III SA/Po 622/09

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009r. wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku rolnego i leśnego za 2008 rok; postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S. Michalski M. P., reprezentowany pełnomocnika w osobie brata R. P., wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku rolnego i leśnego za 2008 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu pełnomocnik skarżącego, podnosząc brak zdolności do uiszczenia kosztów sądowych, w prawem przepisanej formie wystąpił (we własnym imieniu i na własną rzecz) o zwolnienie go od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 513, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych – art. 239 p.p.s.a. Stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest skarżący (art. 32 p.p.s.a.) oraz uczestnik postępowania, czyli osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego (art. 33 §1 p.p.s.a.). Wyjaśnić wiec należy, że R. P. nie był stroną przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego, lecz jedynie pełnomocnikiem skarżącego. Adresatem zaskarżonej decyzji był tylko M. P. Pełnomocnik nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W konsekwencji R. P. nie będąc stroną niniejszego postępowania nie ma interesu prawnego w uzyskaniu prawa pomocy polegającego na zwolnieniu go od tych kosztów. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski