną faktyczną restytucję gwarantuje roszczenie o naprawienie wyrządzonej szkody (art. 260-261 Ordynacji podatkowej, art. 168b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Uwzględniając zatem łączną wysokość wymagalnych świadczeń pieniężnych stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie zachodzi prawdopodobieństwo, że realizacja, w tym przymusowa, zaskarżonej decyzji wywoła następstwa faktyczne, które grożą realnym niebezpieczeństwem spowodowania znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla ważnych interesów skarżącego, nie wykluczając przy tym zagrożenia dla codziennej jego egzystencji. Wobec powyższego na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Ławniczak D.W.d