III SA/Po 565/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Uzasadniając ten wniosek pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że decyzja winna być wstrzymana ze względu na wysoką kwotę dotacji określonej do zwrotu. Egzekucja takiej kwoty spowoduje, że cała działalność skarżącej może być znacznie utrudniona, albowiem doprowadzi ona do utraty jej płynności finansowej. Uzupełniając oświadczenie pełnomocnik strony podniósł dodatkowo, że przedmiotowa dotacja została już wydana i nie ma obecnie dodatkowych środków finansowych umożliwiających dokonanie jej zwrotu. Z tego względu w ramach swojej działalności skarżąca może mieć trudności w regulowaniu zobowiązań o charakterze finansowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu strona skarżąca wywiązała się należycie z obowiązku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Biorąc pod uwagę rodzaj prowadzonej przez skarżącą działalności , która z racji jej charakteru nie jest nastawiona na wypracowywanie zysku Sąd stwierdza, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.