III SA/Po 552/20

Dnia 18 marca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2021 roku sprawy ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2020 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za wrzesień 2011r. oddala skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] października 2016 r. (sygn. akt III SA/Po [...]) wydanym w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] lutego 2012 r. i zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia: W dniu [...] września 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. dokonał kontroli na stacji paliw należącej do skarżącego. Podczas kontroli stwierdzono istnienie przepływowego odmierzacza paliw (dystrybutora) podłączonego do podziemnego zbiornika z olejem napędowym przeznaczonym do celów opałowych. Organ ustalił, że paliwo opałowe składowano w jednym zbiorniku o pojemności [...] litrów. W dniu kontroli odmierzacz paliw był sprawny. Następnie w dniu [...] września 2011 r. organ przeprowadził kontrolę w siedzibie podatnika, w rezultacie której stwierdzono obecność oleju przeznaczonego do celów opałowych w zbiorniku paliwa wózka widłowego. Organ ustalił, że pojemność zbiornika tego wózka widłowego wynosiła [...] litrów. Według organu, olej napędowy przeznaczony do celów opałowych został użyty przez podatnika do celów napędowych. W rezultacie podjętych czynności, w dniu [...] stycznia 2012 r., ustalono, że podatnik nie złożył za wskazany okres miesięcznego zestawienia oświadczeń, o którym mowa w art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.; dalej: u.p.a.). Niezależnie od tego, dziewiętnaście oświadczeń o przeznaczeniu oleju na cele opałowe dotkniętych było brakami formalnymi. Organ stwierdził, że podatnik nie spełnił warunków uprawniających go do zastosowania preferencyjnej stawki podatku akcyzowego. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2011 r. w kwocie [...]zł. W ocenie organu w sprawie naruszono art. 88 ust. 4, art. 89 ust. 6 i ust. 8 oraz ust. 14 u.p.a., co stanowiło przesłankę do zastosowania stawki określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a. – w wysokości [...] zł/[...] litrów. Według organu, w niniejszej sprawie podatek akcyzowy należny był od [...] litrów oleju napędowego przeznaczonego do celów opałowych, z czego: [...] litrów stanowiło ilość oleju sprzedaną we wrześniu 2011 r., od której nie zostało złożone miesięczne zestawienie oświadczeń, zaś [...] litrów stanowiło ilość oleju użytego niezgodnie z przeznaczeniem, z czego [...] litrów to pojemność zbiornika z olejem, który był podłączony do odmierzacza paliw, a [...] litrów to pojemność zbiornika paliwa, w którym ujawniono olej opałowy. W rezultacie złożonego przez stronę odwołania, Dyrektor Izby Celnej w P. decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podatnik nie spełnił warunku uprawniającego go do stosowania wobec [...] litrów oleju opałowego obniżonej stawki podatku, gdyż nie zgromadził prawidłowych oświadczeń nabywców, a ponadto nie złożył wymaganego zestawienia oświadczeń w terminie określonym w art. 89 ust. 14 u.p.a. Stawka z art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a., która powinna znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie, została przewidziana przez ustawodawcę w przypadku niespełnienia warunków do skorzystania ze stawki niższej. Wyjaśniając zastosowanie ww. stawki akcyzy wobec 5.095 litrów oleju opałowego, Dyrektor Izby Celnej w P. przyjął, że wystarczający jest sam fakt posiadania oleju opałowego w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw, aby wyroby takie uznać za użyte niezgodnie z przeznaczeniem. W tym przypadku nie ma potrzeby przedstawiania dowodów, na jakie cele faktycznie był używany ww. olej opałowy, a sytuacja taka powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Natomiast w odniesieniu do zastosowania wyższej stawki akcyzy wobec oleju opałowego ujawnionego w wózku widłowym, organ drugiej instancji stwierdził, iż o użyciu tego oleju do celów napędowych świadczy fakt zamontowania w wózku widłowym akumulatora, którego produkcję rozpoczęto w październiku 2009 r., co przeczy wyjaśnieniom strony, że wózek ten nie był używany od 2006 r. Organ przyjął taką ilość oleju, jaka faktycznie mogła znajdować się w zbiorniku wózka widłowego, biorąc pod uwagę pojemność zbiornika, czyli [...] litrów. Po rozpatrzeniu skargi WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] października 2016 roku III SA/Po [...] uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K.. W ocenie Sądu skarga zasługiwała na uwzględnienie, choć nie z powodu wszystkich wskazanych w niej zarzutów. Sąd podzielił zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przez organy podatkowe orzekające w niniejszej sprawie art. 89 ust. 14 u.p.a., poprzez ich błędną interpretację wyrażającą się w przyjęciu, że niezłożenie zestawienia miesięcznych oświadczeń o sprzedaży oleju opałowego, a także niespełnienie przez zakwestionowane oświadczenia wszystkich wymogów formalnych z art. 89 ust. 6 albo ust. 8 u.p.a., stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania stawki wynikającej z art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a., pomimo, że organy nie dokonały ustaleń w celu stwierdzenia, jakie było rzeczywiste przeznaczenie zakwestionowanego oleju opałowego. Sąd zaznaczył, że we wspomnianym zakresie organy podatkowe skupiły się wyłącznie na nieprawidłowościach odnośnie do niezłożenia zestawu oświadczeń oraz rygorów formalnych oświadczeń nabywców oleju opałowego. WSA wskazał, że z przepisów u.p.a. wynika, że oprócz obowiązku zbierania i przechowywania oświadczeń o przeznaczeniu paliw opałowych, sprzedawca jest zobowiązany z mocy art. 89 ust. 14 u.p.a. do sporządzania i przekazywania do właściwego naczelnika urzędu celnego miesięcznego zestawienia oświadczeń, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano sprzedaży. Zgodnie z art. 89 ust. 16 u.p.a., w brzmieniu obowiązującym we wrześniu 2010 r., w przypadku niespełnienia warunków określonych w ust. 5-15 stosuje się stawkę akcyzy określoną w ust. 4 pkt 1 (1.822,00 zł/1.000 litrów). Odwołując się do orzecznictwa NSA Sąd I instancji podkreślił, że dokonując wykładni przepisu art. 89 ust. 16 u.p.a. w brzmieniu obowiązującym w ww. okresach, nie można pominąć tego, że zmiana dokonana [...] stycznia 2015 r. potwierdza, że wcześniej był on błędnie stosowany przez organy podatkowe i sądy, które podchodziły do stosowania podstawowej stawki akcyzy formalistycznie – w oderwaniu od faktycznego zużycia olejów opałowych. Ponadto WSA wskazał, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TS UE") wyrokiem z [...] czerwca 2016 r. w sprawie [...] orzekł, iż zastosowanie podstawowej stawki akcyzy do olejów opałowych sprzedanych do celów opałowych nie jest dopuszczalne, kiedy pomimo uchybień formalnych ustalono, że olej opałowy rzeczywiście został zużyty do celów zgodnych z przeznaczeniem. WSA przypomniał też, że w dniu 2 czerwca 2016 r. zapadł wyrok TS UE w podobnej sprawie (C-355/14). Zdaniem Trybunału, polski przepis narusza ogólną systematykę i cel dyrektywy Rady 2003/96/WE oraz zasadę proporcjonalności. W ocenie TSUE, w sytuacji braku złożenia zestawień oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego, organy podatkowe i sądy powinny zbadać, czy oleje faktycznie zostały zużyte do celów opałowych. Obecnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż celem, jakiemu służy składanie oświadczeń oraz zestawień oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego na cele opałowe nie jest samo zachowanie rygorów formalnych oświadczeń oraz ich zestawień, lecz zapewnienie bezpieczeństwa obrotu (zapobieżenie oszustwom podatkowym) i równocześnie właściwego korzystania z preferencji podatkowych. Braki w oświadczeniach nie zawsze muszą wykluczać obniżenie stawki podatku akcyzowego. Dotyczy to oświadczeń posiadających wady "nieistotne". Za takie wady uznano w orzecznictwie sądowym te, które nie uniemożliwiają weryfikacji przeznaczenia/użycia wyrobu. Sąd zwrócił też uwagę, że z orzecznictwa NSA wynika, że przy interpretacji przepisów ustawy o podatku akcyzowym należy uwzględnić regulacje wynikające z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz treści punktu 37 preambuły dyrektywy Rady 2008/118/WE, ustanawiające zasadę proporcjonalności. Sankcyjne opodatkowanie powinno mieć miejsce jedynie wtedy, gdy nieprawidłowości oświadczeń uniemożliwiają kontrolę obrotu olejem opałowym na cele grzewcze bądź wykluczają uznanie sprzedaży na cele opałowe. W związku z powyższym w ocenie Sądu, w sytuacji, gdy w postępowaniu podatkowym nie zakwestionowano faktycznego przeznaczenia oleju na cele opałowe, powodem zaś zastosowania stawki jak dla olejów napędowych było niezłożenie zestawiania tych oświadczeń, a także uchybienie poszczególnym wymogom formalnym, o których mowa w art. 89 ust. 6 albo ust. 8 u.p.a. – organy podjęły działania nadmiernie uciążliwe dla strony i naruszyły wywiedzioną z przepisów unijnych zasadę proporcjonalności. W tym stanie rzeczy Sąd, podzielając stanowisko zaprezentowane w skardze odnośnie skutków prawnych niezłożenia zestawienia oświadczeń o przeznaczeniu oleju do celów opałowych, a także uchybień formalnych tych oświadczeń, uznał, iż w tym zakresie organy podatkowe obu instancji dokonały błędnej wykładni przepisów art. 89 ust. 6 i 8 oraz ust. 14 w zw. z ust. 16 u.p.a., co w rezultacie doprowadziło do ich niewłaściwego zastosowania. Sąd nie dopatrzył się jednak naruszenia prawa w stosunku do ustaleń organów dotyczących istnienia na stacji paliw sprawnego przepływowego odmierzacza paliw (dystrybutora) podłączonego do podziemnego zbiornika z olejem napędowym przeznaczonym do celów opałowych, a także obecności w siedzibie podatnika oleju przeznaczonego do celów opałowych w zbiorniku paliwa wózka widłowego. W ocenie Sądu organ prawidłowo stwierdził, że w tym przypadku olej napędowy przeznaczony do celów opałowych został użyty przez podatnika do celów napędowych. WSA zaznaczył, że w rozpoznawanym przypadku organ zasadnie uznał, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że skarżący w zbiorniku (który był podłączony do urządzenia spełniającego kryteria do uznania go za odmierzacz paliw) znajdującym się na terenie stacji paliw składował olej przeznaczony do celów opałowych. Urządzenie to było sprawne, wyposażone w licznik wydania paliwa oraz tzw. pistolet służący do nalewania paliwa, a instalacja posiadała element wskazujący cenę jednostkową wydanego paliwa oraz należność główną. Zdaniem Sądu prawidłowe były również ustalenia oraz ocena organów w zakresie istnienia i przeznaczenia oleju opałowego w zbiorniku wózka widłowego, znajdującego się w siedzibie podatnika. Jak ocenił WSA nie zasługują na uwzględnienie argumenty wywiedzione przez stronę skarżącą, wskazujące na nieużyteczność wózka widłowego, a także na konieczność chwilowego zlania oleju opałowego z cysterny do zbiornika wózka. WSA wskazał, że twierdzenia strony nie pokrywają się z ustaleniami organów, które wykazały, że wózek widłowy wyposażony był w akumulator dostępny w sprzedaży dopiero od października 2009 r. Bez względu na te okoliczności sam fakt posiadania oleju opałowego w zbiorniku środka przewozowego, którym w niniejszej sprawie bez wątpienia był wskazany wózek widłowy, wystarczył do uznania, że olej ten został użyty niezgodnie z przeznaczeniem. W związku z powyższym WSA zalecił by ponownie rozpatrując sprawę organy podatkowe uwzględniły ocenę prawną przedstawioną przez Sąd. Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej NSA wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. sygn. akt I GSK [...] oddalił skargę kasacyjną. NSA stwierdził, że niektóre z postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów należało uznać za usprawiedliwione. Za usprawiedliwiony należało uznać zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., w zakresie braku odniesienia się przez Sąd I instancji do zarzutów zawartych w skardze, a mianowicie: ustalenia czy na etapie nabycia oleju opałowego doszło już do zapłacenia preferencyjnej stawki akcyzy, zarzutu dotyczącego niezapewnienia pełnomocnikowi podatnika udziału w postępowaniu podatkowym oraz zarzutu skargi dotyczącego odmierzacza paliw w rozumieniu art. 88 ust. 5 u.p.a. z 2008 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie podniesionych kwestii doszło do naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez brak odniesienia się do nich przez Sąd I instancji. Nieodniesienie się do tych zarzutów spowodowało także brak ich merytorycznego rozpoznania, byłoby to bowiem przedwczesne rozpoznanie. W związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny obu decyzji, to organy podatkowe będą zobowiązane do wnikliwych ustaleń i ocen dotyczących tych trzech spornych kwestii. Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie podziela zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia przepisów w zakresie opodatkowania paliwa znajdującego się w wózku widłowym. Wózek widłowy jest pojazdem i niewątpliwie służy do transportu towarów, względnie można go uznać za inny środek przewozowy. Zauważyć dalej należy, że w myśl art. 88 ust. 3 pkt 1 u.p.a. podstawą opodatkowania w przypadku użycia do celów napędowych, z wyłączeniem celów żeglugi paliw opałowych, jest ich ilość, wyrażona w litrach, która może być przechowywana w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub w zbiorniku pojazdu bądź innego środka przewozowego. Z powołanego przepisu wynika, że opodatkowaniu podlega nie ilość oleju opalowego znajdująca się w baku pojazdu lub innego środka przewozowego, ale ilość oleju opałowego, która może być przechowywana w zbiorniku takiego pojazdu lub środka transportowego. Dlatego też zasadnie opodatkowano podatkiem akcyzowym ilość oleju opałowego, która mogła być przechowywana w zbiorniku wózka widłowego. Ze względu na naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz z uwagi na uchylenie obu decyzji przez Sąd I instancji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej w okolicznościach faktycznych sprawy byłoby przedwczesne. W świetle poczynionych rozważań na tle zaistniałego stanu faktycznego sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał część zarzutów skargi za usprawiedliwione, jednak ze względu na zakwestionowanie skargą kasacyjną wyroku uchylającego obie decyzje oraz treść art. 184 p.p.s.a., w części stanowiącej "mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu", skargę kasacyjną oddalił. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia [...] października 2017 r. stwierdził powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określił wysokość zobowiązania w tym podatku za wrzesień 2011 r. w kwocie [...]zł. Organ stwierdził m. in., że w sprawie istnieje nowy termin przedawnienia, dlatego nie było podstaw do umorzenia postępowania z tego powodu. Użycie przez skarżącego oleju opałowego do celów napędowych w wózku widłowym nie budziło wątpliwości w ocenie WSA w Poznaniu i NSA. Ponadto należało uznać, że skarżący posiadał zbiornik podłączony do odmierzacza paliw. Stwierdzono, że jest bezprzedmiotowe dalsze prowadzenie postępowania podatkowego w zakresie złożenia miesięcznego zestawienia oświadczeń i braków formalnych na oświadczeniach. Co do kwestii zapłaty podatku akcyzowego na wcześniejszym etapie obrotu organ uznał, że nie było podstaw do dokonywania ustaleń w tym zakresie. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił decyzje organu I instancji w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za wrzesień 2011 r. i określił wysokość tego zobowiązania w kwocie [...]zł. Organ stwierdził, że sporne urządzenie jest odmierzaczem do paliw i było ono podłączone do zbiornika. Organ II instancji ustalił też, że przedmiotowy olej był nabyty od konkretnych podmiotów i dlatego w cenie jego zakupu zawarty był podatek akcyzowy w wysokości [...] zł za [...] litrów. W skardze do WSA w Poznaniu strona podniosła naruszenie : - art. 32 Konstytucji RP i art. 2 Konstytucji RP - art. 122, art. 121 § 1, art. 187 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje : Skarga okazała się nieuzasadniona, albowiem organ II instancji w swojej decyzji uwzględnił wytyczne wyroków tutejszego Sądu i NSA wydanych w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019.2325), dalej "p.p.s.a." ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. WSA w Poznaniu w swoim wyroku stwierdził m. in., że w sytuacji, gdy w postępowaniu podatkowym nie zakwestionowano faktycznego przeznaczenia oleju na cele opałowe, powodem zaś zastosowania stawki jak dla olejów napędowych było niezłożenie zestawiania tych oświadczeń, a także uchybienie poszczególnym wymogom formalnym, o których mowa w art. 89 ust. 6 albo ust. 8 u.p.a. – organy podjęły działania nadmiernie uciążliwe dla strony i naruszyły wywiedzioną z przepisów unijnych zasadę proporcjonalności. W tym stanie rzeczy Sąd, podzielając stanowisko zaprezentowane w skardze odnośnie skutków prawnych niezłożenia zestawienia oświadczeń o przeznaczeniu oleju do celów opałowych, a także uchybień formalnych tych oświadczeń, uznał, iż w tym zakresie organy podatkowe obu instancji dokonały błędnej wykładni przepisów art. 89 ust. 6 i 8 oraz ust. 14 w zw. z ust. 16 u.p.a., co w rezultacie doprowadziło do ich niewłaściwego zastosowania. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji zasadnie uznał wobec tego, że jest bezprzedmiotowe dalsze prowadzenie postępowania podatkowego w zakresie złożenia miesięcznego zestawienia oświadczeń i braków formalnych na oświadczeniach. WSA w Poznaniu w powyższym wyroku nie dopatrzył się naruszenia prawa w stosunku do ustaleń organów dotyczących istnienia na stacji paliw sprawnego przepływowego odmierzacza paliw (dystrybutora) podłączonego do podziemnego zbiornika z olejem napędowym przeznaczonym do celów opałowych, a także obecności w siedzibie podatnika oleju przeznaczonego do celów opałowych w zbiorniku paliwa wózka widłowego. W ocenie Sądu organ prawidłowo stwierdził, że w tym przypadku olej napędowy przeznaczony do celów opałowych został użyty przez podatnika do celów napędowych. WSA zaznaczył w wyroku, że w rozpoznawanym przypadku organ zasadnie uznał, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że skarżący w zbiorniku (który był podłączony do urządzenia spełniającego kryteria do uznania go za odmierzacz paliw) znajdującym się na terenie stacji paliw składował olej przeznaczony do celów opałowych. Urządzenie to było sprawne, wyposażone w licznik wydania paliwa oraz tzw. pistolet służący do nalewania paliwa, a instalacja posiadała element wskazujący cenę jednostkową wydanego paliwa oraz należność główną. Zdaniem Sądu prawidłowe były również ustalenia oraz ocena organów w zakresie istnienia i przeznaczenia oleju opałowego w zbiorniku wózka widłowego, znajdującego się w siedzibie podatnika. Sam fakt posiadania oleju opałowego w zbiorniku środka przewozowego, którym w niniejszej sprawie bez wątpienia był wskazany wózek widłowy, wystarczył do uznania, że olej ten został użyty niezgodnie z przeznaczeniem. Stanowisko to zostało również zaaprobowane przez rozpoznający skargę kasacyjną NSA w wyroku z dnia [...] kwietnia 2017r. W uzasadnieniu do wyroku NSA dokonał interpretacji przepisu art. 88 ust. 3 pkt 1 u.p.a. wskazując, że podstawą opodatkowania w przypadku użycia do celów napędowych paliw opałowych (...) jest ich ilość wyrażona w litrach, która może być przechowywania w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub w zbiorniku pojazdu bądź innego środka przewozowego. NSA uznał, że prawidłowo opodatkowano podatkiem akcyzowym ilość oleju opałowego, która mogła być przechowana w zbiorniku wózka widłowego. Tym samym nie znajdują uzasadnienia zarzuty formułowane przez skarżącego. Przy ponownym rozparzeniu sprawy organy zasadnie dokonywały swoich ustaleń zgodnie z powyższymi wytycznymi wyroku WSA w Poznaniu. NSA w swoim wyroku wskazał natomiast na konieczność uwzględnienia podatku akcyzowego od przedmiotowego oleju zapłaconego przez skarżącego na wcześniejszym etapie obrotu gospodarczego. Te wytyczne również zostały wykonane przez organ II instancji. Stwierdził on, że przedmiotowy olej był nabyty od konkretnych podmiotów i dlatego w cenie jego zakupu zawarty był podatek akcyzowy w wysokości [...] zł za [...] litrów. Ze względu na powyższe Sąd uznał, że skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.