III SA/Po 551/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ W. Długaszewska M. L. reprezentowany przez adwokata L. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] do [...] uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] r. nr [...] uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne SAD nr [...] z dnia [...] w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 listopada 2006r. sygn. akt III SA/Po 28/05. Skarżący wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, w uzasadnieniu wniosku, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa procesowego, polegającym na dokonaniu rozstrzygnięcia bez należytego wyjaśnienia sprawy, czym naruszono art. 7 kpa przez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz art. 70 § 1 kodeksu celnego, który uprawniał i jednocześnie zobowiązywał organy celne do rzetelnej weryfikacji zgłoszeń celnych. Ponadto wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji ze względu na znaczną wartość długu celnego (około 85.000 zł), wyrządzi skarżącemu znaczna szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.63 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 cytowanej ustawy, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Oceniając przedmiotowy wniosek w świetle spełnienia przesłanek powołanych w cytowanym przepisie, Sąd stwierdził, iż skarżący nie uzasadnił go w dostateczny sposób. Nie uprawdopodobnił jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałby na fakt, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie przedstawił danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się z bankructwem lub zagrożeniem dla egzystencji skarżącego i jego rodziny. Z wniosku ani z akt sprawy nie wynika czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem zaskarżonej decyzji z uwagi na wysokość długu celnego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak zatem odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy do konkretnej sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej skarżącego, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, uznając iż wniosek skarżącego w tym zakresie nie spełnia ustawowych przesłanek, wskazanych wyżej. /-/ W. Długaszewska D.W.d