III SA/Po 525/08

Dnia 22 maja 2009 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2009 roku wniosku S. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S.D. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia 1. zwolnić S. D. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla S. D. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł S. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro, a jedynym źródłem jego utrzymania jest renta w wysokości 977,04 zł brutto. Jednocześnie wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie, gdyż posiada II grupę inwalidzką, a jego stan zdrowia ulega ciągłemu pogorszeniu, co wiąże się z długotrwałym leczeniem. W ramach uzupełnienia wniosku wnioskodawca przesłał kserokopie decyzji ZUS w P., z której wynika, że jego świadczenie rentowe z tytułu częściowej niezdolności do pracy będzie wynosić od dnia 1 czerwca 2009 roku 732,78 zł, (454,64 zł netto). Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja wnioskodawcy jest rzeczywiście trudna. S. D. ze względu na niezdolność do pracy jest rencistą i utrzymuje się ze świadczenia w wysokości 977,004 zł brutto (590,85 zł netto), która od 1 czerwca 2009 roku będzie wynosić 732,78 zł (454,64 zł netto). W tej sytuacji miesięczne dochody wnioskodawcy wystarczają jedynie na zaspokojenie minimalnego poziomu egzystencji, co oznacza, że niemożliwie jest poniesienie dodatkowych wydatków przez wnioskodawcę, a uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Tym samym należy uznać, że S. D. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga D.W.d