III SA/Po 550/10

Dnia 7 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia r., nr w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2005-2009 postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ Beata Sokołowska Pismem z dnia 23 lipca 2010 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 czerwca 2010 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2005-2009. Skarżąca wraz ze skargą złożyła wniosek o "pozbawienie wykonalności zaskarżonych decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : W pierwszej kolejności należy wskazać, iż w postępowaniu ze skargi na decyzję organu odwoławczego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2005-2009 wniosek skarżącej Spółdzielni o "pozbawienie wykonalności zaskarżonych decyzji" należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495/04). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Zasadniczo więc cechy wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności administracyjnej może jednak polegać także na czasowym zawieszeniu skutków prawnych wynikających z rozstrzygnięcia zawartego w danym akcie bądź wywołanych dokonaniem określonej czynności. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości. Decyzja ta zawiera jedynie negatywną ocenę przesłanek stwierdzenia nadpłaty podatku. W szczególności zaś nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych. W związku z powyższym skuteczność zaskarżonego orzeczenia nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na skarżącą Spółdzielnię Mieszkaniową żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku strony skarżącej i dlatego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Beata Sokołowska