III SA/Po 571/07

Dnia 13 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Barbara Koś As. sąd. Szymon Widłak (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007 roku przy udziale sprawy ze skargi J.M na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych o d d a l a s k a r g ę /-/Sz. Widłak /-/M. Kosewska /-/B. Koś Decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004r Nr 6, poz. 40 ze zm.), oraz art. 138 ust. 1 Rozporządzenia Komisji WE nr 1973/2004 z dnia 29.10.2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego Rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. U. L 345 z 20.11.2004 roku, ze zm.) Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., odmówił przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2006 z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej oraz z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej oraz nałożył sankcje w określonych w decyzji kwotach w ciągu trzech lat kalendarzowych. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podniósł, iż wniosek z dnia 10 maja 2006 roku o przyznanie powyższych płatności, złożony przez J.M., podlegał załatwieniu odmownemu ze względu na to, że suma powierzchni działek rolnych dla których wnioskowano o płatność jest zawyżona, co wynika z różnicy pomiędzy zadeklarowaną sumą powierzchni działek rolnych (12,24 ha dla Jednolitej Płatności Obszarowej oraz 6,89 ha dla Uzupełniającej Płatności Obszarowej), a stwierdzoną w wyniku kontroli administracyjnej powierzchnią posiadanych działek (odpowiednio: 2,91 ha i 1,59 ha). W toku postępowania administracyjnego ustalono bowiem, że działki o numerach [...] i [...] są użytkowane rolniczo przez inne osoby. Nadto z uwagi na okoliczność, iż różnica między zadeklarowanym a wyznaczonym obszarem przekroczyła 50 % - wnioskodawca zgodnie z cyt. w decyzji przepisami wykluczony jest z prawa uzyskania dopłat w okresie trzech kolejnych lat. W odwołaniu od powyższej decyzji J.M. zakwestionował jej prawidłowość, powołując się na prawomocne orzeczenia sądowe stwierdzające jego prawo do spadku po W.M. Decyzją z dnia [...], Nr [...] Dyrektor Wielkopolskiego Regionalnego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 5a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 roku o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 roku, Nr 31, poz. 264 ze zm.) oraz na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004r Nr 6, poz. 40 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że warunki przyznania płatności określone są w art. 2 ust. 1 i 2 cyt. wyżej ustawy. J.M. w przedmiotowym wniosku o dopłaty zadeklarował między innymi działki rolne (nr 94 i 138), które po weryfikacji wniosku okazały się działkami zgłoszonymi przez innego wnioskodawcę lub użytkowane rolniczo przez inną osobę. Na tej podstawie stwierdzono zawyżenie powierzchni działek rolnych i w konsekwencji organ pierwszoinstancyjny prawidłowo odmówił przyznania żądanych przez J.M. płatności oraz orzekł o zastosowaniu sankcji. Organ drugiej instancji słusznie przyjął bowiem, że wnioskodawca nie wykazał faktu władania wszystkimi działkami (nr [...], [...]), zgłoszonymi we wniosku o przyznanie przedmiotowej płatności. Organ zaznaczył także, iż J.M. podpisał wniosek w sekcji IX, w której oświadczył, że znane są mu zasady przyznawania płatności do gruntów rolnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oraz w trakcie rozprawy J.M. powtórzył częściowo argumenty podniesione w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wprawdzie przedmiotowa skarga nie zawiera sprecyzowanych zarzutów naruszeń prawa, jednak Sąd rozpoznając wniesioną skargę, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), a także art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) bada z urzędu, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a w szczególności czy przy jej wydawaniu doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów postępowania, dającego podstawę do jego wznowienia, względnie mającego istotny wpływ na wynik tego postępowania (art. 145 powyższej ustawy). Do takich naruszeń prawa materialnego, względnie procesowego w niniejszej sprawie nie doszło. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18.12.2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych ( Dz. U. Nr 6 z 2004r., poz. 40 ze zm. ) osobie fizycznej będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Formalnym warunkiem otrzymania płatności jest natomiast złożenie wniosku przez posiadacza danego gospodarstwa rolnego ( producenta rolnego ) i to wyłącznie na specjalnym urzędowym formularzu. Uzyskane w ten sposób dane są podstawą do orzeczenia w drodze decyzji administracyjnej o przyznaniu ( lub odmowie przyznania ) konkretnej kwoty płatności. Przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało wszczęte wnioskiem skarżącego J.M. z dnia [...] o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006. Do wniosku dołączył on także dokumenty nie pozostające w związku z kwestią przyznania płatności bezpośrednich. Podczas weryfikacji wniosku pod kątem jego kompletności i zgodności z komputerową referencyjną bazą danych działek ewidencyjnych ujawnione zostały błędy, które wymagały wyjaśnień wnioskodawcy, ponieważ działka o numerze [...] została zgłoszona we wniosku o dopłaty bezpośrednie również przez innego wnioskodawcę, a działka o numerze [...] jest uprawiana przez inną osobę. W tej sytuacji organ pierwszej instancji wezwał, na podstawie art. 50 § 1 w związku z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, J.M. do złożenia wyjaśnień w zakresie nieścisłości wykrytych w przedmiotowej sprawie (m.in. niewłaściwe określenie powierzchni działek). W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca przedłożył dokumenty nie mające bezpośredniego związku z wezwaniem. W tym stanie rzeczy organy na podstawie posiadanych informacji w tym uzyskanych we własnym zakresie oświadczeń sołtysów, w sposób jednoznaczny ustaliły, że działki o numerach 94 i 138 na dzień składania wniosku, były użytkowane rolniczo przez innych rolników, a tym samym J.M. wnioskował o płatności do działek rolnych, których nie był faktycznym użytkownikiem. W tej sytuacji Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., rozpatrując przedmiotową sprawę trafnie ustalił, że różnica między zadeklarowanym obszarem, a obszarem spełniającym warunki przydziału pomocy (wnioskowanych płatności) jest większa niż 50 % i odmówił przyznania przedmiotowej płatności. Zgodnie bowiem z art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku, jeśli różnica powierzchni działek zgłoszonych we wniosku a stwierdzona w czasie kontroli administracyjnej jest większa niż 50 % płatność w danym roku nie przysługuje oraz na producenta nałożona zostaje sankcja w kwocie odpowiadającej różnicy między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną. Wobec powyższego organy administracji obu instancji prawidłowo przyjęły, zgodnie z powołanym przepisem, że skoro różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym wynosi więcej niż 50 %, to spornej płatności nie przyznaje się. Zasadne było zatem także nałożenie określonych w decyzji sankcji. Ponadto organ odwoławczy słusznie zaznaczył, że składając wniosek o przyznanie płatności do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania skarżący oświadczył, że zna zasady przyznawania płatności do gruntów rolnych oraz skutki składania fałszywych oświadczeń wynikające z kodeksu karnego. W tym zakresie należy podkreślić, że w interesie skarżącego pozostawało dołożenie należytej staranności w kwestii ustalenia stanu posiadania nieruchomości rolnych przed złożeniem wniosku o przyznanie przedmiotowych płatności w celu uniknięcia uzyskania decyzji odmownej. Wobec powyższego Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została bez naruszenia prawa i brak jest podstaw do uwzględnienia skargi J.M., która tym samym podlega oddaleniu, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). /-/Sz.Widłak /-/M.Kosewska /-/B.Koś