III SA/Po 535/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych - Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o wysokości wpisu /-/M. Lorych – Olszanowska J.G. wystąpił ze skargą na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...]. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 18 listopada 2008r., doręczonym dnia 24 listopada 2008r. (k. 26), wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200,- zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 18 grudnia 2008r. J. G. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 18 listopada 2008r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, żądając jego uchylenia i przywrócenia terminu, wskazując, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z uiszczeniem wpisu od skargi. Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2009r. skarżący został zobowiązany do wyjaśnienia treści w/w wniosku w części dotyczącej przywrócenia terminu przez wskazanie czy dotyczy on przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi czy też przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o wysokości wpisu. Jednocześnie został też wezwany do wyjaśnienia przyczyn dla których czynności tej nie dopełnił w terminie, z zaznaczeniem, że brak odpowiedzi – w terminie 7 dni – spowoduje rozpoznanie tego wniosku na podstawie danych zawartych w piśmie "zażaleniu" z 18 grudnia 2008r. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 27 stycznia 2009 r., (dowód doręczenia - k. 32 akt sądowych) i mimo upływu terminu 7 dni skarżący nie udzielił odpowiedzi na pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec braku odpowiedzi na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2009r., pismo skarżącego z dnia 18 grudnia 2008r. podlegało rozpoznaniu jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o wysokości wpisu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 wskazanej ustawy. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazując na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. V SA 793/02 Monitor Prawny 2002, nr 23, s. 1059). Z treści pisma skarżącego wynika, że jako uzasadnienie wniosku wskazał brak środków na uiszczenie wpisu od skargi. Brak środków finansowych nie mieści się w kategorii przeszkód, które uniemożliwiałyby zachowanie terminu do wniesienia środka odwoławczego, bowiem w zarządzeniu z dnia 18 listopada 2008r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżący został pouczony o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w całości lub w części, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z prawa tego nie skorzystał. Argument o braku środków do uiszczenia wpisu nie mógł więc stanowić przeszkody uniemożliwiającej zadośćuczynienie wezwaniu Sądu, bowiem złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy powodowałoby już jej usunięcie. Biorąc pod uwagę powyższe, należało uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o wysokości wpisu, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu. /-/M. Lorych – Olszanowska