III SA/Po 599/07

Dnia 22 kwietnia 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2008 roku wniosków P.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P.S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. i oddalić wnioski w zakresie kosztów sądowych. /-/ R. Talaga Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2007 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił P.S.od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Gminy W. z dnia [...], nr [...] wymeldowującą P. S. z pobytu stałego z lokalu przy ulicy [...] we W. Dnia [...] P. S. złożył własnoręcznie sporządzoną skarg kasacyjną oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Ponieważ informacje zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do rozpoznania wniosku skarżący został wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku. We wniosku P.S. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie posiada żadnych dochodów, nieruchomości, oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Skarżący jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku i posiada orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o częściowej niezdolności do pracy. Ponadto skarżący korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej we W. Dodatkowo oświadczył, że toczą się sprawy dotyczące skargi na czynności komornika, który przeprowadził eksmisję skarżącego. W ramach uzupełnienia wniosku skarżący wskazał, że jego miesięczna opłata za korzystanie z lokalu, w którym obecnie mieszka przy ulicy [...] we W., wynosi od listopada 2007 roku 93,12 zł, ale skarżący nie reguluje wskazanej opłaty, gdyż zaskarżył umowę najmu lokalu do sądu ze względu na "fatalne warunki bytowania". Skarżący miesięcznie za prąd płaci ok. 18, zł, za gaz 25,00 zł, a ponadto jednorazowo za opał na sezon grzewczy ok. 300,00 zł. Skarżący na własne utrzymanie otrzymuje miesięczne świadczenie z pomocy społecznej w wysokości 150,00 zł. Skarżący oświadczył, że pożyczył pieniądze od znajomych, ale niedługo będzie musiał je oddać nie wskazując jednak kwoty pożyczki. Dodatkowo oświadczył, że choruje na zwyrodnienie stawów biodrowych i kręgosłupa, co bardzo mocno utrudnia mu poruszanie się. Z tych względów skarżący nie podejmuje dodatkowych prac dorywczych, ani sezonowych i nie uzyskuje z tego tytułu dodatkowych dochodów oraz nie posiada żadnych rachunków bankowych, lokat i kont. Z dołączonego oświadczenia OPS we W. wynika, że P. S. korzysta ze świadczeń pomocy społecznej – w postaci zasiłków okresowych i celowych – od dnia [...]. Skarżący przedłożył także wniosek jaki skierował do PUP we W. o wydanie zaświadczenia o okresie pozostawania bez pracy w celu przedłożenia go w sądzie, ale ze względu na nie uiszczenie opłaty w wysokości 17 zł za jego wydanie, nie otrzymał wskazanego zaświadczenia. Jednocześnie P.S. wraz z uzupełnieniem złożonego wniosku złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy – również w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata powołując się na identyczne okoliczności jak w pierwszym wniosku. Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna. Skarżący jest częściowo niezdolny do pracy, nie posiada stałego źródła utrzymania, gdyż jest bezrobotny bez prawa do zasiłku, co powoduje, że jest zmuszony korzystać ze środków pomocy społecznej, z której na życie otrzymuje 150,00 zł. Dlatego nie budzi wątpliwości, że poniesienie dodatkowych wydatków przez wnioskodawcę jest niemożliwe, a uiszczenie kosztów honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Z tych względów należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2007 roku Referendarz Sądowy zwolnił P. S. z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, a takie postanowienie wywiera skutki na całe postępowanie przed sądem pierwszej i drugiej instancji, a także na postępowanie egzekucyjne, wnioski skarżącego w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych należy oddalić, ponieważ skarżący już wcześniej uzyskał w tym względzie pomoc ze strony Skarbu Państwa, która wywiera skutki w dalszym toku postępowania. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga D.W.d