III SA/Po 601/17

Dnia 19 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi L. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2017 roku, nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu Miasta [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pełnomocnik L. P. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie strony skarżącej jej wniosek jest uzasadniony w okolicznościach niniejszej sprawy oraz z uwagi na treść zarzutów podniesionych w skardze. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji narazi stronę skarżącą na niepowetowaną szkodę z uwagi na rodzaj prowadzonej przez stronę działalności. Jednocześnie obowiązek zwrotu dotacji w określonej przez organ wysokości doprowadzi do niewypłacalności skarżącej i pociągnie za sobą konieczność rozwiązania prowadzonych placówek edukacyjnych, co w sposób oczywisty spowoduje nieodwracalny uszczerbek w jej majątku, a także konieczność przerwania toku nauki przez słuchaczy prowadzonych przez skarżącą placówek edukacyjnych. Do wniosku skarżąca spółka nie załączyła żadnych dokumentów na poparcie twierdzeń tam zawartych. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącą wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przybliżył sądowi okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, lub też, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Nie budzi wątpliwości, że to w interesie strony leżało takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie omawianych przesłanek oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Strona skarżąca nie wskazała żadnych dowodów uzasadniających udzielenie jej tymczasowej ochrony oraz nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym zakresie należy również podkreślić, że konieczność zwrotu dotacji do budżetu miasta wymierzony w zaskarżonej decyzji ma charakter pieniężny i jest odwracalna, bowiem uiszczona należność podlega zwrotowi w przypadku uchylenia decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego. Mając zatem na względzie, że skarżąca zaniechała wyczerpującego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego przejawem jest brak jakiegokolwiek udowodnienia, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to tym samym brak było podstaw do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.