III SA/Po 627/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 21 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty oraz zwrotu podatku akcyzowego postanawia odrzucić skargę. /-/B. Koś S. B. wniósł w imieniu G. K. (który według oświadczenia S. B. przebywa za granicą – k. 2-3 w zw. z k. 10 akt sąd.) skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 21 maja 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia 3 lutego 2009 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty oraz zwrotu podatku akcyzowego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 lipca 2009 r. (k. 1 akt sąd.) oraz zarządzenia z dnia 12 sierpnia 2009 r. (k. 14 akt sąd.) S. B. został poinformowany, iż zgodnie z treścią art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. nie może być pełnomocnikiem swojego wnuka G. K. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz że zgodnie z art. 35 § 1 w zw. z art. 299 § 1 p.p.s.a. w niniejszym postępowaniu ze skargi G. K. będzie traktowany przez Sąd jako pełnomocnik dla doręczeń. Ponadto w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 sierpnia 2009 r. G. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie – w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania doręczono na adres pełnomocnika dla doręczeń w dniu 17 sierpnia 2009 r. (k. 18 akt sąd.). Jednocześnie zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. wezwano G. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł – w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono na adres pełnomocnika dla doręczeń w dniu 18 sierpnia 2009 r. (k. 20 akt sąd.). Do chwili obecnej nie uzupełniono braku formalnego skargi oraz nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna zawierać m.in. podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Brak podpisu strony stanowi brak formalny podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Natomiast sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a). Ponadto zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku wnoszącego pismo zamieszkałego za granicą termin ten nie może być krótszy niż dwa miesiące (art. 220 § 2 p.p.s.a.). W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której nie został uiszczony należny wpis – stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi dla doręczeń w dniu 17 sierpnia 2009 r., a odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi – w dniu 18 sierpnia 2009 r., a zatem wyznaczony termin do usunięcia braków formalnych skargi, jak również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął z dniem 19 października 2009 r. (jako że upływ dwumiesięcznego terminu przypadał odpowiednio na dzień 17 października 2009 r., tj. sobotę oraz na dzień 18 października 2009 r., tj. niedzielę, czyli dzień ustawowo wolny od pracy – art. 83 § 2 p.p.s.a.). W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony, jak również skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. /-/B. Koś