III SA/Po 574/25
WyrokWSA w Poznaniu2025-12-19
Skład orzekający: Mirella Ławniczak, Izabela Paluszyńska, Marek Sachajko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nałożenie kary pieniężnej za niezłożenie wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni od sprowadzenia go na terytorium RP jest zasadne, jeśli strona podnosiła, że w urzędzie uzyskała informację o niemożności dokonania rejestracji z powodu braku dokumentów i błędnie została pouczona?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy nie zbadał w sposób należyty twierdzeń strony skarżącej o błędnym pouczeniu przez pracownika urzędu w kwestii możliwości złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie. Niewłaściwe zbadanie tych okoliczności stanowi naruszenie przepisów K.p.a. dotyczących postępowania dowodowego i oceny materiału dowodowego.Stan faktyczny
Skarżący T. W. został ukarany karą pieniężną w wysokości 500 zł za niezłożenie wniosku o rejestrację pojazdu sprowadzonego z UE w terminie 30 dni. Organ pierwszej instancji ustalił, że pojazd sprowadzono 26 lutego 2024 r., a wniosek złożono 11 czerwca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Skarżący w skardze do WSA podniósł, że w urzędzie uzyskał informację o niemożności rejestracji z powodu braku dokumentów i błędnie został pouczony, co uniemożliwiło mu złożenie wniosku w terminie.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 19 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (sprawozdawca) Sędziowie WSA Izabela Paluszyńska WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2025 roku sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu niezarejestrowania pojazdu w terminie I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Decyzją z 25 listopada 2024 r. Starosta [...] na podstawie art. 140mb ust. 1 i art. 73aa ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251), dalej: "P.r.d.", orzekł o nałożeniu na T. W. kary pieniężnej w wysokości 500 zł za niedopełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację określonego w decyzji pojazdu marki [...] w terminie 30 dni od sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że pojazd sprowadzono na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 26 lutego 2024 r., a wniosku o jego rejestrację nie złożono w terminie 30 dni od tej daty.
W odwołaniu od powyższej decyzji T. W. wskazał m. in., co następuje. W dniu 21 lutego 2024 r. zakupił pojazd w [...] i wkrótce po zakupie był w filii wydziału komunikacji w [...], aby dokonać zgłoszenia nabycia pojazdu lub innej czynności zmierzającej do rejestracji/legalizacji pojazdu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Uzyskał tam informację, że nie można nic zrobić, gdyż pojazd nie posiada dokumentów, nie ma badania technicznego ani opłaconej akcyzy, a sama umowa zakupu nie wystarczy do rejestracji pojazdu. Poinformował pracownicę biura, że będzie przygotowywał pojazd do rejestracji przez zgłoszenie do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] i z uwagi na czas oczekiwania nie będzie w stanie zmieścić się w 30 dniach. W dniu 2 marca 2024 r. rzeczoznawca wykonał oględziny pojazdu w celu wykonania tzw. białej karty i sporządzenia opinii dla urzędu celnego w celu zwolnienia z akcyzy. Dokumenty od rzeczoznawcy strona otrzymała 11 kwietnia 2024 r. i w tym samym dniu złożyła je do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...]. Decyzję o wpisaniu na listę strona otrzymała 27 maja 2024 r., 5 czerwca 2024 r. wykonano badania techniczne, a 11 czerwca 2024 r. pojazd zarejestrowano.
Decyzją z 25 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej: "K.p.a." i art. 140mb ust. 1 P.r.d.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że pojazd sprowadzono na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 26 lutego 2024 r., wniosek o jego rejestrację złożono 11 czerwca 2024 r., czyli po terminie 30 dni określonym w art. 73aa ust. 1 pkt 3 P.r.d. (upłynął on 27 marca 2024 r.), co uzasadnia nałożenie kary na podstawie art. 140mb ust. 1 P.r.d. Strona powinna była złożyć wniosek o rejestrację w terminie ustawowym, a następnie ewentualnie uzupełnić jego braki formalne.
W skardze do Sądu na decyzję organu odwoławczego T. W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji ponawiając argumenty zawarte w uzasadnieniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu z uwagi na naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej (art. 73aa ust. 1 P.r.d.).
Kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł (art. 140mb ust. 1 P.r.d.).
W świetle powyższych przepisów istotny jest kiedy skarżący złożył wniosek o rejestrację przedmiotowego pojazdu. Organ odwoławczy przyjął, że nastąpiło to 11 czerwca 2024 r., z uchybieniem terminu 30 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej (art. 73aa ust. 1 P.r.d.).
Tymczasem w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji skarżący podniósł m. in., że 21 lutego 2024 r. zakupił pojazd w [...] i wkrótce po zakupie był w filii wydziału komunikacji w [...], aby dokonać zgłoszenia nabycia pojazdu lub innej czynności zmierzającej do rejestracji/legalizacji pojazdu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tam informację, że nie można nic zrobić, gdyż pojazd nie posiada dokumentów, nie ma badania technicznego ani opłaconej akcyzy, a sama umowa zakupu nie wystarczy do rejestracji pojazdu.
Powyższe zawarte w odwołaniu informacje zobowiązywały organ odwoławczy do wzięcia pod uwagę okoliczności czy podane w odwołaniu argumenty są prawdziwe, to znaczy czy skarżący we wskazanym okresie rzeczywiście zgłosił się do wskazanego urzędu i czy dokonał jakichś czynności, a jeżeli tak, to jakich, w szczególności czy złożył wniosek o rejestrację pojazdu bądź czy miał zamiar tego rodzaju wniosek złożyć, a zaniechanie tej czynności wynikało z błędnego pouczenia go przez pracownika organu, do którego się zgłosił. Złożenie bowiem wniosku we wspomnianym okresie mogłoby bowiem nastąpić w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1 P.r.d., a gdyby w tym terminie nie nastąpiło, mogłoby stanowić podstawę do złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu z uwagi na błędne pouczenie go przez pracownika organu.
Powyższe stanowi o naruszeniu przez organ odwoławczy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy zastosuje się do wskazania zawartego w niniejszym uzasadnieniu i wyda stosowne orzeczenie.
Wobec tego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I. sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów sądowych zapadło w pkt II. sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu od skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło