III SA/Po 592/10

Dnia 24 listopada 2010 roku. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi I.K. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200,00 zł I. K., złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację panującą w gospodarstwie na skutek kłopotów zdrowotnych i materialnych. Na tej podstawie został wezwany do przedłożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został złożony w zakreślonym terminie, ale w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. We wniosku wskazał, ze prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, posiada nieruchomość rolną o powierzchni 11,71 ha, nie posiada natomiast żadnego majątku ruchomego, ani nieruchomego, ani żadnych dochodów i zamieszkuje w garażu bez warunków do życia. Zarządzeniem z dnia 12 października 2010 roku I. K. został wezwany pod rygorem rozpoznania jego wniosku na podstawie dotychczas złożonych informacji, do wyjaśnienia z czego się utrzymuje oraz wyjaśnienia czy uzyskuje dochody z tytułu posiadania nieruchomości rolnej. W odpowiedzi wnioskodawca oświadczył, że wraz żoną utrzymuje się z gospodarstwa, które jest jedynym źródłem utrzymania. Zarządzeniem z dnia 26 października 2010 roku I. K. został wezwany do wskazania wysokości dochodów uzyskiwanych z prowadzonego gospodarstwa rolnego przez ostatnie 6 miesięcy. W odpowiedzi wnioskodawca wskazał, że pozbawienie jego osoby środków finansowych spowoduje nieodwracalne skutki w prowadzonej wcześniej, zaplanowanej produkcji rolnej. Ponadto zwrócił się o bardzo wnikliwe załatwienie jego sprawy. Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedłożony w sprawie przez I. K. wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pozwalał na ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy i dlatego wnioskodawca został wezwany do jego uzupełnienia. W odpowiedzi wnioskodawca na pierwsze wezwanie ograniczył się do wskazania jedynie, że utrzymuje się z gospodarstwa rolnego, a w odpowiedzi na drugie wezwanie do ujawnienia dochodów uzyskiwanych z tego tytułu wskazał tylko, że pozbawienie środków finansowych spowoduje nieodwracalne skutki w prowadzonej produkcji rolnej. Wnioskodawca nie ujawnił jednak wysokości uzyskiwanych z tego tytułu dochodów. W konsekwencji zastosowanie znalazł rygor nadany w opisanym wyżej wezwaniu wskazujący, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpoznać na podstawie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ sytuacja wnioskodawcy budziła wątpliwości co do jego aktualnej sytuacji przed wezwaniem do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a wnioskodawca nie podjął czynności mających na celu zmianę takiego stanu rzeczy, nie można dokonać jednoznacznej oceny jego aktualnej sytuacji majątkowej oraz przyjąć, że zasługuje on na przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. W konsekwencji nie można uczynić zadość prośbie wnioskodawcy i wnikliwie rozpoznać jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, skoro sam nie wyjaśnił on jego aktualnej sytuacji majątkowej. Z tego względu należy stwierdzić, że I. K. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w konsekwencji nie można uznać za zasadny jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.