III SA/Po 550/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska ( spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I. uchyla zaskarżoną decyzję w części w jakiej utrzymuje w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] Nr [...] orzekającą o odsetkach wyrównawczych, II. w pozostałym zakresie skargę oddala. /-/ W. Długaszewska /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ M. Górecka WSA/wyr.1 - sentencja wyroku Naczelnik Urzędu Celnego [...] decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie: art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacji podatkowej (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.); art. 13 §1, art. 23 §1, art. 65 §4 pkt 2 lit b i c, art. 83 §1 i §3, art. 85 §1, art. 222 §4, art. 246 §4 i art. 262 ustawy z dnia 09 stycznia 1997r. Kodeks celny (tj. Dz.U. z 2001r. Nr 75, poz. 802 ze zm.); rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz.U. Nr 143, poz. 958 ze zm.) oraz §1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 119, poz. 1253) uznał zgłoszenie celne SAD nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i kwoty cła. W konsekwencji ustalił niedobór cła w wysokości 17.599,20zł i zobowiązał A Sp. z o.o. do zapłaty tej należności w terminie 7 dni od daty doręczenia decyzji wraz z odsetkami wyrównawczymi liczonymi od dnia powstania długu celnego (22.03.2001r.) do dnia zapłaty. Dyrektor Izby Celnej [...], po rozpoznaniu odwołania Spółki A, decyzją wydaną na podstawie art. 233 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym tłuszcz roślinny ERTICOAT P11 oraz tłuszcz roślinny ORKOLINE 32/34 zostały zaklasyfikowane przez importera do kodu PCN 1516 20 98 0. Jednakże, według ustaleń organów celnych, produkt o nazwie handlowej ERTICOAT P11 jest substytutem masła kakaowego - 100%, utwardzonym tłuszczem roślinnym do produkcji cukierniczej, bazującym na oleju palmowym i oleju sojowym, który został poddany operacji frakcjonowania, a więc podlegał dodatkowej obróbce. Nadaje się do spożycia przez człowieka i jest mieszaniną dwu lub więcej olejów. Właściwą pozycją klasyfikacyjną dla przedmiotowego produktu jest zatem pozycja 1517 Taryfy celnej ze stawką celną autonomiczną 30%, która obejmuje m.in. jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych. Kod PCN 1516 obejmuje tłuszcze roślinne i zwierzęce lub roślinne i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, rafinowane lub nie, ale dalej nie przetworzone. Zgodnie z treścią komentarza do pozycji 1516 zawartą w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" nie zalicza się do niej uwodornionych mieszanin tłuszczów. Stwierdzając obowiązek uiszczenia odsetek wyrównawczych wskazano, że zarejestrowanie zaniżonej kwoty długu celnego nastąpiło na skutek nieprawidłowych danych podanych w zgłoszeniu celnym, a dłużnik nie udowodnił, że nieprawidłowości spowodowały szczególne okoliczności, które nie wynikają z jego zaniedbania lub świadomego działania. Spółka A w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 03 kwietnia 2003r. wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i orzeczenia pierwszej instancji; ewentualnie o uchylenie decyzji w zakresie odmowy zwrotu odsetek wyrównawczych. W ocenie Skarżącej organy administracji celnej naruszyły przepisy: Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (art. 2, art. 9, art. 32 ust. 1 i 2, art. 91 ust. 1 i 2); Kodeksu celnego (art. 13 §7); Ordynacji podatkowej (art. 121 §1, art. 122, art. 187 §1, art. 191); art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego (Dz.U. z 1994r. Nr 11, poz. 38), a także przepisy Taryfy celnej - reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. oraz "Wyjaśnień do Taryfy celnej" - rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. (Dz.U. Nr 74, poz. 830). Podniosła, że ustalenie obowiązku uiszczenia odsetek wyrównawczych nastąpiło z pogwałceniem §1 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz.U. Nr 143, poz. 958 ze zm.). W uzasadnieniu postawionych zarzutów wskazano, że ERTICOAT P11 nie jest tłuszczem nadającym się do bezpośredniego spożycia. Nie jest także produktem dalej przetworzonym; został poddany jedynie procesom rafinowania i uwodornienia, czyli wstępnej obróbce charakterystycznej dla tłuszczu surowego. Jednocześnie fakt, że importowany towar stanowi mieszaninę tłuszczów nie wyklucza możliwości przypisania go do pozycji 1516 Taryfy celnej. Podniosła także, że organy celne nie dopuściły dowodów wnioskowanych przez stronę, w szczególności dowodu z informacji taryfowych brytyjskich władz celnych dotyczących produktu ERTICOAT P11. Podważając rozstrzygnięcie co do odsetek wyrównawczych Skarżąca wskazała, iż zastosowana klasyfikacja taryfowa była zgodna z dotychczasową linią orzeczniczą organów polskiej administracji celnej oraz praktyką klasyfikacji importowanego towaru do kodu PCN 1516 w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Błędna klasyfikacja nie wynika z zaniedbania, czy też świadomego działania importera, lecz znajduje przyczynę w zmianie linii orzeczniczej polskich organów celnych. Spółka powołała decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] nr [...], który w sprawie dotyczącej podobnego towaru nie obciążał importera odsetkami wyrównawczymi uznając, że importowany towar został zadeklarowany do zakwestionowanego kodu w dobrej wierze . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi Dyrektor Izby Celnej podtrzymał argumentację powołaną w uzasadnieniu swojej decyzji. Ponadto wyjaśnił, że dowody przedłożone przez stronę, w szczególności dokumenty potwierdzające, że władze belgijskie i brytyjskie klasyfikują importowany towar do kodu PCN 1516 20 98 0, zostały włączone do materiału dowodowego i ocenione zgodnie z zasadą swobodnej oceny materiału dowodowego. Wskazał przy tym, że wyrażony w art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego obowiązek dostosowania polskiego prawa wewnętrznego do standardów europejskich nie obejmuje stosowania się do wiążących informacji taryfowych wydawanych przez organy celne Wspólnoty; są to tylko dowody, które mogą być przyjęte w trybie art. 270 §1 Kodeksu celnego. Zatem nieuzasadniony jest pogląd, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy celne były zobowiązane do identycznego rozstrzygnięcia jak to uczyniły władze brytyjskie. Tym samym bezpodstawny jest zarzut, że wydana decyzja narusza art. 9 i art. 91 Konstytucji. Uznał również, że zaskarżona decyzja nie narusza art. 2 i art. 32 Konstytucji. Wskazał przy tym, że informacja taryfowa zawarta w decyzji GUC nr [...], do chwili jej usunięcia z obrotu prawnego, wiąże zarówno strony, do których jest kierowana, jak i organy celne (art. 5- §3 Kodeksu celnego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 14 grudnia 2005 r. uchylił decyzję organu II instancji (sygn. akt 3 I SA/Po 613/03). Zdaniem Sądu treść pozycji 1516 i 1517 Taryfy celnej i "Wyjaśnień do Taryfy celnej" nie została przez organy celne poddana wyczerpującej analizie w kontekście danych dotyczących omawianego towaru, przez co zostały naruszone postanowienia art. 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. Nie odnosząc się do treści tych pozycji organy poprzestały na rozważaniach dotyczących tego, czy sporny produkt stanowi mieszaninę i pominięto istotne różnice jakie charakteryzują tłuszcze objęte pozycjami 1516 i 1517 Taryfy celnej. Kwalifikowanie spornego towaru jedynie ze względu na fakt, czy stanowił on produkt jednorodny, czy też mieszaninę tłuszczy było niewystarczające dla przypisania go do prawidłowego kodu PCN. Pozycja 1517 Taryfy celnej dotyczy także produktów jadalnych i przetworzonych w stopniu uniemożliwiającym zakwalifikowanie ich do pozycji 1516, które nie muszą być mieszaniną tłuszczy lub ich frakcji. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w [...] Naczelny Sad Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że do pozycji 1517 Taryfy celnej należy klasyfikować nieobjęte pozycją 1516 jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych, lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów. Warunkiem klasyfikacji do pozycji 1517 jadalnych preparatów wykonanych z pojedynczych tłuszczów lub olejów, względnie ich frakcji, uwodornionych lub nie, jest ich przetworzenie przez emulgację, zmaślenie, teksturowanie itd. Pozycja 1517 obejmuje zarówno tłuszcze lub oleje lub ich frakcje nie będące mieszaninami tych produktów, poddane jednemu z procesów przetworzenia, o których mowa w pozycji 1516, ale dalej przetworzone, jak i wszelkie jadalne mieszaniny tych produktów. Do pozycji 1517 Taryfy celnej zalicza się wszystkie jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych lub z ich frakcji z pozycji 1516. Natomiast do pozycji 1516 Taryfy celnej mogą zostać zakwalifikowane wyłącznie tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne i ich frakcje, ale tylko takie, które zostały poddane jednemu z enumeratywnie wymienionych w tym przepisie procesów chemicznych i dalej nieprzetworzone. Ta pozycja nie obejmuje swym zakresem tłuszczy i olejów zwierzęcych lub roślinnych i ich frakcji jeśli produkty te zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Nie obejmuje także mieszanin tłuszczy lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub ich frakcji, o jakich mowa w pozycji 1517. W konsekwencji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadniczym kryterium rozróżniającym wskazane pozycje Taryfy celnej jest to czy klasyfikowany produkt jest tłuszczem lub olejem zwierzęcym lub roślinnym w postaci pojedynczego produktu poddanego jednemu z procesów chemicznych wymienionych w pozycji 1516 Taryfy celnej, czy też jadalną mieszaniną produktów wymienionych w pozycji 1517 Taryfy celnej. Przypisanie do pozycji 1517 zależne jest od tego, czy doszło do przetworzenia ustanawiającego nową jakość, to jest powstania towaru o innych cechach od produktów wyjściowych, zaliczanych do pozycji 1516 lub innych pozycji Działu 15 Taryfy celnej. Brak podstaw, by przesłankę dalszego przetworzenia ograniczać do procesów o charakterze chemicznym, czy głównie chemicznym. Poddanie olejów procesowi zmieszania w odpowiedniej proporcji i stosowanie do parametrów technologicznych celem uzyskania towaru o cechach odmiennych od produktów wyjściowych, o ściśle określonym przeznaczeniu i występującego w obrocie pod odrębną nazwą handlową odpowiada pojęciu dalszego przetworzenia. Jadalność tłuszczu to także kryterium rozróżniające pozycje 1516 i 1517, które jest niezależne od oceny czy preparat został wytworzony z pojedynczego tłuszczu lub oleju, czy jego frakcji i czy jest on uwodorniony, czy też nie. Cechę jadalności posiada produkt przeznaczony do spożycia przez człowieka i nie jest konieczne, aby produkt nadawał się do bezpośredniego spożycia. O ile ma zastosowanie przy produkcji artykułów spożywczych przez ludzi, cech jadalności jest mu przypisana. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny - art. 190 w związku z art. 185 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem sporu w kontrolowanej sprawie jest kwestia klasyfikacji taryfowej tłuszczu roślinnego o nazwie handlowej ERTICOAT P11. Strony zajęły odmienne stanowiska co do interpretacji kryteriów jadalności i dalszego przetworzenia importowanego towaru, okoliczności warunkujących jego przypisanie do kodu PCN 1517, oraz możliwości zaliczenia mieszaniny tłuszczów do pozycji 1516 Taryfy celnej. Zebrany materiał dowodowy pozwala określić stan importowanego produktu w zakresie niezbędnym dla zweryfikowania przedmiotowego zgłoszenia celnego. Treść przeprowadzonych dowodów została poddana wszechstronnej analizie, a poczynione ustalenia nie noszą znamion dowolności. Wbrew twierdzeniom skargi dokumenty przedstawione przez stronę zostały włączone do materiału dowodowego i ocenione zgodnie rygorami przewidzianymi w Ordynacji podatkowej. Należy przy tym wyraźnie podkreślić, iż dowody dopuszczone na wniosek strony nie dotyczą stanu importowanego towaru, lecz praktyki jego klasyfikacji taryfowej w krajach członkowskich Unii Europejskiej. W konsekwencji nie mogą one zmienić przyjętych ustaleń co do składu, przetworzenia i przeznaczenia produkt o nazwie handlowej ERTICOAT P11. Organy celne prawidłowo ustaliły, że importowany towar jest mieszaniną oleju palmowego z olejem sojowym lub rzepakowym i funkcjonuje w obrocie gospodarczym pod własną nazwą. Stanowi wieloskładnikowy tłuszcz roślinny, który został poddany procesom rafinacji, frakcjonowania oraz uwodornienia. Nie nadaje się do bezpośredniego spożycia przez człowieka, aczkolwiek jest wykorzystywany do produkcji artykułów spożywczych. Analiza sprawy przy uwzględnieniu wiążącej wykładni Naczelnego Sądu Administracyjnego prowadzi do wniosku, że organy celne prawidłowo sklasyfikowały produkt o nazwie handlowej ERTICOAT P11 do pozycji 1517 Taryfy celnej. Dla przypisania importowanego produktu do tego kodu PCN nieistotne było czy nadaje się on do bezpośredniego spożycia przez ludzi. Zaistnienie przesłanki jadalności wystarczająco uzasadnia ustalenie, że ERTICOAT P11 jako substytut masła kakaowego znajduje zastosowanie do produkcji wyrobów cukierniczych. Importowany produkt został pozyskany poprzez zmieszanie oleju palmowego i sojowego lub palmowego i rzepakowego, które realizuje przesłankę dalszego przetworzenia. Uzyskany w ten sposób produkt posiada nową jakość i użyteczność, gdyż w obrocie gospodarczym funkcjonuje pod odrębną nazwą handlową. Poddanie pozyskanego produktu procesom uwodornienia i rafinacji uzasadniałoby przypisanie go od pozycji 1516 Taryfy celnej jedynie wówczas, gdyby ERTICOAT P11 był pojedynczym tłuszczem lub olejem rafinowanym, a nie jak w niniejszej sprawie ich mieszaniną. Tym samym posiada on cechy wyłączające możliwość przypisania go do pozycji 1516 Taryfy celnej. Sąd nie podziela argumentacji skargi, iż organy celne naruszyły przepisy art. 2, art. 9 i art. 91 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w związku z art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, sporządzonego w Brukseli w dniu 16 grudnia 1991r. (Dz.U. z 1994r. Nr 11, poz. 38 ze zm.). Instytucja zbliżania regulacji prawnych obejmowała swoim zakresem jedynie proces prawotwórczy, jako warunek wstępny integracji gospodarczej. Powołane przepisy nie miały wpływu na pozycję prawną podmiotów wprowadzających towar na polski obszar celny. Nie wprowadzały także sytuacji związania polskiej administracji celnej klasyfikacją taryfową dokonaną przez organy Wspólnot Europejskich czy ich państw członkowskich. Z powyższych względów zaskarżona decyzja odpowiada prawu w zakresie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe co do klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i określonej kwoty cła. Zgodnie z treścią art. 222 §5 Kodeksu celnego, obowiązującą w dacie orzekania przez organ odwoławczy, minister właściwy do spraw finansów publicznych rozporządzeniem określał wypadki i warunki pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposób ich naliczania. Stosownie do §1 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 20 listopada 1997r. wydanego przez Ministra Finansów w wykonaniu powyższego upoważnienia "organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania". Nic nie wskazuje, aby prawodawca na gruncie postępowania celnego rozporządzeniem ustanawiającym materialnoprawny warunek poboru odsetek wyrównawczych wyłączył stosowanie wyrażonej w ustawie zasady prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej). Określenie w rozporządzeniu przesłanki negatywnej poboru odsetek wyrównawczych nie może być rozumiane w ten sposób, że uchylono skierowany do organu ustawowy nakaz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 §1 Ordynacji podatkowej). W sprawie znajdował zastosowanie art. 187 §3 Ordynacji podatkowej w myśl, którego fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. W konsekwencji pobranie odsetek wyrównawczych wymaga ustalenia przesłanek pozytywnych, jak również stwierdzenia braku przesłanek negatywnych. Niedopuszczalne jest nałożenie obowiązku uiszczenia odsetek wyrównawczych, gdy zaistnieją okoliczności uzasadniające odstąpienie od ich pobierania. Obowiązkiem organów celnych jest ustalenie tak rozumianej zasadności poboru, a uzasadnienie faktyczne decyzji powinno rozważać okoliczności dotyczące zachowania dłużnika, które mogą wskazywać, iż nieprawidłowości w zgłoszeniu celnym nie wynikają z jego zaniedbania czy świadomego działania. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie zobowiązania importera do uiszczenia odsetek wyrównawczych nie wskazuje, ani okoliczności faktycznych aktualizujących tego rodzaju obciążenie finansowe, ani nie rozważa tych które mogą uzasadniać brak obowiązku ich pobierania. Powołano w nim jedynie treść przepisów normujących procedurę i przesłanki zasadności pobierania odsetek wyrównawczych. Dyrektor Izby Celnej w [...] w sposób niedopuszczalny, bo sugerujący brak obowiązku przeprowadzenia postępowania dowodowego i wyłączenia stosowania w sprawie art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej, bez odniesienia się do argumentów strony stwierdził, że strona nie udowodniła okoliczności wyłączających powstanie obowiązku uiszczenia odsetek wyrównawczych. W ocenie Sądu takie zachowanie organu administracji celnej narusza przepis art. 210 §1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Chociaż powołane przez Skarżącą dowody dotyczące praktyki przypisywania tłuszczu ERTICOAT P11 i jego zamienników do pozycji 1516 Taryfy na gruncie niniejszej sprawy nie wiążą polskich organów celnych, to niewątpliwie mogą mieć istotny wpływ na ocenę czy nieprawidłowości zgłoszenia celnego wynikają z zaniedbania lub świadomego działania Spółki A. W uzasadnieniu decyzji nie odniesiono się do zarzutów strony co do braku obowiązku uiszczenia odsetek wyrównawczych i nie oceniono wskazanych dowodów z tego punktu widzenia. Tym samym pogwałcono art. 122 i art. 124 wskazanej ustawy. Zatem, mając na uwadze treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, uznać należało, że Dyrektor Izby Celnej w [...] w ogóle nie ocenił czy na podstawie posiadanego materiału dowodowego (art. 191 Ordynacji podatkowej) w kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka negatywna pobrania odsetek wyrównawczych. Stąd w tym zakresie skarga jest uzasadniona. Ponowna ocena okoliczności uzasadniających pobranie odsetek wyrównawczych wymaga rozważenia, czy i na ile importer mógł zastosować w zgłoszeniu celnym właściwy kod PCN; w szczególności czy znajdujące zastosowanie przepisy Taryfy celnej są na tyle precyzyjnie sformułowane, że nie utrudniały prawidłowej klasyfikacji towaru oraz czy działania organów administracji celnej mogły mieć wpływ na zastosowanie nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru (wyrok WSA w Warszawie z dnia 02.04.2004r. sygn. akt V SA 808/03, Lex nr 150839). W niniejszej sprawie należy wziąć pod uwagę okoliczności, znane z urzędu organowi II instancji, które doprowadzały do uchylenie orzeczenia pierwszoinstancyjnego w zakresie poboru odsetek wyrównawczych w innych postępowaniach dotyczących importu przez Skarżącą zamienników tłuszczu ERTICOAT P11. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku. Jednocześnie uznał, że w części dotyczącej prawidłowości zgłoszenia celnego oraz ustalenia niedoboru cła zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Stąd w tej części skarga jako nieuzasadniona została oddalona - art. 151 powołanej ustawy. Brak orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania, mimo częściowego uwzględnienia skargi, uzasadnia przepis art. 206 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi. Skarga bowiem została uwzględniona jedynie w zakresie obejmującym odsetki wyrównawcze, a więc w części nie objętej wartością przedmiotu sporu ustaloną w celu pobrania wpisu. /-/W. Długaszewska /-/M. Lorych-Olszanowska /-/M. Górecka T,M,d