III SA/Po 520/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2014-01-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Szymon Widłak, NSA M. Lorych - Olszanowska, WSA Mirella Ławniczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek strony o wyłączenie referendarza sądowego, oparty jedynie na enigmatycznym stwierdzeniu o wątpliwościach co do jego bezstronności i samodzielności, bez wskazania konkretnych okoliczności, może stanowić podstawę do uwzględnienia takiego wniosku?Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie referendarza sądowego nie może zostać uwzględniony, jeśli strona nie przedstawi konkretnych okoliczności obiektywnie wskazujących na wątpliwości co do jego bezstronności. Samo enigmatyczne stwierdzenie o wątpliwościach, bez uzasadnienia w faktach, nie jest wystarczającą podstawą do wyłączenia referendarza na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył wniosek o wyłączenie referendarza sądowego Sebastiana Michalskiego, uzasadniając go enigmatycznie wątpliwościami co do jego bezstronności i samodzielności. Wniosek ten został złożony w ramach sprzeciwu od postanowienia referendarza odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy. Referendarz złożył oświadczenie, że nie zachodzą przesłanki do jego wyłączenia.Rozstrzygnięcie
Sąd odmówił wyłączenia referendarza Sebastiana Michalskiego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 23 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie: NSA M. Lorych - Olszanowska WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie referendarza Sebastiana Michalskiego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo w sprawie dotyczącej płatności do gruntów rolnych na 2005 r. postanawia odmówić wyłączenia referendarza Sebastiana Michalskiego
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącemu R. P. przyznania prawa pomocy.
W sprzeciwie od powyższego postanowienia skarżący zażądał m.in. wyłączenia referendarza Sebastiana Michalskiego. Uzasadniając to żądanie, wnioskodawca wskazał enigmatycznie, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności i samodzielności.
Do akt niniejszej sprawy dołączono oświadczenie referendarza Sebastiana Michalskiego z dnia 30 grudnia 2013 r., w którym wskazał on, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 § 1 - 3 lub w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy R. P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza nie może zostać uwzględniony.
Instytucja wyłączenia referendarza ukształtowana jest poprzez odesłanie do przepisów o wyłączeniu sędziego (art. 24 § 1 p.p.s.a.) i ma na celu zagwarantowanie bezstronności przy orzekaniu w danej sprawie, tzn. ma zapewnić, aby na treść rozstrzygnięcia nie miały wpływu osobiste zapatrywania i uprzedzenia osoby biorącej udział w jego podjęciu. Powołana ustawa przewiduje dwie grupy przyczyn wyłączenia referendarza, tj. z mocy prawa oraz na wniosek strony (czy tez żądanie referendarza). Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., referendarz jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki: swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron: w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o wyłączenie referendarza w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że w świetle przywołanych wyżej przepisów nie mógł on odnieść skutku. Nie może stanowić przesłanki wyłączenia referendarza od udziału w sprawie samo stwierdzenie wnioskodawcy, że – w jego ocenie – zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności i samodzielności, bez wskazania przez skarżącego na okoliczności, w których stanowisko to znajdowałoby uzasadnienie. Należy wyjaśnić, że wniosek o wyłączenie referendarza mogą uzasadniać jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takie zaś przyczyny nie zachodzą w niniejszej sprawie.
Sąd stwierdził, że nie zachodzą również przyczyny opisane w art. 18 p.p.s.a. powodujące wyłączenie referendarza z mocy ustawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 24 § 1 w zw. z art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło