III SA/Po 596/18

Dnia 22 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2019r. przy udziale sprawy ze skargi X na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016r., poz. 1793, ze zm.) w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] oddalającą odwołanie [...] dotyczące rozstrzygnięcia z dnia [...] r. postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia [...] r. do dnia [...] r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju [...] w zakresie [...] na obszarze [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił w dniu[...] r. postępowanie prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia [...] r. do dnia [...] r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju [...] w zakresie [...] na obszarze [...]. W ogłoszeniu konkursu wskazano, że wartość zamówienia wynosi nie więcej niż [...] zł na okres rozliczeniowy od dnia [...] r. do dnia [...] roku, oraz , że po przeprowadzeniu postępowania zostanie zawarta jedna umowa. W dniu [...] r. rozstrzygnięto postępowanie i nastąpiło jego zakończenie. W dniu[...] r. wpłynęło odwołanie strony skarżącej, w którym zarzucono naruszenie art. 134 ust 1 i 2 ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasad uczciwej konkurencji. Dodatkowo podniesiono błąd w ustaleniach faktycznych przejawiający się w braku wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego odnoszącego się do kryteriów wyboru ofert, zarówno wymaganych jaki rankingujących, w tym m.in., jakości, kompleksowości, dostępności, ceny, kwalifikacji personelu udzielającego świadczeń. W ocenie strony, wskazane w odwołaniu naruszenia doprowadziły w konsekwencji do wyboru innej oferty, mimo braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz złożonych ofert, co skutkować miało poczynieniem przez komisję konkursową błędnych ustaleń faktycznych. Zdaniem strony, w trakcie postępowania doszło do naruszenia jej interesu prawnego, przejawiającego się w bezzasadnym pominięciu w przyznawaniu punktacji tej części oferty, która odnosi się do istotnych kryteriów udzielania świadczeń. Po skorzystaniu z prawa wglądu w akta postępowania w dniu [...] r. strona odwołująca złożyła uzupełnienie odwołania, w którym podniesiono, m.in., że z uwagi na ogólność pojęć wskazanych w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej opisujących wymagania, jakie winny spełnić obiekty w których realizowane są świadczenia gwarantowane, celem ich sprecyzowania koniecznym staje się sięgniecie do przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z przywołanych przepisów strona wywodziła konieczność zagwarantowania miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych, maksymalne nachylenie pochylni znajdującej się na zewnątrz budynku, maksymalną wysokość schodów, czego, zdaniem strony, nie gwarantuje oferent [...]. Nadto wskazano, na niespełnienie kryteriów w odniesieniu do [...] w lokalu oferenta [...] oraz brak koniecznych pomiarów skuteczności wentylacji. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, decyzją z dnia[...] r., nr [...] oddalił odwołanie, uznając, że strona odwołująca nie wykazała, ze naruszono zasady prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a zatem nie doszło do naruszenia interesu prawnego strony odwołującej. W dniu [...] r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając naruszenie art. 7 w zw. z art. 77§ 1 w zw z art. 80 k.p.a., art. 8 k.p a i art. 84 § 1 k.p.a. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia , uzasadniając decyzję z dnia [...] r., nr [...] wskazał, że postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej prowadzone było w oparciu, m.in., o przepisy: rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2013r. poz. 1522), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016r. poz. 1372, ze zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014r.w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. z 2014r. poz. 1980, ze zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016r. poz. 1146 ze zm.), zarządzenia Nr [...] Prezesa [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie świadczeń – leczenie dzieci i dorosłych ze śpiączką ze zmianami, zarządzenia Nr [...] Prezesa [...] z dnia [...] r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Dalej organ wyjaśnił, że porównanie ofert w toku postępowania dokonane zostało zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami, w tym z art. 148 ustawy i przepisami rozporządzenia z dnia 5 sierpnia 2016 r. Odnosząc się do podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów, organ wskazał, m.in., że dokonując weryfikacji składanych przez świadczeniodawców ofert organ (działająca w jego imieniu komisja konkursowa) nie jest uprawniony do dokonywania ocen w zakresie stanowiącym przedmiot kompetencji innych organów administracji publicznej. O ile więc powołane do tego organy administracji publicznej w określonym przepisami prawa trybie wyrażają w dokumencie urzędowym określone stanowisko , to stanowisko jest zgodne ze stanem rzeczywistym i uznać je należy za wiążące. Brak jest bowiem podstaw do kwestionowania takich aktów przez [...] (art. 76 k.p.a.). Ponadto, organ wskazał, że w przedmiotowym stanie faktycznym komisja konkursowa trakcie przeprowadzonej weryfikacji nie stwierdziła okoliczności świadczących o wszczęciu jakichkolwiek postępowań mających na celu cofnięcie wydanych pozwoleń lub opinii w zakresie złożonych dokumentów przez podmioty uczestniczące w postępowaniu. Organ zwrócił także uwagę, że w zakresie dotyczącym wszystkich zarzutów odnoszących się do pomieszczeń i urządzeń przeznaczonych do udzielania świadczeń przez [...] zastosowanie znajduje decyzja [...] z dnia [...] r. stwierdzająca, że podmiot leczniczy [...] spełnia wymagania fachowe i sanitarne dotyczące pomieszczeń i urządzeń podmiotu leczniczego oraz decyzja – pozwolenie na użytkowanie z dnia [...] r., w której [...] dla [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku położonego w [...] przy [...] [...].Organ wskazał również, że zapewnienie miejsca parkingowego nie stanowi warunku wymaganego zgodnie z rozporządzeniem w sprawie świadczeń gwarantowanych. Organ podkreślił także, że każda ze złożonych ofert podlegała ocenie prowadzonej z uwzględnieniem identycznych kryteriów oceny, a każdy z oferentów mógł swobodnie kształtować zadeklarowane przez siebie warunki udzielania świadczeń, posiadając jednocześnie wiedzę o punktacji, jaka możliwa była do uzyskania za zadeklarowanie każdego z podlegających punktacji warunków, jak również ponosząc odpowiedzialność za składane w ofercie oświadczenia. W ocenie organu, w trakcie prowadzonego postępowania nie doszło zatem do naruszenia interesu prawnego strony, wskutek naruszenia zasad postępowania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie: 1) art. 149 ust 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez jego niezastosowanie i brak odrzucenia oferty [...] 2) art. 134 ust 1 i 2 ustawy poprzez jego niezastosowanie polegające na uznaniu, że przeprowadzone postępowanie konkursowe nie naruszało zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasad uczciwej konkurencji, 3) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140, art. 136 i art. 15 k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ II instancji od powtórnego merytorycznego rozpoznania sprawy, 4) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w granicach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] r., nr[...], wydana na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1793, ze zm.), w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, którą organ utrzymał w mocy własną decyzję z dnia[...] r. nr [...] oddalającą odwołanie [...] dotyczące rozstrzygnięcia z dnia[...] r. postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia [...] r. do dnia [...] r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju [...] w zakresie [...] na obszarze [...]. Przedmiotem postępowania konkursowego było zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju [...] w zakresie [...]. Istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości rozstrzygnięcia postępowania, w wyniku którego [...] Odział Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie strony skarżącej od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie [...]. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 1793 ze zm.), dalej jako: u.ś.o.z , której unormowania dają podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, a także sprawowania kontroli i nadzoru nad finansowaniem i realizacją tych świadczeń, jak również są podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy, zatytułowanym "postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". W myśl dyspozycji art. 139 ust. 1 ustawy, zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy zawiera, m.in., nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy). Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy). Zgodnie z art. 148 ustawy, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1); a także ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy). W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku, gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie w trybie art. 154 ust. 1 ustawy od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach. Jak stanowi art. 152 ustawy, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Celem procedury uruchamianej na podstawie art. 154 ustawy, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nie administracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zatem, zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Przy czym, zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są określone w przepisach ww. ustawy oraz w dokumentach Prezesa Funduszu, wydanych na podstawie art. 146 ustawy. Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym musi zatem dojść do ujawnienia i wyjaśnienia wszelkich okoliczności związanych z oceną spełnienia wymagań stawianych w ogłoszeniu. Zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego jest zatem ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem wyrażonej w art. 134 ustawy, zasady równego traktowania świadczeniodawców w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że organ przeprowadził postępowanie konkursowe w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju[...] w zakresie [...] zgodnie z wymogami wynikającymi ze wskazanej wyżej ustawy o świadczeniach oraz z przepisów aktów wykonawczych. Jak wskazał organ, postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej prowadzone było w oparciu, m.in., o przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2013r. poz. 1522), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1372, ze zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. z 2014r. poz. 1980, ze zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016r. poz. 1146 ze zm.), zarządzenia Nr [...] Prezesa [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie świadczeń – leczenie dzieci i dorosłych ze śpiączką ze zmianami, zarządzenia Nr [...] Prezesa [...] z dnia [...] r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W ogłoszeniu o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w trybie konkursu ofert, określono maksymalną wartość zamówienia oraz, że po przeprowadzeniu postępowania konkursowego zostanie zawarta jedna umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju rehabilitacja lecznicza w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna. W toku postępowania dokonano porównania ofert według obowiązujących kryteriów wyboru, tj., jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Organ wyjaśnił, odnosząc się do podniesionych przez stronę skarżąca zarzutów, że dokonując weryfikacji składanych przez świadczeniodawców ofert organ (działająca w jego imieniu komisja konkursowa) nie jest uprawniony do dokonywania ocen w zakresie stanowiącym przedmiot kompetencji innych organów administracji publicznej. O ile więc powołane do tego organy administracji publicznej w określonym przepisami prawa trybie wyrażają w dokumencie urzędowym określone stanowisko , to stanowisko jest zgodne ze stanem rzeczywistym i uznać je należy za wiążące. Brak jest bowiem podstaw do kwestionowania takich aktów przez [...] (art. 76 k.p.a.).Ponadto, organ wskazał, że w przedmiotowym stanie faktycznym komisja konkursowa w trakcie przeprowadzonej weryfikacji nie stwierdziła okoliczności świadczących o wszczęciu jakichkolwiek postępowań mających na celu cofnięcie wydanych pozwoleń lub opinii w zakresie złożonych dokumentów przez podmioty uczestniczące w postępowaniu. Organ zwrócił także uwagę, że w zakresie dotyczącym wszystkich zarzutów odnoszących się do pomieszczeń i urządzeń przeznaczonych do udzielania świadczeń przez [...] zastosowanie znajduje decyzja [...] z dnia [...] r. stwierdzająca, że podmiot leczniczy [...] spełnia wymagania fachowe i sanitarne dotyczące pomieszczeń i urządzeń podmiotu leczniczego oraz decyzja – pozwolenie na użytkowanie z dnia [...] r., w której [...] dla [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku położonego w [...] przy[...].Organ wskazał również, że zapewnienie [...] nie stanowi warunku wymaganego zgodnie z rozporządzeniem w sprawie świadczeń gwarantowanych. Organ podkreślił także, że każda ze złożonych ofert podlegała ocenie prowadzonej z uwzględnieniem identycznych kryteriów oceny, a każdy z oferentów mógł swobodnie kształtować zadeklarowane przez siebie warunki udzielania świadczeń, posiadając jednocześnie wiedzę o punktacji, jaka możliwa była do uzyskania za zadeklarowanie każdego z podlegających punktacji warunków, jak również ponosząc odpowiedzialność za składane w ofercie oświadczenia. Wbrew zarzutom skargi, organ dokonał porównania oferty strony skarżącej z pozostałymi ofertami złożonymi w toku postępowania, czemu dał wyraz w zaskarżonej decyzji, zamieszczając odpowiednie tabele i szczegółowe informacje o dokonanej ocenie każdej z ofert w zaskarżonej decyzji. Dzięki zindywidualizowaniu każdej ze złożonych ofert w niniejszej decyzji, strona skarżąca, a także pozostali oferenci, mieli możliwość szczegółowego zapoznania się ze sposobem przyznawania punktów za poszczególne kryteria oceny u każdego z podmiotów biorących udział w postępowaniu konkursowym. Ponadto , kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców, były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania stosownie do art. 147 ustawy o świadczeniach. W ocenie Sądu, nie doszło zatem do naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców określonej w art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z tym przepisem Fundusz jest zobowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Sposób realizacji tej zasady określa ust. 2 zgodnie, z którym, wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się więc w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. Naruszeniem omawianej zasady byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca. Ponadto wszystkie wymagania były znane wykonawcom w chwili przygotowywania ofert. W kontrolowanej sprawie, postępowanie komisji konkursowej zapewniało równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i było prowadzone w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Komisja konkursowa, co podkreślił organ, stosowała te same przepisy i kryteria do wszystkich oferentów. W ocenie Sądu, organ nie dopuścił się także naruszenia norm postępowania administracyjnego, w tym przepisów art. 7 w związku z art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na jednoznaczne stwierdzenie, że w przedmiotowym postępowaniu konkursowym nie doszło do naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu naruszenia przepisów postępowania, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę.