III SA/Po 61/11

Dnia 25 kwietnia 2013 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 roku wniosku o przyznanie wynagrodzenia radcy prawnemu na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających na rok 2009; postanawia przyznać radcy prawnemu R. Sz. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden 40/100), uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 (czterdzieści jeden 40/100), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Na mocy postanowienia referendarza sądowego, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowa przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających, przyznano W. L. prawo pomocy w zakresie obejmującym, między innymi, ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych na pełnomocnika strony skarżącej w drugiej instancji wyznaczyła radcę prawnego R. Sz. (k. 152 akt sądowych). Wyznaczony na pełnomocnika sporządził i wniósł skargę kasacyjną, wystąpił o zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczył, że koszty zrealizowanej pomocy prawnej nie zostały opłacone nawet w części (k. 170 akt sądowych). Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) wynagrodzenie odpowiadające nakładowi pracy za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadzi ten sam radca prawny, wynosi 75% odpowiedniej stawki minimalnej obowiązującej w pierwszej instancji. Podstawa obliczenia stawki minimalnej w przedmiotowej sprawie, zgodnie z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240,00 złotych. Zatem należne w niniejszej sprawie wynagrodzenie to 180,00 złotych. Obliczoną w ten sposób kwotę należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług - §2 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.