III SA/Po 532/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 06 lipca 2011r. wniosku Z. J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. J. K. i Z. R.-Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2004; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący Z. J. K. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, a ponadto także od kosztów procesowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że współposiada z żoną dom jednorodzinny o pow. 119 mkw. Wyjaśnił przy tym, że utrzymuje się sam pomimo tego, że jest żonaty. Koszty utrzymania koniecznego określił na około 1.210zł miesięcznie (14.510zł rocznie). Przy czym miesięczny dochód netto z pobieranej emerytury to 2.267,64zł. Na podstawie internetowych baz danych ustalono, że w miejscu zamieszkania wnioskodawca prowadzi biuro tłumacza przysięgłego. Pismem z dnia 18 maja 2011 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego o dane dotyczące dodatkowych źródeł dochodu, zgromadzonych oszczędności oraz posiadane przedmioty wartościowe oraz przedstawienie sytuacji majątkowej wszystkich dorosłych domowników w zakresie posiadanego majątku oraz wysokości osiąganych dochodów. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny w rozumieniu art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ocena sytuacji materialnej strony nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, czy skarżący uzyskuje, czy też nie uzyskuje dochodów, lecz polega na zbadaniu, czy strona posiada obiektywną zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych (postanowienie WSA z 10 października 2008 roku, sygn. akt. II SA/Łd 480/08, Lex nr 504537). Nawet rozdzielność majątkowa, która odnosi się do majątku małżonków, a nie do ich wzajemnych obowiązków, nie zwalnia małżonków z obowiązku udzielania wzajemnego wsparcia materialnego, które polega na umożliwieniu prowadzenia sporów sądowych (patrz postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 23 czerwca 2010r., sygn. akt I SA/Bd 37/10, Lex nr 658891). W tym kontekście wyjaśnić należy, że Wnioskodawca w sposób nieuprawniony odstąpił od przekazania informacji dotyczących sytuacji majątkowej żony. Ponadto jego oświadczenie majątkowe budzi wątpliwości w zakresie wysokości i źródeł dochodów. Wnioskodawca nie wyjaśnił wątpliwości dotyczących wykonywania zawodu tłumacza języka francuskiego. Niemniej już tylko wysokość dochodów osiąganych z emerytury wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy. Środki przypadające Wnioskodawcy tylko z jednego źródła dochodu (emerytura) wielokrotnie przewyższają pozostałe do uiszczenia koszty postępowania sądowego (wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 100zł). Ponadto dochód tylko ze świadczeń emerytalnych przewyższa deklarowane koszty utrzymania koniecznego o około 1.000zł. Po uwzględnieniu wysokość dochodu jedynie Wnioskodawcy i tylko z jednego źródła przychodu, uznać należało, że uiszczenie wpisu od skarg kasacyjnej nie spowoduje zachwiania sytuacji materialnej i bytowej rodziny wnioskodawcy w taki sposób, iż nie będzie ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Zaznaczyć należy, że w świetle oświadczenia majątkowego z dnia 25 sierpnia 2010 roku, żona wnioskodawcy pobiera świadczenia emerytalne w wysokości 3.692,63 zł brutto miesięcznie. Odnosząc się do żądania zwolnienia Skarżącego od kosztów procesowych, wyjaśnić należy, że ochrona udzielana na zasadzie prawa pomocy dotyczy jedynie kosztów sądowych (art. 245 §1-§4 p.p.s.a.). W konsekwencji brak jest podstaw prawnych do tego, aby wobec podmiotu wnioskującego o prawo pomocy został uchylony obowiązek zwrotu stronie przeciwnej poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.