III SA/Po 615/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2022 r. sprawy ze skargi C.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 maja 2022r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021 oddala skargę Zaskarżoną decyzją z 18 maja 2022 r. (nr jak w rubrum sentencji wyroku) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor Oddziału ARiMR), po rozpatrzeniu odwołania C.S. , utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z 1 lutego 2022 r. nr [...], którą odmówiono C.S. przyznania płatności dla młodych rolników za 2021 r. i przyznano mu: 1. jednolitą płatność obszarową na 2021 r. w wys. 2003,39 zł, 2. płatność za zazielenienie na 2021 r. w wys. 1531,97 zł, 3. płatność redystrybucyjną na 2021 r. w wys. 298,67 zł. Decyzję tę wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. C.S. 12 lipca 2021 r. posługując się platformą aplikacyjną eWniosekPlus wniósł o przyznanie płatności na rok 2021. Załączył 7 załączników graficznych i zadeklarował do płatności działki ewid. nr: - 458/1, 461/1, 464/1, 466 obr. R., gm. M., pow. l., woj. dolnośl., - 2/5, obr. B., gm. P., pow. p.., woj. wlkp., - 107 obr. B., gm. P., pow. p.., woj. wlkp., - 303/7 obr. R., gm. P., pow. s., woj. zachodniopom. Wnioskodawca 19 lipca 2021 r. za pośrednictwem ww. platformy dokonał zmiany wniosku. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie na rok 2021 jednolitej płatności obszarowej wynosiła łącznie 6,10 ha (działki rolne: A o pow. 0,60 ha, B – o pow. 1,01 ha, C – o pow. 0,73 ha, D – o pow. 0,44 ha, E – o pow. 2,34 ha, F – o pow. 0,67 ha, G – o pow. 0,31 ha). Ww. decyzją z 1 lutego 2022 r. Kierownik Biura ARiMR odmówił C.S. przyznania płatności dla młodych rolników za 2021 r. i przyznał mu: 1. jednolitą płatność obszarową na 2021 r. w wys. 2003,39 zł, 2. płatność za zazielenienie na 2021 r. w wys. 1531,97 zł, 3. płatność redystrybucyjną na 2021 r. w wys. 298,67 zł. Organ stwierdził, że powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku wynosiła 6,10 ha. Nie uwzględnia ona powierzchni dodanych zmianą do wniosku dokonaną 19 lipca 2021 r., bowiem zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli /.../ [Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r. , s. 48 ze zm., dalej: rozporządzenie 640/2014) oraz art. 15 rozporządzenia wykonawczego Komisji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju gospodarstw wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014 r., s. 69 ze zm., dalej: rozporządzenie 809/2014) zmiana złożona po wyznaczonym terminie nie jest uwzględniania podczas rozpatrywania wniosku. Organ I instancji ustalił w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia 1306/2013, że powierzchnia działek rolnych wnioskodawcy wynosi 5,64 ha. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2114 ze z., dalej: u.p.r.s.w.b.) jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 19a ust. 1 rozporządzenia 640/2014 jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy. Dodatkowo kara administracyjna nie może przekroczyć 100% kwot wyliczanych w oparciu o obszar zgłoszony. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną wynosi 0,46 ha. Po zastosowaniu zmniejszenia z tytułu przedeklarowania powierzchnia zatwierdzona do jednolitej płatności obszarowej wynosi 4,9500 ha. Płatności zmniejszono o 17% w związku ze złożeniem wniosku po terminie. Odmawiając przyznania płatności dla młodych rolników organ I instancji wskazał, że płatność ta - na podstawie art. 50 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej /.../ [Dz. Urz. UE L 347 s. 608, ze zm., dalej: rozporządzenie 1307/2013] – przysługuje rolnikom, którzy rozpoczynają działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem lub rozpoczęli już działalność w gospodarstwie rolnym w ciągu pięciu lat przed pierwszym złożeniem wniosku w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej w okresie 2015-2020 oraz ich wiek w roku składania tego wniosku nie przekracza 40 lat. Płatność dla młodych rolników może być przyznana przez okres pięciu lat, począwszy od pierwszego złożenia wniosku o płatność dla młodych rolników, pod warunkiem, że wniosek taki jest składany w ciągu pięciu lat od daty rozpoczęcia działalności. Organ wskazał, że C.S. po raz pierwszy wnioskował o płatność dla młodego rolnika w 2016 r. i minął okres pięciu lat, począwszy od pierwszego złożenia wniosku o tę płatność. C.S. odwołując się od powyższej decyzji zarzucił nieprawidłowe przyjęcie, że wniosek w sprawie złożył w lipcu 2021 r. w sytuacji, gdy było to kwiecień 2021 r. Wskazał, że w lipcu złożył z ostrożności ponowny wniosek, ponieważ środki nie przychodziły. Nadto zarzucił nieprawidłowe przyjęcie, że nie jest młodym rolnikiem w sytuacji, gdy nie przekroczył 40 roku życia. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości na jego korzyść i uwzględnienie wsparcia dla wniosku złożonego w terminie w pierwotnym kształcie. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję (jak wskazano na wstępie) Dyrektor Oddziału ARiMR powołał przepisy stanowiące materialnoprawną podstawę przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego tj. art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 1 u.p.r.s.w.b., by podkreślić, że postępowanie o przyznanie tych płatności jest postępowaniem wszczynanym i toczącym się w oparciu o wniosek zainteresowanego producenta, dane podmiotowe i przedmiotowej w nim zawarte, względnie zmianie do wniosku. Zgodnie z art. 21 ust. 1 u.p.r.s.w.b. wniosek ten składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Mając zaś na względzie art. 21 ust. 3 u.p.r.s.w.b. minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w roku 2021 r., w drodze rozporządzenia termin do złożenia wniosku wydłużył do dnia 17 czerwca 2021 r. Organ zaznaczył, że wniosek mógł być także złożony w terminie 25 dni kalendarzowych po terminie składania wniosków, tj. do dnia 12 lipca 2021 r. Za każdy zaś dzień roboczy opóźnienia stosowane było zmniejszenie płatności w wys. 1% należnej kwoty płatności. Zmiany do wniosku można było składać do dnia 17 czerwca 2021 r. Zmiany do wniosku można było złożyć po terminie składania zmian do wniosku – do dnia 12 lipca 2021 r. Każdy dzień roboczy opóźnienia skutkował pomniejszeniem płatności do powierzchni objętej tą zmianą o 1%. Zmiany do wniosku oraz uzupełnienie braków, w tym złożenie załączników, składało się na formularzu wniosku z zaznaczonym celem złożenia: Zmiana do wniosku. Dyrektor Oddziału podkreślił, że wniosek rozpatrywany jest jedynie w zakresie, w jakim został on prawidłowo wypełniony i złożony w terminie do dnia 12 lipca 2021 r. oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów. Mając na względzie powyższe organ II instancji nie zgodził się ze stanowiskiem strony, że nieprawidłowo przyjęto, iż wniosek złożono w lipcu 2021 r. za ten rok w sytuacji, kiedy był to kwiecień 2021 r. Z danych zawartych na platformie aplikacyjnej eWniosekPlus wynika, że strona złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2021 dnia 12 lipca 2021 r., z opóźnieniem 17 dni roboczych terminu na składanie wniosków, co spowodowało zmniejszenie każdej płatności o 1%. Zmianę wniosku złożyła zaś 19 lipca 2021 r. Wyjaśniono, że składając wniosek za pomocą ww. aplikacji producent, po zalogowaniu, ma możliwość w dowolnej chwili podglądu wysłanego wniosku, wydrukowania go i potwierdzenia przyjęcia wniosku. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku na rok 2021 do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 6,10 ha. Nie uwzględniała ona powierzchni dodanych zmianą do wniosku złożoną 19 lipca 2021 r., bowiem zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia 640/2014 oraz art. 15 rozporządzenia 809/2014 zmiana złożona po wyznaczonym terminie nie jest uwzględniana podczas rozpatrywania wniosku. Odnosząc się zaś do zarzutu co do nieprawidłowości przyjęcia, że strona nie jest młodym rolnikiem organ odwoławczy przytoczył treść art. 50 ust. 2 rozporządzenia 1307/2013 i wyjaśnił, że C.S. pierwszy wniosek o płatność dla młodych rolników złożył 21 kwietnia 2016 r. na rok 2016 i otrzymał płatność dla młodych rolników za lata 2016, 2017, 2018, 2019 i 2020, czyli przez kolejne 5 lat. Zgodnie z art. 50 ust. 5 rozporządzenia 1307/2013 wyczerpano maksymalny okres wypłaty dla młodych rolników. Słusznie więc organ I instancji przyjął, ze wypłacenie płatności dla młodych rolników w kolejnym szóstym roku naruszyłoby ww. przepis. Wnosząc do tutejszego Sądu skargę na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału ARiMR C.S. podniósł zarzuty tożsame do przedstawionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi Dyrektor Oddziału ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z 19 sierpnia 2022 r. skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a organ zawiadomiony o tym – w terminie 14 dni nie wniósł o przeprowadzenie rozprawy. Dlatego sprawę – zgodnie z art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.) rozpoznano w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei art. 3 § pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 P.p.s.a.). Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w granicach tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału ARiMR z 18 maja 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura ARiMR w P. z 1 lutego 2022 r. , którą odmówiono skarżącemu przyznania płatności dla młodych rolników za 2021 r. i przyznano: 1. jednolitą płatność obszarową na 2021 r. w wys. 2003,39 zł, 2. płatność za zazielenienie na 2021 r. w wys. 1531,97 zł, 3. płatność redystrybucyjną na 2021 r. w wys. 298,67 zł. W ocenie Sądu rozstrzygnięcia organów orzekających tak w zakresie odmowy przyznania skarżącemu płatności dla młodych rolników, jak i przyznania umniejszonych płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego było zasadne. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2114 ze zm., dalej: u.p.r.s.w.b.). Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.r.s.w.b. płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o te płatności, oraz; 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli: 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro (art. 7 ust. 2 u.p.r.s.w.b.). W myśl art. 8 ust. 1 u.p.r.s.w.b. jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zagadnienie terminu złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośredniych reguluje art. 21 u.p.r.s.w.b. Jego ust. 1 określa, że wniosek o przyznanie tych płatności składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Przy czym, zgodnie z art. 21 ust. 2 u.p.r.s.w.b. zgłoszenia zmian we wnioskach o przyznanie płatności bezpośrednich dokonuje się w terminie do dnia 31 maja roku, w którym dany wniosek został złożony. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 21 ust. 3 u.p.r.s.w.b. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozporządzeniu z 17 maja 2021r. w sprawie określenia dłuższego terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu oraz zgłaszania zmian do tych wniosków w 2021 r. (Dz. U. poz. 908) określił, że w 2021 r. wnioski m.in. o przyznanie płatności bezpośrednich oraz zgłoszenia zmian do tego wniosku składa się w terminie 17 czerwca 2021 r. (§ 1). Jednocześnie należy zważyć, że zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia 640/2014 z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność na podstawie niniejszego rozporządzenia po ostatecznym terminie złożenia wniosku ustalonym przez Komisję na podstawie art. 78 lit. b rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 prowadzi do zmniejszenia o 1 % za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie. (...) Jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia. Na gruncie powołanych przepisów organy orzekające prawidłowo stwierdziły po pierwsze, że uwzględnić należy wniosek skarżącego złożony za pośrednictwem platformy aplikacyjnej eWniosekPlus w dniu 12 lipca 2021 r., który to dzień był ostatnim dniem na złożenie wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich, biorąc przy tym pod uwagę nie tylko zasadę wynikającą z art. 21 ust. 1 u.p.r.s.w.p., ale również przepis § 1 rozporządzenia w sprawie określenia dłuższego terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich (...) w 2021 r. (do dnia 17 czerwca 2021 r.), jak i art. 13 ust. 1 rozporządzenia 640/214 przewidujący przyznanie, lecz zmniejszonej o 1% za każdy dzień roboczy spóźnienia, płatności pod warunkiem, że opóźnienie nie wynosi więcej niż 25 dni. Od 17 czerwca 2021 r. ostatnim dniem 25-dniowego terminu był właśnie 12 lipca 2021 r. W związku z powyższym organy Agencji nie tylko zobowiązane były zmniejszyć o 17% (za każdy dzień kalendarzowy spóźnienia w okresie pomiędzy 17.06. a 12.07.2021 r.) wysokość kwot poszczególnych płatności bezpośrednich na rok 2021 (w tym wypadku: jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności redystrybucyjnej), jak i zobowiązane był nieuwzględnić – z uwagi na uchybienie terminie – zmiany do wniosku złożonej za pośrednictwem platformy aplikacyjnej eWniosekPlus w dniu 19 lipca 2021 r. Jednocześnie organy uprawnione były na mocy art. 70 rozporządzenia (UE) 1306/2013 do ustalenia powierzchni działek rolnych skarżącego, do których należy przyznać płatności bezpośrednie. Ów przepis określa, że system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, a od 2016 r. w skali 1:5 000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Należy to określić zgodnie z istniejącymi normami unijnymi. Na gruncie powyższego przepisy organ I instancji zobowiązany był zatem zweryfikować za pomocą ortofotomap zawartych w systemie informacji geograficznej powierzchnię działek deklarowanych do płatności przez skarżącego. W wyniku powyższych działań ustalono, że powierzchnia ta różni się od deklarowanej (6,10 ha) i wynosi 5,64 ha. W tej sytuacji prawidłowo Kierownik Biura ARiMR wziął pod uwagę normę określoną w art. 19a ust. 1 rozporządzenia 640/2014, wedle której jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy. Kara administracyjna nie może zaś przekroczyć 100% kwot wyliczanych w oparciu o obszar zgłoszony. Organ I instancji wyliczył zaś, prawidłowości czego strona nie kwestionuje, że procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną działek rolnych (6,10 ha) a powierzchnią stwierdzoną w toku postępowania (5,64 ha) wynosi 0,46 ha, co daje 8,16%. W związku z tym zasadnym było, po zastosowaniu zmniejszenia z tytułu przedeklarowania powierzchni działek rolnych, przyjęcie do jednolitej płatności obszarowej pow. 5,9500 ha i zmniejszenie płatności o 17% w związku ze złożeniem wniosku po terminie. W tym stanie rzeczy Sądowi jawi się jako niezasadny zarzut skarżącego co do złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich w kwietniu 2021 r. Akta sprawy stanowiska strony nie potwierdzają; skarżący zaś nie przedstawił żadnych dowodów na tę okoliczność. Organy trafnie więc jako jedyny w sprawie uwzględniły wniosek skarżącego złożony 12 lipca 2021 r. Sąd podziela również ocenę organów ARiMR w zakresie odmowy przyznania stronie płatności dla młodych rolników. Prawidłowo organ odwoławczy wyjaśnił na gruncie art. 50 ust. 1 rozporządzenia 1307/2013, że przyznanie rocznych płatności młodym rolnikom, którzy są uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej, uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: a) po raz pierwszy osoba ta rozpoczyna działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem rolnym lub która rozpoczęła już działalność w gospodarstwie rolnym w ciągu pięciu lat przed pierwszym złożeniem wniosku w ramach systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w art. 72 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz b) jej wiek w roku składania wniosku nie przekracza 40 lat. Przepis art. 50 ust. rozporządzenia 1307/2013 określa, że płatność dla młodych rolników przyznaje się na rolnika na okres pięciu lat, począwszy od pierwszego złożenia wniosku o płatność dla młodych rolników, pod warunkiem że wniosek taki jest składany w ciągu pięciu lat od daty rozpoczęcia działalności, o czym mowa w ust. 2 lit. a). Ten okres pięciu lat ma również zastosowanie do rolników, którzy otrzymali płatność dla młodych rolników w odniesieniu do wniosków sprzed roku składania wniosków 2018. Organ nie zaprzeczył, że skarżący nie ukończył 40 roku życia. Stwierdził jedynie, że nie spełnił pierwszej z przesłanek, albowiem otrzymał płatność dla młodych rolników za l. 2016-2020, czyli przez kolejne 5 lat. Okoliczność ta wyklucza zaś – zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) w zw. z art. 50 ust. 5 rozporządzenia 1307/2013 możliwość przyznania płatności dla młodych rolników. Powyższe znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Organ odwoławczy dołączył bowiem do akt decyzje organu I instancji dotyczące przyznania stronie płatności dla młodych rolników za l. 2016-2020 z: 6 lipca 2017 r. (za 2016 r.), z 7 czerwca 2018 r. (za 2017 r.), z 24. stycznia 2019 r. (za 2018 r.), z 17 lutego 2020 r. (za 2019 r.) i z 11 lutego 2021 r. (za 2020 r.). W związku z powyższym prawidłowo odmówiono skarżącemu omawianej płatności. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił, o czym orzeczono w sentencji wyroku.