III SA/Po 606/04

WyrokWSA w Poznaniu2006-06-29

Skład orzekający: Walentyna Długaszewska, Tadeusz M. Geremek, Małgorzata Bejgerowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ wydający uzgodnienie dotyczące zmiany zakresu koncesji na wydobywanie kopaliny, zgodnie z art. 16 ust. 5 Prawa geologicznego i górniczego, powinien badać zgodność wniosku z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub przepisami o ustalaniu warunków zabudowy, czy też powinien skupić się wyłącznie na prawie do dysponowania nieruchomością przez wnioskodawcę?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracyjne I i II instancji błędnie zinterpretowały przepis art. 16 ust. 5 Prawa geologicznego i górniczego, koncentrując się wyłącznie na prawie do dysponowania nieruchomością przez wnioskodawcę, a pomijając wymóg uzgodnienia wniosku o zmianę koncesji z właściwym wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta. Uzgodnienie to powinno być dokonywane na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub przepisów o ustalaniu warunków zabudowy, a jego przedmiotem jest ustalenie, czy zamierzona działalność nie narusza ustaleń planu lub przeznaczenia terenu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy C. o uzgodnieniu zmiany zakresu koncesji na wydobywanie kruszywa. Zmiana ta polegała na wyłączeniu z obszaru górniczego działki, której właściciele wycofali zgodę na prowadzenie prac górniczych. Skarżący zarzucił organom błędną interpretację przepisów dotyczących prawa do dysponowania nieruchomością. Sąd uchylił zaskarżone postanowienia, uznając, że organy pominęły wymóg uzgodnienia z punktu widzenia zagospodarowania przestrzennego.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy C. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych. Stwierdzono, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska /spr./ Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Asesor sądowy Małgorzata Bejgerowska Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Leśniarek po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia dotyczącego zmiany zakresu koncesji, I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego G. S. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane /-/M. Bejgerowska /-/W. Długaszewska /-/T. Geremek Wójt Gminy C. postanowieniem nr [...] z dnia [...] - wydanym na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 04.02.1994r. Prawo geologiczne i górnicze ( Dz. U. Nr 27, poz. 96 ) oraz 106 kpa, w związku z wnioskiem Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Wojewódzkiego z [...].05.2002r., w sprawie uzgodnienia dotyczącego zmiany zakresu koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego "[...]" w miejscowości L. gm. C. (udzielonej firmie "A" G. S. w Poznaniu), orzekł o uzgodnieniu przedłożonego wniosku. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podniósł, iż jego stanowisko podyktowane zostało wymogami dotyczącymi prawa do dysponowania przedmiotową nieruchomością, wynikającymi z art. 20 ust. 2 pkt. 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Planowana zmiana zakresu koncesji nie powinna zwalniać przedsiębiorcy z wykonania określonych w niej obowiązków, dotyczących ochrony środowiska, rozliczenia wydobytych zasobów złoża oraz obowiązków związanych z likwidacją zakładu górniczego, a w szczególności rekultywacji wyrobiska poeksploatacyjnego. W zażaleniu na postanowienie G. S. wniósł o jego uchylenie, podnosząc, że zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt. 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze do wniosku o udzielenie koncesji należy dołączyć dowód istnienia prawa przysługującego wnioskodawcy do danej nieruchomości gruntowej, w granicach której ma być wykonywana działalność w zakresie wydobywania kopaliny metodą odkrywkową, albo też dowód przyrzeczenia jego ustanowienia. W zakresie prawa do dysponowania przedmiotową działką nr [...] jego właściciele – A. i R. B. złożyli w dniu [...].12.2001 r. oświadczenie dotyczące ich zgody na prowadzenie przez firmę G. S. prac eksploatacyjnych, przez co spełniony został wymóg ustawowy. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż zmiana zakresu koncesji polegać ma na wyłączeniu z obszaru górniczego działki nr [...] ze względu na oświadczenie A. i R. B. z dnia [...].04.2001r. o cofnięciu zgody na prowadzenie na jej terenie prac górniczych i eksploatacyjnych wyrażonej w oświadczeniu z [...].12.2001r. Ustawa Prawo geologiczne i górnicze wymaga od wnioskującego o udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin dysponowania tytułem własności danej nieruchomości lub innym prawem rzeczowym. Oświadczenie z [...].12.2001r. należało uznać za ustanowienie prawa użytkowania spornej działki nr [...], jednakże bez określenia terminu jego trwania, ani trybu czy terminu jego rozwiązania. Z tego względu należało je traktować jako oświadczenie, które może być cofnięte w każdym czasie – w tym także przez pismo z [...].04.2001r. Brak zgody właścicieli działki oznaczał natomiast konieczność zmiany zakresu udzielonej koncesji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego G. S. zarzucił organom II i I instancji błędną interpretację art. 20 ust. 2 pkt. 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, powtarzając argumentację zawartą w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył , co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednakże nie z powodu argumentów w niej podniesionych. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Zgodnie z przepisem art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku Prawo geologiczne i górnicze (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji) udzielenie koncesji na działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, a także każda jej zmiana, z wyjątkiem takiej działalności wykonywanej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta. Uzgodnienie z organem oznacza konieczność wyrażenia przez organ zgody na udzielenie koncesji lub jej zmianę w odpowiednim zakresie. Powołany wyżej przepis określa merytoryczny zakres uzgodnienia, jakiemu podlegał wniosek o zmianę koncesji, wskazując iż uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w razie braku takiego planu, stosuje się odpowiednio przepisy o ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem, jeżeli istnieje plan miejscowy, to uzgodnienie może zostać dokonane tylko na jego podstawie. Przedmiotem zaś takiego uzgodnienia powinno być ustalenie, czy zamierzona koncesja nie narusza ustaleń takiego planu, w szczególności – czy zamierzona działalność gospodarcza nie naruszy przeznaczenia terenu wynikającego z planu,( zob. A. Lipiński, R. Mikosz, Ustawa Prawo geologiczne i górnicze. Komentarz, Warszawa 2003, s.98, 106-113, uchwała 5 sędziów z 11.05.1998r. OKP 40/97, niepubl.; z 15.07.1999r.,II S.A./Ł 334/99, ONSA 2001/1/19).Powołany przepis wskazuje również sposób dokonania uzgodnienia w przypadku braku planu miejscowego. Nie ulega wobec tego wątpliwości, iż uzgodnienie dokonane w oparciu o przepis art. 16 wskazanej ustawy odnosi się do spraw związanych z zagospodarowaniem przestrzennym obszaru. którego dotyczy koncesja i nie może wykraczać poza tę problematykę. W przedmiotowej sprawie zaś organy administracyjne I i II instancji pominęły w ogóle wymóg dokonywania uzgodnienia, zgodnie ze wskazanymi w tym przepisie przesłankami, koncentrując się wyłącznie na wynikającym z przepisu art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy wymogu przedstawienia dowodu istnienia prawa przysługującego wnioskodawcy do nieruchomości gruntowej w granicach której ma być wykonywana działalność w zakresie wydobywania kopaliny. Sąd uznał zatem, iż wskazane wyżej postanowienia wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 16 ust 5 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku Prawo geologiczne i górnicze ( Dz. U. Nr 27, poz.96 ze zm.) co miało wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit a , art. 152 i art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) orzeczono jak w sentencji /-/M. Bejgerowska /-/W. Długaszewska /-/T. Geremek (za nieobecnego sędziego /-/ W. Długaszewska) . AŻd

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło