III SA/Po 525/14

Dnia 18 lipca 2014 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki A o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 rok postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W skardze z dnia 24 marca 2014 roku spółka A zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Na wezwanie Sądu natomiast spółka złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego wniosku wynika, że spółka posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, wartość jej środków trwałych wynosi [...] zł, a strata za ostatni rok obrotowy według bilansu wyniosła [...] zł. Na rachunku bankowym spółka zadeklarowała natomiast debet w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wniosku spółka wyjaśniła, że od 2012 roku jej stacja paliw jest nieczynna z powodu braku nierentowności, a przeciągający się proces inwestycyjny uniemożliwia uruchomienie drugiej stacji paliw. W efekcie spółka zadeklarowała, że będzie wnioskowała o czasowe zawieszenie płacenia podatku do momentu uruchomienia działalności. W celu wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji spółka została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania sprawy na podstawie dotychczas złożonych informacji poprzez: przedłożenie ostatecznych wersji bilansu oraz rachunku zysków i strat za lata 2012-2013, przedłożenie odpisu rocznych zeznań podatkowych spółki za lata 2012-2013, złożenie odpisów deklaracji VAT-7 składanych przez spółkę od 1 stycznia 2013 roku, złożenie wyciągów ze wszystkich firmowych rachunków bankowych spółki dokumentujących jej obroty finansowe od 1 stycznia 2013 roku, złożenie raportów ze stanu kasy od 1 stycznia 2013 roku, udokumentowanie liczby zatrudnionych osób oraz udokumentowanie wysokości ich uposażeń finansowych, udokumentowanie wysokości przychodów (wszelkich środków pozyskiwanych przez spółkę) oraz wydatków spółki od 1 stycznia 2013 roku, przedstawienie zestawienia dokumentującego tytuł prawny i wysokości obrotów finansowych pomiędzy spółką a podmiotami powiązanymi z nią kapitałowo lub osobowo, wykazanie stanu składników majątkowych posiadanych i użytkowanych przez spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej od 01 stycznia 2013 roku oraz ewentualnego sposobu ich rozdysponowania do dnia złożenia wniosku o prawo pomocy. Przesyłka z powyższym zarządzeniem (wezwaniem do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy) została odebrana przez osobą uprawnioną do reprezentowania spółki – B.B. dnia 25 czerwca 2014 roku. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został jednak uzupełniony o wskazane informacje w wyznaczonym terminie. Przyznanie prawa pomocy w przypadku osób prawnych i jednostek organizacyjnych w zakresie częściowym jest możliwe, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania stosownie do treści art. 246 §2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." Przedłożony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pozwalał na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Z tego względu spółka została wezwana do uzupełnienia przedstawionych informacji dotyczących jej sytuacji. Wnioskodawca nie zareagował na wezwanie i nie przesłał objętych nim uzupełniających informacji. Ponieważ sytuacja spółki budziła wątpliwości przed wezwaniem do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a po jego doręczeniu spółka nie podjęła czynności mających na celu zmianę takiego stanu rzeczy, nie można w sposób jednoznaczny ustalić rzeczywistej sytuacji w jakiej się znajduje. Taka sytuacja uniemożliwia ocenę zasadności przyznania spółce prawa pomocy. Nie można bowiem jednoznacznie przyjąć, że nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Tym samym przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można uznać za zasadny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §2 pkt 2 w związku art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.