III SA/Po 619/15

Dnia 16 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2015 roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Skarżąca Spółka w treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 29.139 zł. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nałoży na skarżącego znaczną dolegliwość, której nie będzie w stanie spełnić bez znacznego uszczerbku dla egzystencji własnej oraz egzystencji swoich bliskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę, że wykonanie skarżonego aktu niesie ze sobą prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno powoływać okoliczności i skutki odnoszące się do wykonania aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego. Na wstępie zaznaczyć należy, że wnioskodawca jest osobą prawną, a uzasadnienie zgłoszonego żądania wskazuje na konsekwencje zapłaty podatku aktualne dla osoby fizycznej. To, że należność określona w decyzji jest zdaniem Skarżącej wysoka nie świadczy o zrealizowaniu przesłanek do wstrzymania wykonania aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego. O zajściu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozstrzyga sąd administracyjny, a nie podmiot wnoszący skargę. Stąd uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji warunkuje dostarczenie sądowi wiarygodnego materiału procesowego do przeprowadzenia oceny, czy w okolicznościach konkretnej sprawy zrealizowane zostały przesłanki określone w art. 61 §3 P.p.s.a. Uzasadnienie wniosku nie powołuje możliwych następstw przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji. Na mocy kwestionowanej decyzji Skarżący zobowiązany jest do wykonania świadczenia pieniężnego. Wykonanie tego rodzaju obowiązku z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zobowiązany posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą. Zatem tylko obowiązek wykonania świadczenia pieniężnego, nawet uiszczenia należności w znacznej wysokości, nie świadczy o zaistnieniu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sądowi nieznane pozostają, rozmiar działalności gospodarczej Skarżącej, wysokości osiąganych przychodów, czy wysokość kosztów ponoszonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżąca nie określiła wysokości faktycznych przepływów finansowych realizowanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżąca nie określiła własnych możliwości płatniczych. Jednocześnie Sąd dostrzega, że wysokość podatku to nieznaczna część kapitału zakładowego Spółki, który wynosi 700.000 zł. Wskazać także należy, że jedna transakcja Skarżącej podjęta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (zakup samochodu udokumentowany w aktach sprawy) opiewała na kwotę 156.660 zł i ponad pięciokrotnie przewyższa wysokość zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną a decyzją. W konsekwencji na podstawie uzasadnienia wniosku nie sposób sformułować twierdzenia, że obowiązek zapłaty przez Skarżącą podatku akcyzowego w wysokości 29.139 zł stwarza realne prawdopodobieństwo wystąpienia następstw faktycznych wykonania świadczenia pieniężnego w postaci zachwiania stabilności finansowej o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.