III SA/Po 606/14

Dnia 12 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi G. Spółki jawnej w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... marca 2014 r. nr .... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę Decyzją z dnia ... stycznia 2013 r., nr ..., na podstawie art. 207, art. 2 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 oraz § 3 pkt 1, art. 47 § 3, art. 53 § 1, § 3, § 4, art. 54, art. 55 § 1, art. 63 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.), art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 pkt 9, art. 3, art. 6, art. 21 ust. 5, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 2, art. 104 ust. 1 pkt 2 i ust. 7, ust. 11, ust. 12, art. 105 oraz art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), Naczelnik Urzędu Celnego w X określił spółce jawnej W z siedzibą w Z wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki X w kwocie ... zł. Organ podatkowy pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny. W dniu ... października 2010 r. spółka nabyła na terenie Niemiec pojazd marki X, który był zarejestrowany, jako samochód terenowy limuzyna kombi. W dniu ... listopada 2010 r. została dokonana na terenie Niemiec zmiana techniczna w tym pojeździe, potwierdzona przez biegłego do spraw ruchu drogowego, która polegała na tym, że usunięto z niego tylną ławkę siedzeń i pasy bezpieczeństwa. Na podstawie tych zmian unieważniono i wycofano dotychczasowy dowód rejestracyjny i wydano stronie w dniu ... listopada 2010 r. w X nowy dowód rejestracyjny, w którym zarejestrowano pojazd, jako samochód ciężarowy z dwoma miejscami siedzącymi. W tym samym dniu samochód ten został sprowadzony do Polski, gdzie dokonano przeglądu technicznego pojazdu. Dnia ... listopada 2010 r. spółka sprzedała przedmiotowy pojazd X" z siedzibą w Poznaniu. W dniu ... stycznia 2011 r. pojazd został zarejestrowany, jako samochód ciężarowy. Postanowieniem z dnia ... października 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w W wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości podstawy opodatkowania oraz kwoty należnego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wspomnianego samochodu, od którego nie złożono deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnowego i nie zapłacono należnego podatku akcyzowego. W dniu... listopada 2012 r. przeprowadzono oględziny pojazdu. W wyniku dokonanych oględzin stwierdzono, że samochód ten posiada: pięć drzwi, dwa miejsca siedzące wyposażone w pasy bezpieczeństwa, jednolitą podsufitkę na całej powierzchni dachu, metalową przegrodę za przednimi fotelami zamontowaną do podwozia za pomocą śrub. W tylnej części towarowej znajduje się płaska podłoga w połowie z drewnianej płyty, a drugą część stanowi fabryczna podłoga bagażnika. Pojazd pod drewnianym elementem podłogi w części bagażowej posiada jednolitą wykładzinę podłogową z wyciętymi w niej otworami po tylnym rzędzie foteli. Na tylnych bocznych słupkach znajdują się otwory po pasach bezpieczeństwa z gniazdami z gwintem. Część towarowa jest przedszkolna, wnętrze pojazdu posiada jednolitą tapicerkę oraz górne uchwyty dla pasażerów z przodu i z tyłu, a także elektryczne szyby z przodu i z tyłu. W wyniku analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego organ stwierdził, że przedmiotowy pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób (kwalifikuje się do pozycji 8703 klasyfikacji CN), stąd jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Na skutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu decyzją z dnia ... marca 2014 r., nr ..., na podstawie art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa), utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Organ drugiej instancji wskazał, że sporny pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy, co potwierdził w dniu .. lipca 2012 r. autoryzowany dealer tej marki samochodów – X. W analizowanym przypadku kryterium rozstrzygającym o zastosowaniu klasyfikacji towarowej jest budowa nadwozia pojazdu. Organ podkreślił, że producent już w fazie projektowania auta przesądził o jego zasadniczym przeznaczeniu, wyposażając go w punkty kotwienia tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa, miejsca montażu uchwytów górnych dla pasażerów, projektując je w karoserii pięciodrzwiowej w pełni przeszklonej z możliwością otwierania szyb w drzwiach tylnych. Gdyby tak nie było, wskazane elementy byłyby zbędne, a wyposażenie w nie pojazdu – ekonomicznie nieuzasadnione. W ocenie organu odwoławczego, z uwagi na to, że pojazd zbudowany był konstrukcyjnie na nadwoziu samochodu osobowego (kombi), co zostało udokumentowane w materiale dowodowym, przedmiotowy pojazd nie mógł służyć wyłącznie do transportu towarowego, jak wymaga tego brzmienie pozycji CN 8704, ale służy do przewozu osób. Zatem przedmiotowy pojazd taryfikować należy do kodu CN 8703, co oznacza, ze podlega on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu X zarzuciła decyzji odwoławczej naruszenie przepisów postępowania, tzn.: art. 121 § 1, art. 122, art. 187, art. 191, art. 194 Ordynacji podatkowej. Strona skarżąca podkreśliła, że nabywając przedmiotowy samochód w kraju Unii Europejskiej opierała się na dokumentach pojazdu, z których jednoznacznie wynika, że jest to auto ciężarowe. Ponadto, o ciężarowym charakterze pojazdu świadczą, zdaniem strony, dokumenty w postaci niemieckiego dowodu rejestracyjnego i zaświadczenia z badania technicznego pojazdu. Wpis w niemieckim dowodzie rejestracyjnym, w oparciu o art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, zaświadcza w sposób wiążący, że w samochodzie nie było czynnych punktów kotwiczenia, a także że w samochodzie na moment przekroczenia granicy były zamontowane tylko dwa miejsca siedzące oraz trwale zabudowano tylne szyby, stąd należy je uznać za nieistniejące. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu uznał zarzuty strony skarżącej za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Uchylenie decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Po przeprowadzeniu kontroli zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwalifikacja dla celów podatku akcyzowego nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżąca spółkę samochodu marki X. W ocenie skarżącej spółki nabyty przez nią wewnątrzwspólnotowo pojazd jest samochodem ciężarowym, co wyklucza możliwość opodatkowania go podatkiem akcyzowym. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej: u.p.a. Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Obowiązek podatkowy z tego tytułu, jak wynika z art. 101 ust. 2 u.p.a., powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym, jak właściciel, nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1); nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym, jak właściciel, nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2); złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem (pkt 3). Podatnikiem, w myśl art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, a więc między innymi podmiot nabywający wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. W art. 100 ust. 4 u.p.a. zdefiniowano samochody osobowe, jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z przytoczonych przepisów wynika zatem , że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W art. 3 ust. 1 u.p.a. określono, że do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L. 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.). W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów we wskazanej Nomenklaturze podlega pewnym zasadom (regułom) zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W przyjęty tam sposób do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. Prawidłowej klasyfikacji wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (w skrócie "ORINS"), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L z dnia 31 października 2009 r. str. 1). W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Pozycja CN 8703, do której odwołuje się w swojej treści art. 100 ust. 4 u.p.a. definiujący samochody osobowe obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Poza wyłączeniem w tej pozycji jedynie pojazdów należących do grupy 8702 oznacza to, że wszystkie pojazdy mieszczące się w zakresie tej pozycji są samochodami osobowymi, a o takiej ich klasyfikacji decyduje zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Cecha "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób", na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, stanowi najistotniejsze kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do pozycji CN 8703. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób. Pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy wyraźne zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo – towarowych (kombi). Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok ETS z dnia ... grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy, w tym w oparciu o dokumenty odnoszące się zarówno do okresu sprzed nabycia prawa rozporządzania jak właściciel, jak i po jego nabyciu. Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Nie budzi też wątpliwości, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. Według Wyjaśnień do Taryfy Celnej - Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, w pozycji (8703), określenie: "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca spółka nabyła wewnątrzwspólnotowo samochód marki X , który był zarejestrowany, jako samochód terenowy limuzyna kombi. W dniu ... listopada 2010 r. została dokonana na terenie Niemiec zmiana techniczna w tym pojeździe, która polegała na tym, że usunięto z niego tylną ławkę siedzeń i pasy bezpieczeństwa. Na podstawie tych zmian wydano stronie nowy dowód rejestracyjny, w którym zarejestrowano pojazd, jako samochód ciężarowy z dwoma miejscami siedzącymi. Na podstawie danych uzyskanych w wyniku oględzin przeprowadzonych w dniu ... listopada .2012 r. oraz dokumentacji fotograficznej stanowiącej integralną ich część, organy stwierdziły, że ww. pojazd jest pojazdem jednobryłowym, posiada: pięć drzwi, dwa miejsca siedzące wyposażone w pasy bezpieczeństwa, jednolitą podsufitkę na całej powierzchni dachu, metalową przegrodę za przednimi fotelami, zamontowaną do podwozia za pomocą śrub. W tylnej części towarowej znajduje się płaska podłoga w połowie z drewnianej płyty, a drugą część stanowi fabryczna podłoga bagażnika. Pojazd pod drewnianym elementem podłogi, w części bagażowej, posiada jednolitą wykładzinę podłogową z wyciętymi w niej otworami po tylnym rzędzie foteli. Na tylnych bocznych słupkach znajdują się otwory po pasach bezpieczeństwa z gniazdami z gwintem. Część towarowa jest przedszkolna, wnętrze pojazdu posiada jednolitą tapicerkę oraz górne uchwyty dla pasażerów z przodu i z tyłu, a także elektryczne szyby z przodu i z tyłu. Spółka X - autoryzowany dealer tej marki samochodów ,pismem z dnia ... czerwca 2012 r. poinformowała, że ww. samochód został wyprodukowany, jako samochód osobowy. Zdaniem Sądu, trafne jest stanowisko organów że wskazane wyżej cechy pojazdu, jak i informacja uzyskana od autoryzowanego dealera, jednoznacznie wskazują, że pojazd ten powinien zostać sklasyfikowany, jako samochód osobowy w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, tj. pojazd samochodowy objęty pozycją CN 8703 przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej charakteru pojazdu nie zmieniają przeróbki dokonane w tym samochodzie., dostosowujące go do indywidualnych potrzeb użytkownika, które nie zmieniły konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu. Z zebranego materiału dowodowego wynika zakres dokonanych zmian, które polegały na demontażu tylnych siedzeń, pasów bezpieczeństwa i mocowań pasów, zasłonięciu drewnianą podłogą punktów mocowań siedzeń, wykręceniu pasów bezpieczeństwa oraz montażu kratki ochronnej za siedzeniem kierowcy. Jak prawidłowo oceniły organy podatkowe, ponowne zainstalowanie siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa w drugim rzędzie samochodu jest możliwe i nie wymaga używania specjalistycznego sprzętu. Również zamontowanie przegrody oddzielającej pierwszy rząd siedzeń od części ładownej za pomocą śrub, podobnie, jak wyżej wskazane zmiany, nie mają charakteru trwałych zmian konstrukcyjnych. Ponadto, należy podkreślić, że dla prawidłowej klasyfikacji nabytego samochodu nie może mieć znaczenia jego kwalifikacja związana z rejestracją pojazdu na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.)., co również prawidłowo wskazały organy podatkowe. Skutki podatkowe rodzi bowiem jedynie klasyfikacja pojazdu do odpowiedniego kodu CN, a nie jego rejestracja na terytorium kraju lub poza nim (w niniejszej sprawie w Niemczech), jako samochodu ciężarowego. Organy podatkowe nie były zatem zobligowane do przeprowadzenia dowodu przeciwnego, który obalałby szczególną moc dowodową dokumentu rejestracji pojazdu, jako samochodu ciężarowego, ponieważ ta rejestracja przy ocenianiu skutków podatkowych w podatku akcyzowym przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu pojazdu nie ma znaczenia. W świetle powyższego, Sąd uznał, że organy podatkowe dokonując ustaleń będących podstawą rozstrzygnięcia uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, przy czym jednak wyprowadziły z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu i jego klasyfikacji taryfowej odmienne aniżeli domagała się skarżąca, co przy prawidłowości tychże wniosków, nie świadczy o pominięciu czy bezzasadnym nieuwzględnieniu dowodów w sprawie i wybiórczej jego ocenie, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej). W konsekwencji, prawidłowo organy ustaliły i uznały, że przedmiotowy samochód jest samochodem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób i jako taki podlegał klasyfikacji do kodu CN 8703 oraz podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tytułu jego wewnątrzwspólnotowego nabycia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę