III SA/Po 562/13

Dnia 5 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr SKO.[...], w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy Skarżący A. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jedynym źródłem osiąganego przezeń dochodu jest – począwszy od dnia 1 marca 2013 r. – świadczenie rentowe w wysokości [...] zł brutto miesięcznie ([...] zł netto miesięcznie). Pismem z dnia 24 maja 2013 roku skarżący został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego poprzez przedłożenie szeregu szczegółowo wymienionych w wezwaniu dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej oraz finansowej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, że właścicielem nieruchomości przy ul. [...] w P. jest H. W. – jego była partnerka. Przy tym wnioskodawca nie udokumentował tytułu prawnego do zajmowania wskazanej nieruchomości, kosztów jej utrzymania i sposobu użytkowania. Wskazał, iż posiada samochód osobowy marki [...] wyprodukowany w 1999 r. o wartości około [...] zł, przyczepę lekką z 2000 roku o wartości około [...] zł oraz rower marki AUTHOR o wartości około [...] zł. Odnośnie do średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego skarżący oświadczył, że częściowo wynikają one z przedłożonych rachunków bankowych. Wnioskodawca przedłożył Sądowi wyciągi z rachunku bankowego za okres od dnia 8 listopada 2012 roku do dnia 5 maja 2013 roku oraz zeznania podatkowe na podatek dochodowy za 2011 i 2012 rok. W piśmie procesowym z dnia 11 lipca 2013 r., stanowiącym sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 czerwca 2013 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, skarżący wskazał m.in., że średniomiesięczne koszty prowadzenia gospodarstwa domowego stanowią różnicę wynikającą z wysokości otrzymywanej renty a wyciągami bankowymi ze sklepów "[...]" i "[...]". Ponadto wnioskodawca oświadczył, iż suma wpływów na jego rachunek bankowy średniomiesięcznie około [...] zł jest wynikiem wirtualnie kredytowanych obrotów celem utrzymywania uprawnień do zaciągniętego debetu w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy może być stosowana jedynie wobec takich osób, które rzeczywiście pozbawione są środków umożliwiających pełne pokrycie tych kosztów. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Z przedłożonego oświadczenia wnioskodawcy o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że nie została przez niego należycie wyjaśniona jego aktualna sytuacja materialna. Oświadczenie majątkowe wnioskodawcy zawarte w formularzu nie odpowiadało wymogom przepisu art. 252 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżącego nie zawierał pełnej informacji umożliwiającej ocenę jego zdolności do poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Natomiast analiza przedstawionych przez stronę niepełnych oświadczeń i dokumentów wskazuje, że skarżący osiąga przychody i ponosi koszty, których źródła oraz przeznaczenia nie ujawnił w złożonym oświadczeniu majątkowym. Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia danych zwartych w formularzu poprzez podanie szczegółowych informacji i udokumentowanie swojej sytuacji materialnej i finansowej, a sposób uzupełnienia wniosku został wyczerpująco określony w wezwaniu doręczonym skarżącemu w dniu 29 maja 2013 roku. W piśmie z dnia 5 czerwca 2013 r. wnioskodawca nie wykazał, w jakiej wysokości ponosi wydatki z tytułu średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego. Oświadczenia zawarte w piśmie procesowym z dnia 11 lipca 2013 r. nie zostały przezeń podparte żadnymi dokumentami źródłowymi. Ponadto w oświadczeniu majątkowym skarżący wskazał, że jedynym źródłem osiąganego przezeń dochodu jest świadczenie rentowe w wysokości [...]zł brutto miesięcznie ([...] zł netto miesięcznie). Jednocześnie zaś z treści przedłożonych wyciągów z rachunku bankowego skarżącego wynika, że suma wpływów na ten rachunek za okres od dnia 8 listopada 2012 r. do dnia 5 maja 2013 r. wyniosła [...] zł, czyli około[...] zł miesięcznie. Poza otrzymywanymi na rachunek bankowy świadczeniami rentowymi wnioskodawca dokonywał co miesiąc tzw. wpłat własnych. W ocenie Sądu, nie jest wiarygodne twierdzenie skarżącego, które zostało wyrażone w piśmie procesowym z dnia 11 lipca 2013 r. stanowiącym sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego, w myśl którego suma wpływów na rachunek bankowy średniomiesięcznie około [...] zł jest wynikiem wirtualnie kredytowanych obrotów celem utrzymywania uprawnień do zaciągniętego debetu w wysokości [...] zł. Skarżący nie wyjaśnił, z jakiego źródła otrzymuje co miesiąc kwotę [...] zł. Należy podkreślić, że Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzenia w sytuacji, gdy dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego nie są znane mimo istniejącego po stronie skarżącej ciężaru wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy (por. m.in. postanowienia NSA z 9 marca 2011 r. sygn. akt I GZ 54-55/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym Sąd uznał, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący nie wykazał bowiem, że zachodzą przesłanki do jego przyznania we wspomnianym w zakresie. Z dokumentów źródłowych nie wynika zaś, by na obecnym etapie postępowania skarżący nie był w stanie ponieść ciężaru wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia