III SA/Po 553/10

Dnia 25 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] r. uchylił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. W dniu 7 lipca 2011 r. strona skarżąca złożyła pismo, w którym zwróciła się o wyjaśnienie części wyroku zaczynającej się od słów "przy ponownym rozpatrzeniu sprawy...". Skarżąca w piśmie pyta, czy ZUS będzie rozpatrywała sprawę dalej, czy rozprawa z [...] r. zakończyła sprawę. Pismo skarżącej Sąd potraktował jako wniosek złożony w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) o wykładnię wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przedmiotem wykładni może być przede wszystkim sentencja wyroku, a wyjątkowo także jego uzasadnienie. Konieczność wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. chociażby postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008r., LEX nr 494338). Celem wykładni jest usunięcie wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku, ale także sposobu jego wykonania, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać, co umożliwi podjęcie przez organ podatkowy dalszych czynności. Przesłanką przychylenia się do wniosku strony musi być jednak zaistnienie wspomnianych w przepisie wątpliwości. Nie mieści się natomiast w ramach wykładni wyroku żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2008r., LEX nr 493808). W ocenie Sądu wskazania zawarte w przedmiotowym wyroku nie mogą pozostawiać żadnych wątpliwości, co do swego przesłania. Sąd uwzględnił skargę i zobowiązał organ do ponownego rozpatrzenia sprawy. W pierwszej kolejności ZUS ma wyjaśnić jakie było faktyczne żądanie strony, tj. czy wnosiła ona o umorzenie całego postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o umorzenia należności wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, czy jedynie postępowania odwoławczego, czy też może wolą strony było jedynie umorzenie należności a nie postępowania administracyjnego (odwoławczego). Dopiero w świetle tych ustaleń, organ rentowy ma podjąć dalsze czynności, polegające bądź to na uchyleniu decyzji pierwszej instancji i umorzeniu postępowania w przedmiocie umorzenia należności wobec ZUS, bądź to na umorzeniu postępowania odwoławczego. Z kolei jeśli ZUS ustali, że strona nadal żąda umorzenia należności to Sąd zobowiązał organ do merytorycznego rozpoznania sprawy. Jeszcze raz wyraźnie podkreślić należy, że przedmiotem wniosku zgłaszanego w trybie art. 158 p.p.s.a. mają być wątpliwości odnoszące się do orzeczenia sądu administracyjnego, nie zaś samo w sobie wyjaśnienie sposobu dalszego postępowania w sprawie administracyjnej i sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku, warunkujące potrzebę dokonania jego wykładni, muszą być ściśle związane z samą motywacją orzekającego Sądu, a nie z szerszym kontekstem, jak na przykład wynikającym z późniejszego postępowania organu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.