III SA/Po 619/18

Dnia 14 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik (spr.) WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2019r. przy udziale sprawy ze skargi L.K. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] lipca 2018r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na rok 2017 oddala skargę Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu decyzją z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] maja 2018 r. w sprawie przyznania L.K., zwanemu dalej Skarżącym, płatności ekologicznej na rok 2017 w wysokości [...] zł dla wariantu 7.1, odmowy przyznania tej płatności dla wariantu 1.1 i nałożenia sankcji w wysokości [...] zł oraz ustalenia obszaru gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Strona wniosła w dniu [...] maja 2017 r. do Biura Powiatowego ARiMR o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2017. We wniosku o przyznanie płatności ekologicznej zadeklarowano realizację pakietu : 1 – uprawy rolnicze w okresie konwersji do pow. [...] ha 7- uprawy rolnicze po okresie konwersji do pow. [...] ha. Organ I instancji po dokonaniu kontroli wniosku w dniu [...] maja 2018 r. wykluczył z płatności działkę o powierzchni [...] ha. W uzasadnieniu stwierdził, mając na uwadze przepis § 7 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego PROW na lata 2014 – 2020 ( Dz. U. z 2015 r., poz. 370, ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem ekologicznym), że w związku z przejęciem zobowiązania ekologicznego od innego producenta w wariancie 7.1 Uprawy rolnicze po okresie konwersji o powierzchni [...] ha, brak jest możliwości zwiększenia zobowiązania, dodania nowej działki i nowego wariantu, na działce, która nie występowała u producenta w sprawie pierwszorocznej. Po rozpoznaniu odwołania Skarżącego od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] maja 2018 r. w sprawie przyznania L.K., zwanemu dalej Skarżącym, płatności ekologicznej na rok 2017 w wysokości [...] zł dla wariantu 7.1, odmowy przyznania tej płatności dla wariantu 1.1 i nałożenia sankcji w wysokości [...] zł oraz ustalenia obszaru gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym) w części odmowy przyznania płatności i nieustalenia obszaru gruntów objętego zobowiązaniem ekologicznym co do powierzchni [...] ha, Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Poznaniu decyzją z dnia [...] lipca 2018 r., wskazaną we wstępie utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy odniósł się m.in. do tresci § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia ekologicznego. Wskazał, że ustawodawca nie dopuścił możliwości realizacji dwóch takich samych zobowiązań ekologicznych, a deklarowane do płatności przez skarżącego stanowią takie samo zobowiązanie ekologiczne. Skarżący realizuje przejęte zobowiązanie ekologiczne w ramach pakietu 7 od roku 2015, a dopiero w roku 2016 dokonał próby zwiększenia realizowanego już zobowiązania dodając pakiet 1. Podnoszony przez pełnomocnika Skarżącego § 4 ust. 3 przewiduje sytuację odwrotną niż w przedmiotowej sprawie, tzn. realizację takiego samego zobowiązania w sytuacji gdy przejmujący zobowiązanie posiadałby i realizował już własne zobowiązanie, a następnie podjął się kontynuacji realizacji takiego samego zobowiązania ekologicznego podjętego przez innego rolnika. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji w zaskarżonej części oraz zasądzenie kosztów postępowania. Przedmiotowej decyzji zarzucił: 1. istotne naruszenie § 4 ust. 3 oraz § 7 rozporządzenia ekologicznego polegające na błędnej wykładni sprowadzającej się do nieuzasadnionego uznania, że przepisy wyłączają możliwość jednoczesnego realizowania własnego zobowiązania ekologicznego oraz kontynuowania zobowiązania ekologicznego przejętego od innego rolnika oraz że zaciągnięcie kolejnego zobowiązania zmienia zaciągnięte i realizowane wcześniej zobowiązanie ekologiczne, 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 8, 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, ze zm., zwanej dalej K.p.a.). W uzasadnieniu skargi pełnomocnik stwierdził, że rolnik, od którego Skarżący przejął zobowiązanie ekologiczne podjął je w roku 2015, natomiast skarżący podjął to zobowiązanie w 2016 r., zatem zostały one podjęte w latach po sobie następujących i skarżący może realizować dwa zobowiązania. Nie nastąpiła zmiana żadnego ze zobowiązań, zatem organ nie miał podstaw do zastosowania § 7 rozporządzenia ekologicznego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Strona wniosła w dniu [...] maja 2017 r. o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2017. We wniosku zadeklarowano realizację pakietu : 1 – uprawy rolnicze w okresie konwersji do pow. [...] ha, które było realizowane na działce ewidencyjnej o numerze nr [...] położonej w województwie zachodniopomorskim, powiecie [...], gminie [...], obrębie [...], 7- uprawy rolnicze po okresie konwersji do pow. [...] ha. Okolicznością bezsporną jest to, że skarżący przejął zobowiązanie ekologiczne w ramach pakietu 7- Uprawy po okresie konwersji, które było realizowane na działce ewidencyjnej o numerze [...] położonej w województwie pomorskim, powiecie [...], gminie [...], obrębie [...] i na mocy decyzji kierownika Biura Powiatowego w [...] otrzymał płatność ekologiczną za realizację tego pakietu na powierzchni [...] ha na rok 2017 (a także poprzednie lata). Zdaniem Sądu prawidłowo organy stwierdziły, że rozpatrując wniosek skarżącego o przyznanie płatności na 2017 r. należy przyjąć, ze rolnik realizuje zobowiązanie ekologiczne od 2015 roku i rolnik podjął się je realizować do 15 marca 2020 roku. Tak więc prawidłowo organ uznał, że obszar zatwierdzony do płatności dla wariantu 7 wynosi [...] ha, a dla wariantu 1 wynosi [...] ha. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 1 i pkt. 7 Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego PROW na lata 2014 – 2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 370, ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem ekologicznym) wśród pakietów i ich wariantów wymienia się pakiet 1 – uprawy rolnicze w okresie konwersji oraz pakiet 7 – uprawy rolnicze po okresie konwersji. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 3 rozporządzenia ekologicznego, w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie, rolnik może realizować jednocześnie więcej niż jedno zobowiązanie ekologiczne, z tym że nie może realizować jednocześnie takich samych zobowiązań ekologicznych chyba, że kontynuuje realizację takiego samego zobowiązania ekologicznego podjęto przez innego rolnika. Jak słusznie wskazał organ II instancji w odpowiedzi na skargę strona zadeklarowała we wniosku do płatności takie samo zobowiązanie ekologiczne – uprawy rolnicze ( pakiet 1 – uprawy rolnicze w okresie konwersji do pow. [...] ha oraz pakiet 7- uprawy rolnicze po okresie konwersji do pow. [...] ha ). Jest to jedno zobowiązanie ekologiczne dotyczące gruntów ornych. Innymi zobowiązaniami ekologicznymi wskazanymi w § 4 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 13.03.2015 r. są m.in. uprawy warzywne, uprawy zielarskie, uprawy sadownicze, uprawy paszowe, trwałe użytki zielone ( w okresie konwersji lub po okresie konwersji ). Sąd podziela pogląd wyrażony przez organ, zgodnie z którym nie można uznać, że skarżący spełnia warunek ustanowiony w drugiej części § 4 ust. 3 rozporządzenia ekologicznego, gdyż przejęte zobowiązanie było pierwszym zobowiązaniem podjętym przez skarżącego. Skarżący realizuje zatem zobowiązanie w ramach pakietu 7 na powierzchni [...] ha od 2015 r., a dopiero od 2016 r. dokonał próby zwiększenia realizowanego już zobowiązania dodając pakiet 1. Wskazany przepis przewiduje sytuację odwrotną niż w przedmiotowej sprawie, tzn. ustawodawca umożliwił realizację takiego samego zobowiązania ekologicznego w sytuacji, gdy przejmujący zobowiązanie posiadałby i realizował już własne zobowiązanie, a następnie dopiero podjął się kontynuacji realizacji takiego samego zobowiązania ekologicznego podjętego przez innego rolnika, a nie odwrotnie. Zgodnie z § 7 ust.1. rozporządzenia ekologicznego wielkość obszaru objętego zobowiązaniem ekologicznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji. W ramach realizacji zobowiązania ekologicznego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, rolnik może dokonywać zmiany uprawianych roślin, miejsca ich uprawy lub zmiany wariantów lub pakietów objętych tym zobowiązaniem, pod warunkiem że mimo dokonania tych zmian są spełnione warunki przyznania płatności ekologicznej z tytułu realizacji tego zobowiązania, a zmiany te nie powodują zmiany wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania (§ 7 ust.2 rozporządzenia). Strona realizuje zobowiązanie ekologiczne od roku 2015. Skarżący nie mógł zatem dodać w kolejnym roku realizacji programu pakietu 1 – uprawy rolnicze w okresie konwersji deklarowanego na powierzchni [...] ha. Zasadnie organy wskazały, że brak przyznania płatności skarżącemu z tytułu realizacji pakietu 1 w roku 2017 oraz nałożenie sankcji w wysokości [...] zł wynika z wielkości przedeklarowania powierzchni ([...] ha) pomnożonej przez średnia stawkę płatności z 1 ha. Odnosząc się do podniesionych zarzutów naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., trzeba w konsekwencji powyższych uwag zauważyć, że kwestie obowiązku organów zebrania i rozpatrzenia materiałów dowodowych, w sprawach z wniosku o płatność ekologiczną regulują odmiennie przepisy art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju. Zatem przepisy ogólnego postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Na organie nie ciąży więc obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie jest on zobowiązany do aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie żądania wnioskodawcy. Jest jedynie obowiązany do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Uznając zatem, że zaskarżone decyzje II i I instancji wydane zostały zgodnie z prawem, Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a. o oddaleniu skargi jako bezzasadnej