III SA/Po 559/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA T.M. Geremek po rozpoznaniu w dniu 17 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.J. i S.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.J. i S.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia oddalić wniosek /-/Tadeusz M. Geremek T.M.d. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wpis w sprawie ustalono w kwocie [...]zł. B.J. i S.J. reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych; zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu postanowieniami z dnia [...] r. sygn. III SA/Po 559/07 odmówił wnioskodawcom przyznania prawa pomocy. W przewidzianym ustawą terminie sprzeciw od postanowienia referendarza wnieśli skarżący. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie przeciwko któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym wymaga wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału oraz nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentów ustalono, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe uzyskując z tytułu świadczeń emerytalnych i umów o pracę łączny dochód miesięczny w kwocie [...] zł. Na utrzymaniu wnioskodawców pozostaje pełnoletnia córka. Skarżący wyjaśnili, że w latach 1990-2007 prowadzili jako wspólnicy spółki cywilnej działalność gospodarczą pod nazwą A. Aktualnie po spółce cywilnej nie pozostał żaden majątek, gdyż w części został on zlikwidowany w postępowaniach egzekucyjnych prowadzonych przez Izbę Celną oraz Komornika Sądowego Rewir [...] przy Sądzie Rejonowym, a w części w roku 2005 sprzedany córkom M.J. i A.J.. Obecnie na wniosek wierzyciela B samochody należące do Spółki ([...]) zostały zajęte i przekazane pod dozór S.J. Skarżący wyjaśnili, że prowadzona działalność nie przynosiła dochodów, a pochłaniała duże koszty. Z kserokopii nadesłanych zeznań podatkowych wynika jednak, że w roku 2005 spółka cywilna B.J. i S.J. uzyskała przychód w wysokości [...] oraz poniosła koszty uzyskania przychodu w wysokości [...], osiągając zysk w kwocie [...], natomiast w roku 2006 przychód Spółki zamknął się kwotą [...], a koszty jego uzyskania wyniosły [...]. W przedstawionych przez wnioskodawców deklaracjach na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy za wrzesień 2006 r. wykazano stratę w wysokości [...], jednakże podkreślić należy, że wykazywana przez wnioskodawców strata jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych. W oparciu o nadesłane dokumenty ustalono, że wnioskodawcy posiadają jeden czynny rachunek bankowy, na który w okresie od 08 stycznia 2007r. do 29 czerwca 2007r. wpłynęły środki finansowe w wysokości [...], czyli średnio miesięcznie kwota [...]. Z rachunku nie jest prowadzona egzekucja, a zgromadzonymi środkami dysponują skarżący. W konsekwencji, złożone przez B.J. i S.J. celem uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenia nie są wiarygodne i nie potwierdzają istnienia przesłanek przemawiających za uwzględnieniem ich wniosku, choćby w części. Ponieważ skarżący posiadają stałe źródło dochodu, aktualnie zadeklarowany średni dochód miesięczny wynosi ok. [...] i nie jest znana rzeczywista wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżących obecnie, a to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, w świetle przedstawionych okoliczności wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/Tadeusz M. Geremek T.M.d