III SA/Po 57/17

Dnia 21 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w I. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 oddala skargę Zaskarżoną decyzją Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z [...] czerwca 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 5, art. 6 i art. 24 ustawy z dnia 5 lutego o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1551 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o płatnościach", o przyznaniu S. sp. z o. o. w I., zwanej dalej "S.", za 2015 r.: 1. jednolitej płatności obszarowej w wysokości 617 342,66 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 778 347,43 zł ze względu na zastosowanie współczynników redukcji; 2. płatności za zazielenienie w wysokości 923 133,63 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 12 996,96 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego; 3. płatności redystrybucyjnej w wysokości 4 532,13 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 63,81 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego; 4. płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych w wysokości 30 708,40 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 432,35 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego; 5. płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych w wysokości 144 956,19 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 2 040,86 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego; 6. płatności do bydła w wysokości 7 732,24 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 108,86 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego; 7. płatności do krów w wysokości 9 297,50 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 130,90 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego; 8. kwoty z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 30 862,65 zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono następujące uzasadnienie faktyczne i prawne. W dniu 10 czerwca 2015 r. S. wniosła o przyznanie płatności bezpośredniej na 2015 r. w zakresie: 1. jednolitej płatności obszarowej wraz z płatnością za zazielenienie oraz płatnością redystrybucyjną - zadeklarowano 2 223,85 ha; 2. płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych - zadeklarowano 144,74 ha; 3. płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych - zadeklarowano 68,74 ha; 4. płatności do bydła oraz w tej samej ilości w zakresie płatności do krów - zadeklarowano 30 sztuk zwierząt. W dniu 3 marca 2016 r. S. złożyła wniosek transferowy na 2015 r. o przyznanie płatności w przypadku następstwa prawnego. Równocześnie dostarczono dokument potwierdzający wpis do Krajowego Rejestru Sądowego, że z dniem 31 grudnia 2015 r. S. przejęła S. sp. z o. o. w G., zwaną dalej S., przez przeniesienie całego majątku S. (spółki przejmowanej) na spółkę S. (spółkę przejmującą). Na tej podstawie S. wstąpiła w toczące się postępowanie z wniosku S. z 13 czerwca 2015 r. o przyznanie płatności bezpośredniej na 2015 r. w zakresie: 1. jednolitej płatności obszarowej wraz z płatnością za zazielenienie oraz płatnością redystrybucyjną - zadeklarowano 854,32 ha; 2. płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych - zadeklarowano 76,41 ha; 3. płatności do bydła - zadeklarowano 30 sztuk zwierząt; 4. płatności do krów - zadeklarowano 30 sztuk zwierząt. W sprawie zastosowano współczynniki wskazane w art. 19 ust. 1 ustawy o płatnościach, zgodnie z którymi wysokość płatności ustalana jest po uwzględnieniu: 1. współczynnika redukcji jednolitej płatności obszarowej wynoszącego 100%, mającego zastosowanie w danym roku kalendarzowym w przypadku jednolitej płatności obszarowej w odniesieniu do nadwyżki ponad równowartość kwoty 150 000 EUR, zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1307/2013"; 2. współczynnika korygującego, mającego zastosowanie do przyznanych w danym roku kalendarzowym płatności bezpośrednich przekraczających kwotę 2 000 EUR, zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 1307/2013. Zasadniczą jednak kwestią było rozpatrzenie sprawy - na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach - w drodze jednej decyzji administracyjnej, w oparciu o dwa wnioski: z 10 czerwca 2015 r. (wniosek własny) i z 3 marca 2016 r. (wniosek transferowy). Zgodnie z powyższym przepisem gdy rolnik, który złożył za dany rok kalendarzowy wniosek o przyznanie płatności, złożył również za ten rok kalendarzowy wniosek w trybie art. 28 ust. 2 ustawy (wniosek transferowy), wnioski te są rozpatrywane łącznie (art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach). W związku z tym zastosowano współczynniki z art. 19 ust. 1 ustawy o płatnościach, wskutek czego wysokość przyznanej płatności jest niższa niż te, które byłyby przyznane po odrębnym rozpoznaniu obu wniosków. Z dniem 31 grudnia 2015 r. S. z S. przeniesiono cały majątek S. na S., gdyż nastąpiło połączenie przez przejęcie w trybie art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578 ze zm.), zwanej dalej "K.s.h.". Zgodnie z art. 494 § 1 K.s.h. spółka przejmująca (S.) wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej (S.). Przejęcie S. przez S. jest okolicznością unormowaną w art. 28 ust. 1 ustawy o płatnościach. Łączenie się spółek przez przejęcie w trybie art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h. stanowi zdarzenie prawne, w wyniku którego zaistniało następstwo prawne, przez co płatności, o które wystąpiła S. przysługują jej następcy prawnemu (S.). W konsekwencji, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach, rozpatrzenie dwóch wniosków o dopłaty za 2015 r. S. i S. następuje łącznie w drodze jednej decyzji administracyjnej. Jeżeli zaś w jednym roku gospodarczym rolnik ubiega się o przyznanie płatności i przez połączenie spółek przejmuje gospodarstwo rolne, to zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2, art. 25, art. 29 ust. 1 w zw. z art. 6, art. 19 ust. 1, art. 28 ust. 1 ustawy o płatnościach wszystkie posiadane nieruchomości rolne i inwentarz żywy uważa się za jedno gospodarstwo w odniesieniu do tego roku. Za 2015 r. S. posiadała grunty rolne i zwierzęta objęte obu wnioskami o płatności (własnym i transferowym). W takiej sytuacji, w oparciu o art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach, wydaje się jedną decyzję rozstrzygającą o łącznym przyznaniu płatności za 2015 r., a kwoty poszczególnych płatności obliczone na podstawie łącznych wartości obu wniosków winny uwzględniać zastosowanie współczynników redukcji płatności wskazanych w art. 19 ust. 1 ustawy o płatnościach. W skardze na decyzję organu odwoławczego S. zarzuciła naruszenie: 1. art. 28 ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach prze błędną wykładnię i niewłaściwe przyjęcie, że w przypadku wstąpienia Skarżącego do postępowania w sprawie przyznania płatności z wniosku poprzednika prawnego, następuje połączenie sytuacji prawnej i faktycznej obu podmiotów i wydanie jednej decyzji na Skarżącego, co powoduje zmniejszenie wysokości przyznanych mu płatności; wstąpienie następcy prawnego powoduje jedynie skutki proceduralne, tj. łączne rozpatrzenie dwóch wniosków, a nie materialnoprawne ze skutkiem wstecznym; 2. art. 19 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 6 i art. 16 ust. 2 ustawy o płatnościach przez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji zmniejszenie wysokości przyznanych płatności w odniesieniu do całości należnego świadczenia, a stanowiącego sumę deklarowanych schematów pomocowych z wniosku Skarżącego z 10 czerwca 2015 r. i wniosku transferowego z 3 marca 2016 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, co następuje. Organ błędnie przyjął istnienie jednej spółki przez cały 2015 r., co spowodowało zsumowanie powierzchni gruntów obu podmiotów i posiadanych przez nie liczb zwierząt, skutkując zastosowaniem współczynnika redukcji i współczynnika korygującego wobec tych łącznych sum. Żaden przepis (w tym art. 494 § 1 K.s.h.) nie przewiduje jednak wstecznego skutku przejęcia spółki, a więc i połączenia sytuacji prawnej i faktycznej obu podmiotów w okresie, kiedy każdy z nich funkcjonował samodzielnie. Wstąpienie spółki przejmującej we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej (art. 494 § 1 K.s.h.) wywołuje skutki na przyszłość, nie niwecząc istnienia dwóch odrębnych podmiotów przed dniem połączenia. W 2015 r., za który przyznano płatności, funkcjonowały dwa samodzielne podmioty (przejęcie S. nastąpiło z końcem ostatniego dnia 2015 r.). Złożyły one oddzielne wnioski o przyznanie płatności. Każdy z nich musiał oddzielnie wykazać spełnienie przesłanek warunkujących przyznanie płatności. Nie zachodziły żadne podstawy do przyjęcia założenia istnienia jednej spółki i w konsekwencji wydania decyzji opartej na takim założeniu. Konsekwencją błędnej wykładni przepisów ustawy o płatnościach było wadliwe zastosowanie regulacji prawnych dotyczących warunków przyznania płatności. Uwzględnienie w ramach łącznego rozpoznania dwóch decyzji odrębnych schematów pomocowych, bez dokonania zsumowania podanych wartości, skutkowałoby przyznaniem płatności w wyższej kwocie niż przyznanej w zaskarżonej decyzji. Sytuacja ta jest następstwem przewlekłości postępowania organu w wydaniu decyzji. Zgodnie z art. 24 ust. 8 ustawy o płatnościach, płatności są przyznawane do 1 marca roku następującego po roku złożenia wniosku. Zatem organ do 1 marca powinien wydać decyzję. W niniejszej sprawie nastąpiło to [...] czerwca 2016 r. Spowodowało to negatywne skutki prawne dla Skarżącego, który był zobowiązany do złożenia w terminie trzech miesięcy od dnia wystąpienia zdarzenia prawnego, w którego wyniku zaistniało następstwo prawne, wniosku o wstąpienie do toczącego się postępowania o przyznanie płatności (art. 28 ust. 2 ustawy o płatnościach). Termin ten nie podlega przywróceniu i mijał on z końcem marca 2016 r. Gdyby zatem organ wydał decyzje w terminie, wówczas sytuacja każdego z podmiotów zostałaby rozpatrzona indywidualnie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W dodatkowym piśmie (k. 17-18) Skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko podnosząc ponadto, że jest ono zbieżne ze stanowiskiem zajętym w wydanej na potrzeby przedmiotowej sprawy opinii Departamentu Prawnego i Zamówień Publicznych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 29 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Kluczową kwestią w niniejszej sprawie jest, czy w przypadku połączenia 31 grudnia 2015 r. dwóch spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, w wyniku którego jedna z nich (Skarżący) przejmuje drugą, a także wobec złożenia przez nie odpowiednio 10 czerwca 2015 r. i 13 czerwca 2015 r. wniosków o przyznanie płatności za 2015 r., 3 marca 2016 r. wniosku transferowego i niewydania decyzji w ciągu trzech miesięcy od połączenia spółek, do ustalenia wysokości należnej płatności stosuje się określone w przepisach ustawy o płatnościach limity w odniesieniu do zatwierdzonych powierzchni obszaru i liczby zwierząt liczonych oddzielnie dla każdej ze spółek czy też powierzchnia obszaru i liczba zwierząt podlegają one zsumowaniu. W ocenie Sądu organ zasadnie przyjął, że w powyższej sytuacji stosowne limity stosuje się w odniesieniu do zsumowanych zatwierdzonych powierzchni obszaru i liczby zwierząt. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o płatnościach w przypadku wystąpienia zdarzenia prawnego, w wyniku którego zaistniało następstwo prawne, w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia doręczenia decyzji w sprawie o przyznanie tych płatności, płatności przysługują następcy prawnemu, jeżeli: 1) grunty, które były objęte wnioskiem o przyznanie płatności obszarowych, były w posiadaniu rolnika lub jego następcy prawnego w dniu 31 maja roku, w którym został złożony ten wniosek; 2) zwierzęta, które były objęte wnioskiem o przyznanie płatności związanych do zwierząt, były w posiadaniu rolnika lub jego następcy prawnego przez okres, w jakim posiadanie zwierząt jest warunkiem przyznania tych płatności; 3) spełnia on warunki do przyznania danej płatności. W niniejszej sprawie nastąpiła powyższa sytuacja. Stosownie do art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach następstwo prawne nastąpiło między złożeniem wniosku a dniem doręczenia decyzji. Grunty, które były objęte wnioskiem S. o przyznanie płatności obszarowych, były w jej posiadaniu (jako rolnika) w dniu 31 maja roku, w którym został złożony ten wniosek (2015 r.). Także zwierzęta, które były objęte wnioskiem S. o przyznanie płatności związanych do zwierząt, były w jej posiadaniu przez okres, w jakim posiadanie zwierząt jest warunkiem przyznania tych płatności (art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach). Nie ma też wątpliwości, że S. spełniło warunki do przyznania płatności (art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy o płatnościach). Skarżący (S.) jako następca prawny rolnika (S.) wstąpił do toczącego się postępowania na jego miejsce, gdyż 3 marca 2016 r. złożył w przepisanym terminie (3 miesięcy od dnia wystąpienia zdarzenia prawnego, w którego wyniku zaistniało następstwo prawne) stosowny wniosek (art. 28 ust. 2 ustawy o płatnościach). Jest on rozpatrywany łącznie z wnioskiem spółki przejmującej z 10 czerwca 2015 r. (art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach). Oznacza to, że wydając jedną decyzję nie naruszono art. 28 ust. 2 ani art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach. Odnośnie zaś kwestii, czy do ustalenia wysokości należnej płatności stosuje się określone w przepisach ustawy o płatnościach limity w odniesieniu do zatwierdzonych powierzchni obszaru i liczby zwierząt liczonych oddzielnie dla każdej ze spółek czy też powierzchnia obszaru i liczba zwierząt podlegają zsumowaniu, należy wskazać, że stosownie do § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015 r., poz. 351 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji w przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o płatnościach do następcy prawnego, a także do gospodarstwa powstałego w wyniku połączenia gospodarstwa rolnego objętego w posiadanie w wyniku innego niż śmierć rolnika przypadku następstwa prawnego i gospodarstwa rolnego posiadanego przez następcę prawnego stosuje się limity i progi określone w art. 14 ust. 2 (płatność dodatkowa), art. 15 ust. 2 (płatność związana do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych), art. 16 ust. 3 (płatności związane do bydła) i ust. 4 (płatności związane do krów) ustawy o płatnościach oraz zmniejszenie jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w art. 19 ust. 1 tej ustawy. Powyższe przepisy ustawy o płatnościach określają limity powierzchni obszaru i liczby zwierząt, w stosunku do których przyznawana jest płatność. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy o płatnościach płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika 1) nie większej niż 30 ha oraz 2) pomniejszonej o 3 ha. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o płatnościach płatność związana do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych jest przyznawana rolnikowi do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych gatunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 1 i 2, nie większej niż 75 ha. Stosownie do art. 16 ust. 2 i 3 ustawy o płatnościach płatności związane do bydła oraz płatności związane do krów są przyznawane maksymalnie do 30 sztuk zwierząt. Zgodnie zaś z art. 19 ust. 1 ustawy o płatnościach wysokość płatności: 1) obszarowej w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn powierzchni obszaru zatwierdzonego do danej płatności i stawki tej płatności na 1 ha tej powierzchni, 2) do zwierząt w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn liczby zwierząt zatwierdzonych do danej płatności i stawki tej płatności na 1 sztukę - po uwzględnieniu art. 8 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia nr 1307/2013 oraz zmniejszeń, wykluczeń lub pozostałych kar administracyjnych wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności, a w przypadku jednolitej płatności obszarowej - po uwzględnieniu dodatkowo zmniejszeń, o których mowa w art. 11 rozporządzenia nr 1307/2013, z zastosowaniem współczynnika redukcji wynoszącego 100%. Jak wskazano, w realiach sprawy kluczowe jest czy limity te, w odniesieniu do zatwierdzonych powierzchni obszaru i liczby zwierząt, liczone są oddzielnie dla S. i S. czy też podlegają zsumowaniu, aby następnie obliczyć wysokość przysługującej płatności. Zasadność tej drugiej możliwości wynika z tego, że - jak słusznie wskazał organ - z dniem 31 grudnia 2015 r. S. przestała istnieć. Z tym dniem nastąpiło połączenie S. z S. przez przeniesienie całego majątku S. na S., tj. połączenie przez przejęcie w trybie art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h. Zgodnie z art. 494 § 1 K.s.h. spółka przejmująca (S.) wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej (S.). W związku z tym zaszło następstwo prawne, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o płatnościach, przez co płatności, o które wystąpiła S. przysługują jej następcy prawnemu - S. Rozpatrzenie stosownych wniosków o przyznanie płatności za 2015 r. następuje więc nie tylko łącznie (w drodze jednej decyzji administracyjnej - art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach), ale również przy uwzględnieniu łącznej powierzchni obszarów i łącznej liczby zwierząt zatwierdzonych do danej płatności. Nieistnienie od 31 grudnia 2015 r. S. uniemożliwia przyznanie temu podmiotowi jakiejkolwiek płatności. Skoro zaś cały jej majątek od tego dnia przeszedł na rzecz Skarżącego, płatność może być przyznana wyłącznie Skarżącemu i to łączna powierzchnia obszarów i łączna liczba należących do niego zwierząt zatwierdzonych do danej płatności przesądza o wysokości przysługujących mu płatności. Oznacza to, że po rozpoznaniu wniosków, wydając jedną decyzję nie naruszono art. 28 ust. 2 ani art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach. Miały też w sprawie zastosowanie wskazane w skardze przepisy określające stosowne limity powierzchni obszaru i liczby zwierząt, ale uwzględniane w odniesieniu do sumy wynikającej z wniosków powierzchni obszaru i liczby zwierząt. Nie jest zasadny zarzut, że gdyby organ wydał decyzję w terminie zgodnie z art. 24 ust. 8 ustawy o płatnościach (do 1 marca 2016 r.), a nie dopiero [...] czerwca 2016 r., płatności byłyby przyznane oddzielnie dwóm spółkom, w wysokościach wyższych niż przyznane zaskarżoną decyzją. Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o płatnościach jeżeli decyzja w sprawie o przyznanie płatności bezpośrednich zostanie wydana przed złożeniem przez rolnika wniosku, o którym mowa art. 28 ust. 2 (tu: przed 3 marca 2016 r.), kierownik biura powiatowego Agencji dokonuje zmiany decyzji w sprawie o przyznanie płatności, jeżeli istnieje konieczność dokonania ich zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Oznacza to, że decyzja wydana przed złożeniem wniosku transferowego (tu: przed 3 marca 2016 r.) podlegałaby zmianie, w zależności od wysokości należnych płatności, przy uwzględnieniu łącznej powierzchni obszaru i łącznej liczby zwierząt zatwierdzonych do danej płatności. W świetle powyższego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia wydana na potrzeby przedmiotowej sprawy opinia prawna Departamentu Prawnego i Zamówień Publicznych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 29 listopada 2016 r. W związku z tym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).