III SA/Po 627/18

Dnia 14 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi Sp. A w W. i Sp. K w K. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargi Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] po rozpoznaniu wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy spółek X we [...] oraz Q w [...], utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2018 r. oddalającą w całości odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie ortopedia i traumatologia narządu ruchu – hospitalizacja planowa, w tym ortopedia i traumatologia narządu ruchu – hospitalizacja planowa – zabiegi endoprotezoplastyki H01, H02, H09, H10, H13, H14, H15, ortopedia i traumatologia narządu ruchu – hospitalizacja planowa – pakiet onkologiczny na obszarze województwa wielkopolskiego. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ ogłosił w dniu [...] marca 2018 r. postępowanie w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie ortopedia i traumatologia narządu ruchu – hospitalizacja planowa, w tym ortopedia i traumatologia narządu ruchu – hospitalizacja planowa – zabiegi endoprotezoplastyki H01, H02, H09, H10, H13, H14, H15, ortopedia i traumatologia narządu ruchy – hospitalizacja planowa – pakiet onkologiczny na obszarze województwa wielkopolskiego. W ogłoszeniu wskazano, że wartość zamówienia wynosi nie więcej niż [...] zł na okres rozliczeniowy od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., zaś maksymalna liczba umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania to [...] ([...]). W postępowaniu oferty złożyło [...] podmiotów. W dniu 21 maja 2018 r. na podstawie art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1938, ze zm.) nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu i jego ogłoszenie. W rozstrzygnięciu wskazano [...] oferentów, z którymi Wielkopolski Oddział Wojewódzki NFZ w Poznaniu zawrze umowę: 1. [...], 2. [...], 3. [...], 4. Q w [...], 5. [...], 6. [...]. Od powyższego rozstrzygnięcia w dniu [...] maja 2018 r. wpłynęło odwołanie Y w [...], w dniu [...] maja 2018 r. odwołanie spółki X oraz spółki Q . W dniu [...] czerwca 2018 r. wpłynęło uzupełnienie odwołania spółki X, a także Y w [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołania wskazując, że nie zostały naruszone zasady prowadzenia postępowania administracyjnego. W dniu [...] lipca 2018 r. Spółka X złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając naruszenie: - przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1372, zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie ofert) skutkujące uznaniem, że Spółka X nie spełniła warunku 1.2 z kryterium "Jakość", kategoria "Personel" w postaci: "Zapewnienie wyodrębnionej całodobowej opieki lekarskiej we wszystkie dni tygodnia", określonego w załączniku do tego rozporządzenia - art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1938 ze zm., zwanej dalej ustawą o świadczeniach) w zw. z §5 rozporządzenia, a także w zw. z §14 ust. 1 i §18 zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (zwane dalej zarządzeniem Prezesa NFZ) – skutkujące uznaniem, że oferty wskazanych przezeń oferentów nie podlegają odrzuceniu, w sytuacji gdy poczynione w tym zakresie ustalenia stanu faktycznego jednoznacznie wskazują, że oferty te winny być odrzucone - art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez uchybienie równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz nie zagwarantowanie w prowadzonym postępowaniu zachowania uczciwej konkurencji - art. 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 140 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, ze zm., zwanej dalej: K.p.a.) poprzez nierozpoznanie sprawy i brak rozpoznania zarzutu sformułowanego wobec jednego z oferentów, a ponadto art. 7, 8 i 77 K.p.a. Ponadto w dniu [...] lipca 2018 r. złożony został wniosek Spółki Q o ponowne rozpatrzenie sprawy. Reprezentujący spółkę radca prawny zarzucił naruszenie: - art. 148 ustawy o świadczeniach poprzez niewłaściwe zastosowanie i dokonanie oceny ofert niezgodnie ze stanem faktycznym, - art. 140 ustawy oświadczeniach poprzez niejednoznaczne i niewystarczające zdefiniowanie zasad, na podstawie których prowadzone było postępowanie konkursowe w zakresie podziału środków finansowych pomiędzy oferentów, - art. 134 ustawy o świadczeniach poprzez brak zróżnicowania sytuacji oferenta, który złożył ofertę najkorzystniejszą i pozostałych, a w konsekwencji wyeliminowanie zasady uczciwej konkurencji oraz wprowadzenie nieuzasadnionych preferencji dla podmiotów, które otrzymały mniejszą ilość punktów oceny, - art. 147 ustawy o świadczeniach poprzez wprowadzenie w trakcie postępowania konkursowego, po jego ogłoszeniu i otwarciu ofert, dodatkowej zasady mającej bezpośredni wpływ na sporządzenie oferty oraz postępowanie oferentów podczas negocjacji a więc niedozwolonej zmiany warunków, - nadużycie prawa przez komisję konkursową w tym przeprowadzenie negocjacji mających charakter pozorny oraz wprowadzenia skarżącego w błąd, - bezpodstawne uznanie, że skarżący nie jest w stanie zrealizować całości zadania pomimo złożenia oferty najkorzystniejszej i posiadanego potencjału, a w konsekwencji niewybranie jego oferty w całości zgodnie z oferowanym planem finansowym - naruszenie art. 142 ust. 5 ustawy o świadczeniach poprzez niedokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej zgodnie z oferowaną liczbą świadczeń planowaną do wykonania - §15 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie zawarcia umowy), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zaproszenie do negocjacji wszystkich oferentów. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., wskazaną we wstępie, Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ przytoczył szczegółowo stan faktyczny, w tym przyznaną oferentom punktację, a także wskazał, że Spółka Q zajęła [...] miejsce w rankingu, a Spółka X – [...]. Odnośnie zarzutów spółki Q organ podkreślił, że komisja konkursowa podjęła w dniu 8 maja 2018 r. uchwałę w przedmiocie sposobu dokonania podziału środków finansowych, określonych w ogłoszeniu o konkursie ofert, zgodnie z którą wyjściową wartość świadczeń dla oferty stanowi iloraz wartości zamówienia i maksymalnej liczby umów, wskazanej w ogłoszeniu o konkursie, a następnie dokonywano umniejszenia wartości wyjściowej o wartość obliczoną z uwzględnieniem łącznej oceny oferty uzyskanej na podstawie kryteriów niecenowych. Umniejszenie odnosiło się do wartości proponowanej dla oferty, która uzyskała o jedno miejsce wyżej w rankingu o kwotę obliczoną dla każdego z zakresów. Zgodnie z tymi ustaleniami wartość wyjściowa wynosiła dla zakresu podstawowego [...] zł. Tym samym komisja nie naruszyła zasady sprawiedliwego podziału środków finansowych. W żadnym przypadku zaproponowana wartość kontraktu nie przekroczyła deklarowanej wartości wskazanej w ofercie poszczególnych podmiotów. Komisja uwzględniała rozdział środków zapewniający dla świadczeniobiorców jak najlepszy dostęp do świadczeń (nie tylko w rozumieniu dostępności ocenianej jako kryterium oceny ofert, ale i w rozumieniu faktycznej możliwości uzyskania przez pacjenta każdego ze świadczeń gwarantowanych). O uwzględnieniu potencjału Spółki Q świadczy wzrost wartości zawartej umowy w stosunku do wartości umowy dotychczasowej. Podziału środków nie można uznać za naruszający interes spółki, bowiem zadaniem NFZ jest zapewnienie prawidłowej dostępności świadczeń zdrowotnych na rzecz podmiotów uprawnionych, a podział musi uwzględniać wartość środków, które NFZ może przeznaczyć na realizację określonych zadań oraz realnie umożliwić udzielanie przez podmiot świadczeń opieki zdrowotnej w określonym czasie obowiązywania umowy. Ponadto w I półroczu realizowania kontraktu przez Spółkę Q zmniejszyła ona wymiar pracy personelu lekarskiego o [...] godzin średniotygodniowego czasu pracy, z czego wynika zmniejszenie potencjału. Organ podkreślił również znaczenie negocjacji i fakt podpisania przez Spółkę protokołu bez zastrzeżeń. Dyrektor nie stwierdził błędów w przyznaniu punktów oceny za poszczególne kryteria rankingujące, a komisja nie zastosowała żadnych pozaustawowych kryteriów oceny. Każdy z oferentów odpowiadał na te same pytania ankietowe. Zasada równego traktowania nie została naruszona. Odnośnie zarzutów Spółki X organ stwierdził, że na podstawie uchwały z dnia 27 kwietnia 2018 r. w przypadkach, gdy złożona oferta zawierała sprzeczne wzajemnie wykluczające się informacje, komisja postanowiła wzywać oferenta do złożenia stosownych wyjaśnień, a po ich przyjęciu korygować treść odpowiedzi oferenta lub odejmować bądź dodawać punkty rankingowe – tak było w przypadku Spółki X i zapewniania wyodrębnionej całodobowej opieki lekarskiej we wszystkie dni tygodnia, która miała by być łączona z dyżurem lekarskim w zakresie innego profilu, bowiem Spółka posiada jedną komórkę organizacyjną z różnymi profilami realizacji świadczeń. Zmiana ta była zatem, zdaniem organu, uzasadniona. Organ uznał również, że brak jest podstaw do zakwestionowania umów zawartych przez oferentów z podwykonawcami, które spełniają wymóg zapewniania dostępu do wskazanych w nich świadczeń na dzień otwarcia ofert oraz od początku obowiązywania umowy. Organ wskazał również różnicę między uzupełnieniem braku formalnego (brak kopii polisy OC) od nieprawdziwych informacji. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Spółka Q, reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów. Rozstrzygnięciu pełnomocnik Spółki zarzuciła naruszenie: 1) art. 138 K.p.a. w związku z art. 140 ustawy o świadczeniach, poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia wobec niejednoznacznego i niewystarczającego zdefiniowania zasad, na podstawie których prowadzone było postępowanie konkursowe w zakresie podziału środków finansowych pomiędzy oferentów i prowadzenia negocjacji, w tym wpływu niezdefiniowanych warunków na ilość świadczeń oferowanych przez komisję konkursową, a w konsekwencji nie dokonania wyboru oferty Skarżącego w całości, jako najkorzystniejszej, 2) art. 138 K.p.a. w związku z art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia wobec nierównego traktowania oferentów znajdujących się w tej samej sytuacji prawnej, tj. poprzez brak zróżnicowania sytuacji oferenta, który złożył ofertę najkorzystniejszą i pozostałych, a w konsekwencji wyeliminowanie zasady uczciwej konkurencji, oraz wprowadzenie nieuzasadnionych preferencji dla podmiotów, które uzyskały mniejszą ilość punktów oceny oferty, a tym samym dyskryminację oferenta najkorzystniejszego, a w konsekwencji nie dokonania wyboru oferty Skarżącego w całości, jako najkorzystniejszej, 3) art. 138 K.p.a. w związku z art. 147 ustawy o świadczeniach, poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia wobec wprowadzenia w trakcie postępowania konkursowego, po jego ogłoszeniu i otwarciu ofert, dodatkowej zasady mającej bezpośredni wpływ na sporządzanie oferty, oraz postępowanie oferentów podczas negocjacji, a więc niedozwolonej zmiany zasad prowadzenia postępowania, nadużycie prawa przez komisję konkursową, w tym przeprowadzenie negocjacji mających charakter pozorny, oraz wprowadzenia Skarżącego w błąd, oraz bezpodstawne uznanie, iż Skarżący nie jest w stanie zrealizować całości zadania pomimo złożenia oferty najkorzystniejszej i posiadanego potencjału, a w konsekwencji niewybranie jego oferty w całości, zgodnie z oferowanym planem finansowym; 4) art. 7, 77, 107 § 3 K.p.a., w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, w tym nieustosunkowanie się przez Organ do stawianych zarzutów i argumentów; 5) art. 8 K.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów; 6) art. 138 K.p.a. w związku z art. 142 ust 5 ustawy o świadczeniach, poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia, poprzez nie dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej zgodnie z oferowaną liczbą świadczeń planowana do wykonania, 7) § 15 rozporządzenia w sprawie zawarcia umowy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zaproszenie do negocjacji wszystkich oferentów. Spółka X, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej w części oddalającej odwołanie Spółki X oraz zasądzenie kosztów. Pełnomocnik spółki zarzuciła naruszenie: 1) przepisów rozporządzenia w sprawie ofert skutkujące uznaniem, że Wnioskodawca nie spełnił warunku 1.2. - kryterium "Jakość", kategoria "Personel" w postaci: Zapewnienie wyodrębnionej opieki lekarskiej we wszystkie dni tygodnia" określonego w załączniku do tego rozporządzenia, 2) art. 149 ust 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, w zw. z § 1 i 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2295) oraz w zw. z § 5 rozporządzenia w sprawie zawarcia umowy, a także z § 14 ust 1 oraz § 18 zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, skutkujące uznaniem, że wskazanych oferentów nie podlegają odrzuceniu, w sytuacji, gdy poczynione w tym zakresie ustalenia stanu faktycznego jednoznacznie wskazują, że oferty te winny zostać odrzucone. 3) art. 134 ust 1 ustawy o świadczeniach poprzez uchybienie równego traktowania wszystkich świadczeniobiorców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz nie .(gwarantowanie w prowadzonym postępowaniu zachowania uczciwej konkurencji. 4) art. 8 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów oraz naruszeniem zasady równego traktowania świadczeniodawców, 5) art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie przesłanek podjęcia decyzji, a także powoływanie się na okoliczności wewnętrzne sprzeczne i nieprawdziwy stan faktyczny oraz naruszenie prawdy obiektywnej, jako wynik nieuwzględnienia wszystkich okoliczności, które mają znaczenie dla i o/,strzygnięcia sprawy oraz niedokonanie wszechstronnej analizy posiadanego przez Organ materiału dowodowego, co skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji. W odpowiedziach na skargi Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jak stanowi treść art. 139 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1510, zwanej dalej ustawą), zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy zawiera m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy). Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy). Przypomnieć też warto, że konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej, w której komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy). Zgodnie z art. 148 ustawy, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1); a także ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy). W opisanym powyżej w skrócie postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązują dwie podstawowe zasady, będące jednocześnie wytycznymi kierunkowymi przy ocenie zastosowania i przy interpretacji przepisów ustawy o świadczeniach i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Są to: zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz obowiązek organu prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów Spółki Q wskazać należy, że Spółka zarzucając niedokonanie wyboru oferty Skarżącej w całości (jako jedynej) w rzeczywistości dąży do swoistego monopolu. Spółka ta nie kwestionuje przyznanej punktacji, wręcz przeciwnie, na tej podstawie domaga się wybrania wyłącznie jej oferty w całości. Co szczególnie istotne – żądanie takie wysnuła już po przeprowadzeniu negocjacji, których protokół podpisała bez zastrzeżeń. Obliczone przez organ wartości, w tym wyjściowa, stanowiły propozycję do negocjacji, co nie zmieniło oceny ofert złożonych w postępowaniu konkursowym. Zasadnie podniósł organ, że przepisy nie nakładają na niego obowiązku uwzględnienia oferty w całości wyłącznie z tego powodu, że zajęła ona pierwsze miejsce, zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach, komisja może wybrać jedną lub więcej ofert. Sąd podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w przywoływanym przez organ wyroku WSA w Opolu z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Op 455/14, zgodnie z którym uwzględnienie oczekiwań - co do ilości świadczeń - tych oferentów, którzy znajdują się na pierwszych miejscach rankingowych, przy określonej wartości zamówienia, mogłoby w oczywisty sposób powodować ograniczenie dostępności świadczeń, a tym samym ograniczenie praw i interesów pacjentów, których realizacji służy zawieranie umów ze świadczeniodawcami. Z akt w żaden sposób nie wynika, by Skarżąca spółka podważała ustalenia negocjacji w ich trakcie, nie przedstawiła żadnych zastrzeżeń w ich trakcie. Zasadnie organ stwierdził, że późniejsze uwzględnienie podnoszonych przez spółkę zarzutów doprowadziłoby do naruszenia zasad uczciwej konkurencji. Ocena poszczególnych ofert była również dokonana w oparciu o jednakowe kryteria. Trudno również uznać, by Spółka, która zajęła pierwsze miejsce w rankingu końcowym i zawarła umowę, doznała uszczerbku w interesie prawnym. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 2007/15, w kontekście przepisu art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zasadne jest twierdzenie, że celem tego postępowania jest weryfikacja rozstrzygnięcia konkursu pod kątem ewentualnego naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania konkursowego, które mogło skutkować naruszeniem interesu prawnego odwołującego się. Do uszczerbku w interesie prawnym odwołującego się, wyznaczającego zakres kontroli administracyjnej rozstrzygnięcia konkursowego, może dojść wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o udzielanie świadczeń. Oznacza to, że konieczne jest stwierdzenie naruszenia zasad postępowania, które musi naruszać rzeczywiście istniejący interes świadczeniodawcy, a posiadanie interesu prawnego związane jest z oceną, czy naruszenie określonych zasad postępowania powoduje to, że oferent pozbawiony jest możliwości zawarcia umowy. Mając na uwadze powyższe, skarga Spółki Q jest niezasadna. Odnośnie zarzutów Spółki X należy stwierdzić, że jej zarzuty sprowadzają się w rzeczywistości do dwóch kwestii: uznania, czy skarżąca zapewniała wyodrębnioną całodobową opiekę lekarską we wszystkie dni tygodnia, a także czy Skarżąca doznała uszczerbku wskutek nieodrzucenia ofert wskazanych oferentów z powodu przedstawienia przez nich umów z podwykonawcami, w których okres obowiązywania nie pokrywał się z okresem na który ogłoszono postępowanie o zawarcie umowy, tj. do 30 czerwca 2023 r. lub na czas nieokreślony. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372, zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie ofert), za zapewnienie wyodrębnionej całodobowej opieki lekarskiej we wszystkie dni tygodnia przysługują 2 punkty. Brzmienie tego kryterium jest jasne. Nie sposób zarazem uznać, by Skarżąca zapewniała wyodrębnioną opiekę w zakresie ortopedia i traumatologia narządu ruchu, nawet mimo posiadania wyłącznie jednej jednostki organizacyjnej. Zgodnie z powszechnym rozumieniem pojęcia "wyodrębniony", oznacza ono "wydzielony z jakiejś całości". W przypadku skarżącej opieka ta byłaby dzielona pomiędzy różne profile świadczeń, co potwierdza oświadczenie Spółki, że opieka będzie łączona z dyżurem lekarskim w zakresie innych profili. Zasadnie zatem organ zmienił odpowiedź Spółki; w przeciwnym przypadku organ musiałby odrzucić ofertę Skarżącej uznając, że oferta Spółki zawierała nieprawdziwe informacje. Wskazać należy, że brak jest także uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie komisja konkursowa naruszyła wynikającą z art. 134 ustawy o świadczeniach zasadę równego traktowania. Zasadę równego traktowania oferentów i zapewnienia zachowania uczciwej konkurencji należy rozumieć jako generalny nakaz stworzenia jednakowych możliwości udziału w konkursie, w tym pozyskiwania informacji dotyczących postępowania konkursowego, warunków jego przeprowadzania, dostępu do informacji ze strony organu, a także zastosowanie jednakowych kryteriów i metod oceny składanych ofert, zapewnienie jednakowych warunków udziału w negocjacjach itp. Inaczej rzecz ujmując zasada równego traktowania wymaga, by wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu, były traktowane równo, tj. bez zróżnicowań zarówno faworyzujących, jak i dyskryminujących. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie stwierdził również naruszenia przepisów przez organ poprzez nieodrzucenie ofert wskazanych przez Spółkę oferentów wobec nieprzedstawienia umów z podwykonawcami umów na cały okres realizacji umowy. Zasadnie organ uznał spełnienie warunku gdy przedłożone umowy były zawarte w dniu otwarcia ofert i będą obowiązywać od początku realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ przepisów postępowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.