III SA/Po 550/11

Dnia 25 lipca 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku F. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi F. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn postanawia zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu F. K. zawarł wniosek o całkowite zwolnienie od opłat sądowych. Na tej podstawie został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy dla osób fizycznych (PPF), który w zakreślonym terminie przesłał do sądu. We wniosku F.K. wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką i bratem. Wnioskodawca jest osobą pełnoletnią, ale nie pracuje, gdyż jest uczniem i pozostaje na utrzymaniu matki oraz ojca, który płaci alimenty na jego utrzymanie. Wnioskodawca obecnie zamieszkuje z matką. Wspólne gospodarstwo domowe jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę jego matki w wysokości 1.100,00 zł oraz z alimentów w wysokości 1.200,00 zł. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni 49,00 m², które otrzymał od matki w darowiźnie oraz udział w innym mieszkaniu o powierzchni 39,00m². Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Zgodnie z przepisem art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie trzyosobowe gospodarstwo domowe, w którym pozostaje wnioskodawca jest utrzymywane z łącznych dochodów w wysokości 2.300,00 zł. Tak niska kwota umożliwia pokrycie jedynie wydatków zapewniających utrzymanie na poziomie minimum socjalnego. W takiej sytuacji nie jest możliwe dokonanie przez wnioskodawcę dodatkowych wydatków związanych z poniesieniem pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tej sytuacji należy uznać za zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.