III SA/Po 592/07
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-10-11
Skład orzekający: Sędzia WSA Marzenna Kosewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, ze względu na potencjalne wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla sytuacji osobistej i materialnej skarżącego?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając wniosek skarżącego za zasadny. Stwierdzono, że egzekucja kwoty długu celnego w wysokości 98.152,500 zł pogorszyłaby w nieodwracalny sposób sytuację osobistą i majątkową rodziny skarżącego, który wraz z rodziną nie posiada majątku ani stałego źródła dochodu. Podstawę prawną stanowił art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący T. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą określenia kwoty długu celnego oraz wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Skarżący argumentował, że egzekucja należności w kwocie 98.152,500 zł znacznie pogorszyłaby jego ciężką sytuację osobistą i materialną, wskazując na brak środków do życia, okres aresztowania bez dochodu oraz bezrobocie żony.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/M. Kosewska
Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości długu celnego T. K. wniósł o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia.
Zdaniem skarżącego wykonanie przedmiotowej decyzji poprzez wyegzekwowanie należności w kwocie 98.152,500 zł znacznie pogorszy jego ciężką sytuację osobistą i materialną ze względu na praktyczny brak środków do życia. Ponadto skarżący podnosi, iż przebywał przez długi okres czasu w areszcie i nie osiągał w tym czasie żadnego dochodu, z kolei żona skarżącego jest osobą bezrobotną, która zajmuje się wychowaniem dzieci i nie osiąga żadnego dochodu.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z akt sądowoadministarcyjnych sprawy wynika, iż T. K. i jego rodzina nie posiadają żadnego majątku, ani stałego źródła dochodu, wobec czego pozostają na wyłącznym utrzymaniu ojca i teściów skarżącego (zob. wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz postanowienie referendarza sądowego z dnia 09.08.2007 r. – k. 17-19, 22-24 akt). W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest zasadny. Wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez egzekucję kwoty pieniężnej w wysokości 98.152,500 zł. pogorszyłoby sytuację osobistą i majątkową rodziny skarżącego w nieodwracalny sposób.
Z tego względu orzeczono na podstawie art. 61 § 3 powyżej cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji.
/-/M. Kosewska
WSA/post.1 - uzasadnienie postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło