III SA/Po 634/17

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-03-01

Skład orzekający: Robert Talaga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu w sprawie sądowoadministracyjnej, której przedmiotem nie jest należność pieniężna, należy się wynagrodzenie w wysokości 240 zł plus VAT, jeśli brał udział w rozprawie?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, którego przedmiotem nie jest należność pieniężna, a który brał udział w rozprawie, należy się wynagrodzenie w wysokości maksymalnej określonej w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, tj. 240 zł, podwyższone o należny podatek VAT.
Stan faktyczny
Skarżąca M. C. wniosła skargę na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w P. w przedmiocie odmowy dokonania wpisu na listę stałych mediatorów. Sąd zwolnił ją od kosztów sądowych i ustanowił pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego A. J. Pełnomocnik stawił się na rozprawie, podtrzymał zarzuty skargi i wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu. Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2018 r. skarga została oddalona. Następnie, starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu rozpoznał wniosek radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu A. J. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu opłatę w wysokości [...] zł, podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 1 marca 2018 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu na listę stałych mediatorów postanawia przyznać radcy prawnemu A. J. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej opłatę w wysokości [...] zł (słownie: [...]), podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (słownie: [...]) Postanowieniem z dnia 27 października 2017 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił skarżącą M. C. od kosztów sądowych i ustanowił dla niej radcę prawnego jako pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 4 grudnia 2017 roku Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. wyznaczyła radcę prawnego A. J. jako pełnomocnika skarżącej z urzędu. W dniu 25 stycznia 2018 roku na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu stawiła się radca prawny A. J., która podtrzymała zarzuty zawarte w skardze oraz złożyła wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu, które nie zostały opłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił przedmiotową skargę. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2016 roku opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł c) w innej sprawie – 240 zł. W rozpoznawanej sprawie, wyznaczony pełnomocnik stawił się w imieniu skarżącej na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu (§ 4 ust. 2 rozporządzenia z 2016 roku), należało przyznać za udzieloną skarżącej nieopłaconą pomoc prawną opłatę w wysokości [...] zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia z 2016 roku. Pełnomocnik oświadczyła, że pomoc prawną świadczyła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jest płatnikiem podatku VAT (k. 51 akt sądowych). Opłatę za udzielenie pomocy prawnej stronie skarżącej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z 2016 roku, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło